•  

    W wyniku wielkiego głodu śmierć poniosło około 8 mln mieszkańców Ukrainy – w przytłaczającej większości Ukraińców, ale wśród ofiar było również ok. 60 tys. Polaków.

    Codziennie umierało ok. 25 tys. osób. Na przednówku ze wsi zniknęły psy i koty. Zdesperowani chłopi polowali na myszy, szczury i ptaki. W końcu zaczęli zjadać korę drzew i wytworzony ze skóry sprzęt gospodarski. Dochodziło do przypadków kanibalizmu

    Od 2006 roku Polska uznaje Wielki Głód na Ukrainie za zbrodnię ludobójstwa.

    #ukraina #rosja #historia
    pokaż całość

    źródło: 318hq3bijld71 (1).png

  •  

    Hołodomor to ludobójstwo narodu ukraińskiego dokonane w latach 1932-1933. Kierownictwo Związku Radzieckiego popełniło to w celu stłumienia posłuszeństwa Ukraińców i ostatecznego wyeliminowania ukraińskiego reżimu opozycyjnego, w tym wysiłków na rzecz budowy niezależnego moskiewskiego państwa ukraińskiego. W 2006 roku ustawą Ukrainy "O Hołodomorze 1932-1933 na Ukrainie" Hołodomor został uznany za ludobójstwo na narodzie ukraińskim. W 2010 roku uchwałą Sądu Apelacyjnego w Kijowie udowodniono ludobójczy charakter Hołodomoru, zamiar Stalina, Mołotowa, Kaganowicza, Postyszewa, Czubara, Chatajewycza, Kosiora zniszczenia części narodu ukraińskiego. W latach 1932-1933 wymordowali oni miliony ludzi w Ukraińskiej SRR i Ukraińców za granicą w regionach historycznie zamieszkanych przez Ukraińców: na Kubaniu, Północnym Kaukazie, Dolnej Wołdze i w Kazachstanie.

    Po rozdzieleniu Ukrainy w połowie XVII wieku pomiędzy Rzeczpospolitą Obojga Narodów i Królestwo Moskiewskie przez następne dwa stulecia naród ukraiński nie posiadał własnej państwowości, na co cierpiał z powodu ucisku politycznego, narodowego i kulturowego. Rosja prowadziła twardą kolonizację lewobrzeżnej Ukrainy. Potężna rusyfikacja, szowinizm i polityka utożsamiania Ukraińców z narodem rosyjskim (utożsamianie Ukrainy z częścią Rosji - Małorosją) nie zniszczyły ukraińskiej świadomości narodowej. Ukraińcy bardzo ostro odczuwali swoją odmienność od Rosjan i przez wieki kontynuowali permanentną walkę wyzwoleńczą. I dopiero w 1918 roku udało im się stworzyć ukraińskie państwo - Ukraińską Republikę Ludową i zjednoczyć ukraińskie terytoria.

    W XX wieku niepodległe państwo ukraińskie przetrwało zaledwie kilka lat, zmagając się z ciągłym wkraczaniem i ingerencją w wewnętrzne sprawy kraju z zewnątrz. Nie zdołało ono stworzyć konstruktywnych podstaw swojej niepodległości i umocnić jej w świecie. Po trzeciej okupacji ziem ukraińskich, które należały do Imperium Rosyjskiego, rosyjscy bolszewicy ustanowili władzę sowiecką siłą, wykorzystując marionetkowy rząd.

    30 grudnia 1922 roku powstał Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, w skład którego weszła Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka. Traktat unijny zakładał pełne równouprawnienie republik, ale Kreml faktycznie kontrolował Ukrainę.

    Mimo krótkich okresów budowania państwa, tradycja ukraińska miała i ma nadal głębokie korzenie historyczne, które sięgają okresu Rusi Kijowskiej. Jednoczyła ona naród i umacniała ukraiński nacjonalizm, a przeciwnie, była sprzeczna z leninowsk± teori± socjalizmu, która zakładała scalanie narodów. Po zajęciu terytorium Ukrainy przez rosyjskich bolszewików, bardzo mocno to odczuli. Lenin określił ruch narodowy i kwestie suwerenności narodowej jako zjawisko o charakterze burżuazyjnym, z którym bolszewicy walczyli. Podmiot ukraiński stanowił wielką przeszkodę dla istnienia ZSRR w formacie, w jakim widziało go kierownictwo sowieckie.

