•  

    pokaż komentarz

    „Teraz wróćmy do strony teorii strun w naszym badaniu” - powiedzieli naukowcy. „Teoria strun ma dziesięć wymiarów czasoprzestrzennych i istnieje wyższy wymiarowy analog kwantyzacji Diraca. Jednak wiadomo również, że niektóre obiekty w teorii strun, zwane orientacjami, naruszają kwantyzację Diraca”.

    Zasadniczo, gdy istnieje pozorna niespójność w teorii strun, dokładniejsza analiza zwykle ją wyjaśnia i dostarcza dowodów potwierdzających zasadność teorii. Podczas gdy niektórzy badacze byli w stanie częściowo wyjaśnić naruszenie kwantyzacji Diraca zaobserwowane w orientifoldach poprzez rozważenie anomalii fermionów, we wcześniejszych badaniach Tachikawa i Yonekura zasugerowali potrzebę subtelniejszego efektu, który obejmuje kwantowe właściwości dualności elektromagnetycznej.

    „Odkryliśmy, że ta symetria dualności jest nieznacznie naruszona mechanicznie kwantowo” - wyjaśniają naukowcy. „Jest to anomalia badana w artykule. Co więcej, naruszenie to jest dokładnie anulowane w związku z naruszeniem kwantyzacji Diraca w teorii strun. Nasze obserwacje mogłyby zatem pomóc uchronić teorię strun przed tą niespójnością”.

    W swoich badaniach Hsieh, Tachikawa i Yonekura przeanalizowali anomalię, którą zidentyfikowali w dualności elektromagnetycznej teorii Maxwella za pomocą dwóch powiązanych ze sobą metod. Po pierwsze, uważali to za żyjące na granicy chronionej symetrycznie topologicznej fazy materii.

    „Jest to punkt widzenia rozwinięty w ciągu ostatnich kilku lat przez teoretyków skondensowanej materii, a jednym ze słynnych przykładów jest to, że na powierzchni izolatorów topologicznych pojawiają się bez przerwy fermiony” - wyjaśniają Hsieh, Tachikawa i Yonekura. „W naszym przypadku uważamy, że teoria Maxwella 3 + 1-wymiarowa żyje na granicy topologicznej fazy materii 4 + 1”.

    Układ wykorzystywany przez naukowców różni się nieco od badanych przez fizyków materii skondensowanej, którzy zazwyczaj koncentrują się na teoriach do trzech wymiarów przestrzennych i jednego wymiaru czasowego. Techniki zwykle stosowane przez fizyków materii skondensowanej można jednak również zastosować do tej anomalii.

    „Hsieh pracował nad anomalią fermionów wymiarowych 3 + 1 z tego punktu widzenia w swojej poprzedniej pracy, dlatego postanowiliśmy połączyć siły, aby w ten sposób zbadać anomalię teorii Maxwella” - wyjaśniają naukowcy. „Ostatecznie stwierdziliśmy, że anomalia teorii Maxwella, którą ustaliliśmy w tej pracy, była taka sama jak anomalia 56 fermionów uprzednio określona przez Hsieha w jego pracy”.

    Drugi sposób, w jaki naukowcy analizowali anomalię w dualności elektromagnetycznej teorii Maxwella, obejmuje teorię strun. Dokładniej, rozważali to w kontekście teorii M, która jest uważana za zjednoczenie wszystkich teorii strun.

  •  

    pokaż komentarz

    Czy ktoś obeznany w temacie może wyjaśnić, dlaczego w ich równaniach (widocznych w miniaturce) dywergencja strumienia magnetycznego równa się 4piro_m, skoro divB = 0 (nie istnieją ładunki magnetyczne) ?

  •  

    pokaż komentarz

    @stanulam o nie, to ile teraz wynosi cztwrowymiarowa rozbieznosc asymetrycznego tensora drugiego rzedu!? ( ͡° ʖ̯ ͡°)

  •  

    pokaż komentarz

    I dla takiego Wykopu nic nie robiłem ( ͡° ͜ʖ ͡°)