•  

    @beQuick: 16.05.1891 r. urodził się Donat Makijonek, mjr pil. WP, as myśliwski Imperium Rosyjskiego. Po wybuchu rewolucji jako „biały oficer” został aresztowany przez bolszewików i osadzony w więzieniu na Butyrkach, gdzie zapadł na gruźlicę. W październiku tegoż roku udało mu się zbiec i w dniu 4.11.1918 r. stawił się na lotnisku Mokotowskim.

    Przysięgę na wierność Rzeczypospolitej złożył w dniu 16.12.1918 r. na Polu Mokotowskim w Warszawie. Z dniem 20.01.1919 r. skierowany został do 3 EW, gdzie służył pod dowództwem Juliana Słoniewskiego. Zweryfikowany w stopniu kapitana objął stanowisko szefa pilotów, a od 30.05.1919 r. dowództwo eskadry. Brał udział w zajęciu Kowla, podczas akcji na Łuck i Równe, przy zajęciu Rożyszczy i Kołek (marzec-maj 1919 r.) oraz ponownym zajęciu Bożyszcz, Łucka i Równego (maj-lipiec 1919 r.) oraz podczas ofensywy kijowskiej. W dniu 15.05.1919 r. lecąc wraz z kpt. Słoniewskim zmuszeni byli lądować na terenach zajętych przez wojska ukraińskie, jednakże zdołali naprawić na czas uszkodzony silnik samolotu i powrócić do Kowla. Donat Makijonek wykonywał loty na bombardowanie, dalekie zwiady oraz loty szturmowe przeciwko piechocie i kawalerii. Często wracał z akcji maszyną uszkodzoną kulami wroga. Pil. Makijonek wykonał ogółem ponad 34 loty nad nieprzyjacielem o łącznym czasie trwania około 74 godzin. Zrzucił około 875 kg bomb, wystrzelił 10600 kul z broni pokładowej, jego płatowiec otrzymał około 50 trafień.

    Za wybitne zasługi bojowe na frontach wojny polsko-bolszewickiej mjr pil. Donat Makijonek odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8079, Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości a także Polową Odznaką Pilota nr 14. Uhonorowany został również międzysojuszniczym Méedaille Interaillée.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj #warszawa
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: W dniu 15.05.1943 r., podczas lotu bojowego w składzie 315 Dywizjonu Myśliwskiego Dęblińskiego zginął gen. bryg. pil. inż. Stefan Pawlikowski. Okoliczności jego śmierci nie są do końca jednoznaczne, według niektórych źródeł jego Spitfire Mk.IX (PK-M) mógł zostać zestrzelony przez artylerię przeciwlotniczą, inne z kolei podają, że poległ w walce z samolotami niemieckimi. Pochowany został w Meauvaines w Normandii, po wojnie jego prochy przeniesiono na cmentarz w Grainville-Langannerie.

    Rozkazem Naczelnego Wodza Stefana Pawlikowski został w dniu 1.01.1964 r. awansowany do stopnia generała brygady. Za okres wojny z bolszewikami odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari nr 3226 i Polową Odznaką Pilota nr 34. Ponadto czterokrotnie Krzyżem Walecznych, Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta V klasy, Złotym Krzyżem Zasługi, Orderem Imperium Brytyjskiego (OBE) III klasy, francuskiej Legii Honorowej i Croix de Guerre (Krzyżem Wojennym), a także Krzyżem Komandorskim II klasy szwedzkiego Orderu Królewskiego „Wazy”. Ponadto uhonorowany został odznaczeniami brytyjskimi, francuskimi, włoskimi oraz rumuńskimi.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj #deblin #iiwojnaswiatowa
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: W dniu 14.05.1926 r. w Warszawie zginął dowódca 13 EL - kpt. obs. Czesław Józef Niekraszewicz. Podczas przewrotu majowego wykonywał loty rozpoznawcze na korzyść wojsk rządowych, poniósł śmierć w trakcie jednego z lotów służbowych.

    Za zasługi bojowe został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8146, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Oficerskim orderu rumuńskiej „Korony Rumunii” oraz pośmiertnie Polową Odznaką Obserwatora.