    Z aprobatą komunistów nastąpiły istotne zmiany w ukraińskim życiu społecznym, społeczno-politycznym i społeczno-gospodarczym, które dotknęły przede wszystkim tradycyjną wieś. Władze radzieckie siłą wypowiadały wśród ludności ukraińskiej nowe zwyczaje i nowe obrzędy, kazały jednak wyrzec się przeszłości i zapomnieć o swoim pochodzeniu. Polityka ukrainizacji została wstrzymana. Rozpoczął się atak na życie duchowe Ukraińców.

    W 1928 roku kierownictwo radzieckie ogłosiło politykę kolektywizacji, polegającą na połączeniu indywidualnych gospodarstw prywatnych z kolektywnymi gospodarstwami własności państwowej. Każdy rolnik miał określoną liczbę dni roboczych, za przepracowanie których otrzymywał wynagrodzenie w postaci produktów naturalnych. Jednak przeważnie suma dni roboczych była tak mizerna, że pozbawiała rolników możliwości wyżywienia siebie i swoich rodzin. Biorąc pod uwagę silne poczucie indywidualizmu ukraińskich rolników, wdrożenie systemu polityki gospodarstw zbiorowych na Ukrainie spotkało się z oporem. Dlatego też mieszkańcy wsi byli siłą wciągani do gospodarstw kolektywnych poprzez przymus, terror i wojnę propagandową z dysydentami, których reżim nazywał "kułakami", "burżuazyjnymi nacjonalistami" i "kontrrewolucjonistami", i niszczył tych ludzi.

    Polityka reżimu sowieckiego sprowokowała opór ludności ukraińskiej. Historycy odnotowali około 4 tysięcy masowych demonstracji rolników na początku lat 30. przeciwko kolektywizacji, polityce podatkowej, rabunkom, terrorowi i przemocy stosowanej przez władze.

    Poczucie tożsamości narodowej ukraińskich rolników, połączone z psychicznym indywidualizmem, było sprzeczne z ideologią Związku Radzieckiego. To było podstawą ukraińskiego nacjonalizmu i stanowiło zagrożenie dla jedności i samego istnienia ZSRR. Dlatego przedmiotem zbrodni ludobójstwa był naród ukraiński, dla osłabienia którego stalinowski reżim totalitarny dokonał ludobójczej eksterminacji ukraińskich rolników jako przeważającej części narodu i źródła jego siły duchowej i materialnej.

    Z niebezpieczeństwa rozruchów i rebelii dla istnienia ZSRR doskonale zdawał sobie sprawę na Kremlu Stalin i jego współpracownicy. Nie chcąc stracić Ukrainy, reżim sowiecki stworzył plan eksterminacji narodu ukraińskiego, który został zakamuflowany jako plany zaopatrzenia państwa w zboże. Chodziło o całkowite usunięcie wszystkich zapasów zboża i innej żywności oraz konfiskatę mienia jako kary za niewykonanie planu zaopatrzenia w zboże. Po tym jak Ukraina stała się terytorium głodu, reżim odciął wszystkie drogi do ocalenia. Tylko ukraińskim i kubańskim rolnikom zabroniono wyjeżdżać do miast w Rosji i na Białorusi. 22,4 mln ludzi zostało fizycznie zamkniętych na terytorium Hołodomoru.

    Stalin, który uważał rolników za podstawę ruchu narodowego, uderzył w ukraińskich rolników jako nosicieli ukraińskich tradycji, kultury i języka. W 1932 roku ustalono dla Ukrainy nierealny do wykonania plan zaopatrzenia w zboże, w ilości 356 milionów pudów. W celu zatwierdzenia planu do Charkowa przybyli najbliżsi współpracownicy Stalina, Kaganowicz i Mołotow, którzy byli dobrze poinformowani o skali klęski głodu w pierwszej połowie 1932 roku na Ukrainie. Ludobójstwo zostało zorganizowane i dokonane poprzez legalizację przemocy i masowego mordowania Ukraińców przez przedstawicieli rządu. Potwierdza to około 400 dokumentów archiwalnych.