    Kolejną ofiarą bratobójczych walk podczas przewrotu majowego był mjr obs. Konstanty Koziełło, który zginął w dniu 14(15).05.1926 r. w Warszawie. Prawdopodobnie został zestrzelony podczas lotu rozpoznawczego. Według niektórych źródeł Konstanty Koziełło zginął na ziemi trafiony kulą z karabinu podczas obrony lotniska mokotowskiego przed wojskami Józefa Piłsudskiego. Był najwyższym stopniem lotnikiem, który poległ podczas majowego zamachu stanu. Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

    Mjr obs. Konstanty Koziełło odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 155, francuską odznaką obserwatora oraz pośmiertnie Polową Odznaką Obserwatora.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj #warszawa #przewrotmajowy
    pokaż całość

    źródło: mjr-pil.konstanty-koziello.jpg

  •  

    @beQuick: Dokładnie 100 lat temu, 14.05.1919 r., załoga w składzie ppor. pil. Zygmunt Kostrzewski oraz ppor. obs. Mieczysław Motylewski wystartowała na samolocie Oeffag C II (Öffag) nr 52.20 na kolejną misję bojową w tym dniu. Celem były pozycje ukraińskie pod Kulikowem. W trakcie wykonywania powierzonego im zadania ich samolot został trafiony celnym ogniem nieprzyjaciela. Pilot zginął na miejscu ugodzony siedmioma kulami w głowę i pierś, obserwator raz trafiony zginął we wraku samolotu. Według niektórych źródeł obs. Mieczysław Motylewski widząc martwego pil. Kostrzewskiego chwycił za stery i próbował opanować spadający samolot. Niestety maszyna runęła na torfowisko a obs. Motylewski zginął we wraku Oeffaga. Obaj lotnicy pochowani zostali na Cmentarzu Obrońców Lwowa.

    Pośmiertnie ppor. pil. Zygmunt Kostrzewski odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8124, Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Pilota.

    Ppor. obs. Mieczysław Motylewski również pośmiertnie został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8123, Krzyżem Niepodległości oraz Polową Odznaką Obserwatora.

    Foto: Oeffag nr 52.20 szykowany do swojego ostatniego lotu.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj #lwow
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 11.05.1892 r. w Krakowie urodził się Władysław Konopka, kpt. pil. WP, autor jednego z najbardziej spektakularnych lądowań wojny polsko-bolszewickiej*.

    Do Wojska Polskiego wstąpił 14.11.1918 r. Z dniem 17.12.1918 r., jako porucznik, otrzymał przydział do Sekcji Żeglugi Napowietrznej przy M.S.Wojsk. Po ukończeniu szkoły pilotów w Krakowie i Poznaniu przydzielony został do 7 EM, w której walczył od 1.09.1919 r. Wsławił się jako doskonały lotnik frontowy, podczas ataków z niskiego pułapu siał popłoch i zniszczenie w szeregach wroga. Z sukcesem wykorzystał doświadczenie obserwatora wyniesione z czasów I Wojny Światowej, po każdym locie dostarczał cennych informacji o nieprzyjacielu. Zmusił do wycofania pociągu pancernego mającego za zadanie bronić przed Polakami miasta Berdyczowa. Nie zważając na silny ostrzał atakował wówczas także bolszewicką piechotę i jazdę. Podczas stacjonowania 7 EM na lotnisku w miejscowości Zwiahel dokonał lotu wywiadowczego, w trakcie którego musiał przymusowo lądować. Został wówczas ranny i odesłany do szpitala. Po ukończonej hospitalizacji powrócił do czynnej służby frontowej.

    Za czyny bojowe w okresie wojny polsko–bolszewickiej odznaczony został m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 3244 (w dniu 2.10.1920 r.), Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Pilota nr 84.

    * Więcej info pod poniższym likiem:
    http://bequickorbedead.com/article_detail/virtuti_militari-pilots-konopka-wladyslaw-kpt-pil/

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj #krakow
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 88 lat temu, 11.05.1931 r., podczas lotu ćwiczebnego na samolocie typu SPAD (Societe Anonyme pour L'Aviation et ses Derives) zginął pil. Jerzy Wieniawa-Długoszowski. Około godziny 17:20 z nieznanych przyczyn zahaczył lub spadł na przewody wysokiego napięcia łączące Grudziądz z elektrownią w Gródku. Samolot stanął w płomieniach po czym runął do Wisły, pil. Jerzy Wieniawa-Długoszowski poniósł śmierć na miejscu.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj #grudziadz #katastrofalotnicza #katastrofa
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: W dniu 11.05.1921 r. w katastrofie lotniczej na lotnisku mokotowskim w Warszawie zginął pil. inż. Stefan Stec. W niepodległej Polsce wykonał 112 lotów bojowych, zestrzelił jeden samolot oraz jeden balon. Łącznie legitymował się 11 (7) zestrzeleniami. Jeszcze w służbie austriackiej, Stec jako godło osobiste wykorzystywał biało-czerwoną szachownicę. Dnia 1.12.1918 roku rozkazem nr 38 szefa Sztabu Generalnego WP gen. Stanisława Szeptyckiego, szachownica ta przyjęta została jako znak rozpoznawczy samolotów lotnictwa polskiego.

    Pośmiertnie został awansowany do stopnia podpułkownika. Za odwagę wykazaną podczas walk z piechotą ukraińską, którą w dniach 7-8.11.1918 r. ostrzeliwał z k.m. z pułapu około 50 metrów, odznaczony został m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 2525, ponadto uhonorowany został trzykrotnie Krzyżem Walecznych, Polową Odznaką Pilota, Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta oraz Krzyżem Niepodległości. Pochowany został na Powązkach, a w 1935 r. jego prochy ekshumowano i przeniesiono na Cmentarz Obrońców Lwowa.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj #lwow #warszawa #mokotow
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: Chor. Grigorij Stefanowicz Sapożnikow (Григо́рий Степа́нович Сапо́жников), rosyjski as myśliwski z 7 zestrzelonymi samolotami i 1 balonem na koncie.

    Podczas wojny polsko-bolszewickiej, dnia 10.05.1920 r. zestrzelił LVG C VI kpt. pil. Władysława Jurgensona i pchor. obs. Tadeusza Dzierzgowskiego. W dniu następnym, 11.05.1920 r. stoczył walkę powietrzną z Albatrosem D III pilotowanym przez Franciszka Jacha z 12 EW. Zgodnie z polską historiografią Jach zestrzelił Rosjanina, z kolei według autorów rosyjskich Nieuport Sapożnikowa został trafiony tylko jednym pociskiem, który nie wyrządził większej szkody.

    Grigorij Stefanowicz Sapożnikow zginął 5.09.1920 r., chwilę po starcie jego maszyna runęła na ziemię.

    Foto. Sapożnikow i jego osobisty samolot Sopwit 7F.1 Snipe "Nelly".

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj
    pokaż całość

    źródło: 33663298_1666470223406437_8372842600985526272_n.jpg

  •  

    @beQuick: [Uwaga, dwie wersje wydarzeń!]
    W dniu 10.05.1920 r. został zestrzelony LVG C VI kpt. Władysława Jurgensona oraz pchor. Tadeusza Dzierzgowskiego. Tego dnia, operując pod Szaciłkami, obaj lotnicy lecąc na czele eskadry zauważył bolszewickie myśliwce (Nieuporty) podchodzące do ataku.

    Pomimo tego, że lecieli na obciążonym dwumiejscowym LVG C VI - samolocie wywiadowczym nieprzystosowanym do walki powietrznej, zaatakowali przeważające samoloty bolszewickie, odciągając je od pozostałych członków swojej eskadry. Dzięki swemu poświęceniu ocalili pozostałych polskich lotników. Podczas stoczonej walki powietrznej LVG samolot został poważnie uszkodzony pociskami sowieckiego lotnika Grigorija S. Sapożnikowa. Ranny pilot musiał awaryjnie lądować na terytorium przeciwnika pod Żłobinem. Polska załoga trafiła do niewoli, przetrzymywana była w Smoleńsku. Pomimo tortur kpt. Jurgenson nie wyjawił żadnych informacji dotyczących lotnictwa polskiego ani rozlokowania polskich oddziałów. Uznany został za dezertera z armii carskiej i po kilku dniach śledztwa rozstrzelany przez Rosjan. Obserwator Tadeusz Dzierzgowski odzyskał wolność po zawarciu rozejmu z Sowietami.

    W publikacjach rosyjskich można znaleźć inną wersję wydarzeń z 10.05.1920 r. Марат Хайрулин i Вячеслав Кондратьев podają jakoby polscy lotnicy na widok sowieckich Nieuportów wyrzucili cały zapas bomb w las, a sami zawrócili samoloty i próbowali ratować się ucieczką. Według rosyjskich autorów LVG C VI kpt. Jurgensona i pchor. Dzierzgowskiego został zaatakowany ponieważ leciał na końcu grupy. Rosyjskie myśliwce nie mogąc dogonić pozostałych polskich maszyn skupiły ogień właśnie na płatowcu dowódcy 12 EW.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj #smolensk
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: Dokładnie sto lat temu doszło do pierwszego w historii polskiego lotnictwa zniszczenia balonu nieprzyjacielskiego. 8.05.1919 r.* sierż. pil. Franciszek Jach otrzymał rozkaz zestrzelenia ukraińskiego balonu obserwacyjnego.