    Na początku lat 30. XX wieku na Ukrainie załamała się polityka kolektywizacji. Rolnicy masowo porzucali gospodarstwa i odbierali swoją własność: inwentarz żywy, zapasy, zarobione zboże. 7 sierpnia 1932 roku, aby zachować gospodarstwa i majątek w rękach państwa, reżim przyjął represyjną uchwałę znaną wśród ludzi jako "Ustawa o pięciu kłosach zboża".

    Zgodnie z uchwałą CKW i Rady Komisarzy Ludowych ZSRR "O zabezpieczeniu własności przedsiębiorstw państwowych, gospodarstw zbiorowych i spółdzielni oraz wzmocnieniu własności publicznej (socjalistycznej)", cała własność zbiorowa zrównała się z własnością państwową, a za jej kradzież wyznaczono surową karę. Dzięki takiemu prawu państwo karało głodnych rolników za zbieranie resztek plonów z pól dziesięcioma latami więzienia z konfiskatą mienia lub egzekucją. Prawo to odbierało ludziom prawo do posiadania jakiejkolwiek żywności. Zgodnie z uchwałą zorganizowano określoną grupę osób, która przeprowadzała rewizje wśród ludności w celu przymusowego odebrania zboża. Przeszukaniom tym towarzyszył terror oraz fizyczne i psychiczne znęcanie się nad ludźmi.
    Kolejną ludobójczą decyzją było ustanowienie grzywien żywnościowych - prawa państwa do odbierania rolnikom nie tylko zboża, ale wszelkiej żywności i mienia, które można było sprzedać lub wymienić na żywność, czego nie było w żadnej innej republice radzieckiej. Aby wzmocnić głód na Ukrainie, Biuro Polityczne KC CP (B), pod naciskiem Mołotowa, 18 listopada 1932 roku przyjęło uchwałę, która wprowadziła specyficzny reżim represyjny - "czarne tablice". Włączenie do "czarnych tablic" oznaczało fizyczną blokadę żywnościową gospodarstw, wsi i powiatów: całkowite usunięcie żywności, zakaz handlu i transportu towarów, zakaz opuszczania dla rolników i okolicznych miejscowości przez jednostki wojskowe, GPU, policję. W latach 1932 - 1933 reżim "czarnych tablic" działał w 180 obwodach ZSRR (25% powierzchni). Taki represyjny reżim był stosowany tylko na Ukrainie i Kubaniu, na terenach, gdzie mieszkali Ukraińcy.

    Kreml stworzył warunki życia mające na celu zniszczenie narodu ukraińskiego poprzez całkowite wycofanie wszelkich dostaw żywności. Uchwała KC WKP(b) i Komisarzy Ludowych ZSRR z 22 stycznia 1933 roku, podpisana przez Stalina i Mołotowa, zablokowała Ukraińców wewnątrz głodującego terytorium i zabroniła im opuszczać Ukraińską SRR i Kubań w celu zakupu jakiegokolwiek chleba. Dla żadnego innego regionu administracyjnego ZSRR taka decyzja nie była stosowana.

    Stalinowski reżim uznał głód na Ukrainie za zjawisko nieistniejące. Dlatego też odrzucał pomoc oferowaną przez wiele organizacji pozarządowych, w tym zagraniczne społeczności ukraińskie i Międzynarodowy Czerwony Krzyż.

    Wiosną 1933 roku śmiertelność na Ukrainie stała się katastrofalna. Szczyt Hołodomoru przypadł na czerwiec. Wtedy męczeńska śmierć zabierała każdego dnia 28 tys. osób, w każdej godzinie - 1168 osób, a w każdej minucie - 20 osób. W tym czasie Moskwa dawała Ukrainie ziarno (na zasiewy) i pożyczki na żywność. W przypadku, gdy żywność docierała do wsi, dostarczano ją głównie w formie cateringu i tylko tym rolnikom zbiorowym, którzy byli jeszcze w stanie pracować i żyć w warunkach polowych.

    Że wszystko zostało przeprowadzone z dużych zapasów ziarna, dostępne w scentralizowanych rezerw państwowych i eksportu żywności na dużą skalę.Działania reżimu totalitarnego potwierdzają zamiar zniszczenia części narodu ukraińskiego w określonym czasie.

    Pytanie o liczbę strat ludzkich na Ukrainie z Hołodomoru pozostaje otwarte. Większość części badaczy opowiada się za liczbą ofiar ponad 7 mln osób w Ukraińskiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej i 3 mln Ukraińców w innych regionach ZSRR: Kubaniu, regionie Centralnej Czarnej Ziemi, regionie Wołgi i Kazachstanu.

    Pewne okoliczności historyczne komplikują obliczenia, a jeszcze bardziej - ustalenie nazwisk zabitych. Komunistyczny reżim totalitarny robił wszystko, aby ukryć skutki swojej zbrodni. Zabroniono rejestrować prawdziwą liczbę zabitych. Dziś odkryto tajne listy niektórych sołectw, z wykazem osób, które zginęły w latach 1932-1933. Listy te dwukrotnie przewyższają oficjalne dane. Jest zupełnie jasne, że takie przypadki nie były odosobnione. Istniał zakaz zapisywania przyczyny śmierci jako "głodowej", więc w aktach zgonu podawano "na tyfus", "z wycieńczenia" lub "ze starości". W 1934 roku wszystkie księgi urzędu stanu cywilnego dotyczące rejestracji zgonów zostały przekazane do specjalnego wydziału GPU. Ukraińcy wymierali w rodzinach, wsiach, a rejestry nie zawsze były prowadzone. Poziom niezgłoszonych zgonów nie jest znany, ale wiadomo, że zginęły miliony. Poziom niezgłoszonych zgonów jest nieznany, ale jest jasne, że miliony umarły.

    Związek Radziecki przekonał międzynarodową opinię publiczną, aby "nie widziała" masowego mordu na Ukraińcach przy pomocy propagandy i przekupywania poszczególnych dziennikarzy. Byli jednak publicyści, którzy pisali prawdę. Zachowały się raporty ambasadorów i dyplomatów. Reżim podejmował działania, aby zatrzeć pamięć o zabijaniu milionów Ukraińców, ale pamięć narodu jest niezniszczalna. Co więcej, wraz z niepodległością Ukrainy zniesiono zakaz mówienia o Hołodomorze.

    #ukraina #wojna #rosja #wojna #historia

    źródło: holodomormuseum.org.ua
    pokaż całość

    źródło: holodomor-928696ca-8b76-4207-9b77-6655eff6e5c-resize-750.jpeg

  •  

    Dla wszystkich opowiadających, że "to wojna putina, a nie rosjan..."

    Wywiad z rosyjską parą:
    Mężczyzna: Mówię: musimy zmiażdżyć Chochli (obelga na Ukraińców), zabić ich, zmasakrować. Żadnych rozmów! Nienawidzę tych szumowin, to faszyści
    Dziennik: A co z jeńcami?
    Mężczyzna: Zabij ich. Są szumowinami.
    Kobieta: Racja, to nie ludzie, nie ludzie.

    #ukraina #wojna #rosja #ruskimir #russiahateclub
    pokaż całość

    źródło: streamable.com

  •  

    Główne wiadomości poranka:

    Ratownicy wyciągnęli dwie osoby spod gruzów szpitala położniczego w Wilniańsku w obwodzie Zaporoskim, gdzie w wyniku nocnego ostrzału rosyjskich wojsk zginął noworodek - poinformowało Państwowe Pogotowie Ratunkowe

    Kreml może planować atak pod obcą flagą na obwód biełgorodzki na tle „rosyjskiego zmęczenia wojną” – stwierdzili badacze ISW

    W ciągu minionej doby ukraińskie wojsko odparło ataki wojsk rosyjskich na 11 miejscowości w obwodzie donieckim i ługańskim - poinformował Sztab Generalny Sił Zbrojnych Ukrainy

    Źródło: Radio Svoboda

    #ukraina #wojna #rosja
    pokaż całość

  •  

    Dziś o 22:10 Polsat wyemituje ostatni odcinek "Świata Według Kiepskich".
    To symboliczny koniec mojego dzieciństwa...
    #kiepscy #dziecinstwo #swiatwedlugkiepskich #seriale #polsat

  •  

    #warszawa #krwiodawstwo #krew

    źródło: 315740566_494557566030939_8207975416487874629_n.jpg

...to tylko najnowsze aktywności użytkownika Wiggum89

Zobacz wszystkie dodane znaleziska, komentarze i wpisy korzystając z menu powyżej.

Osiągnięcia (7)