    "Dnia 8. maja 1919 roku dostałem rozkaz zaatakowania balonu ukraińskiego, który ukazywał się często na południowy wschód od Przemyśla w stronę Sambora. Balon już nieraz był ostrzeliwany i bombami obrzucany z samolotów 5. eskadry galicyjskiej, do której właśnie ten odcinek należał, lecz żaden z lotników nie odważył się zejść dość nizko, ponieważ ochrona balonu była niezwykle silna. Dnia 9 maja było nadzwyczaj czyste powietrze; już o czwartej rano udałem się na lotnisko i wyczekiwałem na balon aż do 10-tej przed południem; balon się nie pokazał. Po południu dostałem nowy rozkaz: lecieć pod wieczór na odcinek lwowski i obserwować mosty nad Dniestrem w okolicy miasteczka Mikołajowa. Udałem się zaraz na lotnisko, które było od mojej kwatery blizko 3 klm. oddalone. Stała tam jeszcze moja Albatroska, D. IlI, cała pstra od postrzałów, które nieomal przy każdym wzlocie odbierała. (Każdy strzał był amarantowo-białym krążkiem naznaczony). Naraz niespodzianie o 4:30 ukazał się balon; gdy silnik dopiero po dłuższym czasie zaskoczył, balon już znikł; wzbiłem się mimo to wysoko, aby ze słońcem niespodzianie zaatakować, tymczasem balon już leżał na ziemi przed hangarem. Nie zważając na nic sterowałem prosto na balon. Na blizki dystans począłem go ostrzeliwać z obydwuch kulomiotów, dając do 150 strzałów celnych i widziałem dokładnie jak naboje fosforowe uderzały w powlokę balonu; niestety balon przy pierwszym ataku nie zapalił się, a kulomiot, strzelający kulami fosforowemi, zepsuł się i naraz silnik coraz słabiej zaczął pracować. Zauważyłem jeszcze w czas, że przestrzelono mi główny rezerwuar od benzyny, wobec czego otworzyłem tank rezerwowy. Przy drugim ataku wziąłem sobie na cel trzy kulomioty, które razem stały i mnie nieustannie swym ogniem prażyły; kulomioty ucichły, załoga od środkowego legła; artylerzyści, których baterje zblizka gradem kul obsypałem, pokryli się. [...]"

    Pełny tekst dostępny jest pod poniższym linkiem:
    http://bequickorbedead.com/article_detail/virtuti_militari-pilots-jach-franciszek-kpt-pil/

    * większość źródeł, podaje że zniszczenie balonu miało miejsce w dniu 8.05.1919 r., jednak ze wspomnień kpt. Jacha wynika, że w tym dniu otrzymał jedynie rozkaz ataku na aerostat, który przeprowadzony został w dniu następnym (9.05).

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj #ukraina #balony
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 125 lat temu, dnia 7.05.1893 r. w Wiedniu urodził się Artur Jurkiewicz, kpt. pil. WP. W dniu 16.12.1918 r. złożył przysięgę na wierność Rzeczypospolitej na Polu Mokotowskim w Warszawie. Od dnia 24.11.1918 r. latał w barwach 7 EM. W dniu 6.02.1919 r., na mocy dekretu Naczelnego Wodza, mianowany został pilotem. W marcu 1919 r. został mianowany dowódcą 4 EW. W trakcie obrony Lwowa wykonał ponad 30 lotów bojowych, podczas których zwalczał oddziały ukraińskie oraz dostarczał cenne informacje z pola walki. Podczas ofensywy na Wilno w kwietniu 1919 r. wykonał lot rozpoznawczy pod silnym ostrzałem przeciwnika. Po powrocie dostarczył ważne informacje na temat oddziałów bolszewickich, które to pozwoliły na skuteczny atak i odepchnięcie wroga spod Wilna. W lipcu 1919 r. wykonał szereg niebezpiecznych lotów w głąb terenu opanowanego przez bolszewików, bombardował mosty i stacje kolejowe. Nierzadko zdarzało się, że latał w trudnych warunkach atmosferycznych, a po powrocie na lotnisko jego samolot często bywał uszkodzony od kul bolszewickich.

    Artur Jurkiewicz podczas swej służby w 4 EW latał m.in. na jedynym w Polsce myśliwcu Nieuport 24C1.

    Odznaczony zastał m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8144, Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Pilota nr 47.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj #lwow #wilno
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: Pil. Edwin Noble odbył w dniu 26.04.1920 r. trzy loty bojowe o łącznym czasie trwania 6 godzin. Podczas ostatniej jego akcji tego dnia, wraz z trzema innymi pilotami z 7 EM atakował bolszewików pod Berdyczowem. Następnie lecąc samotnie puścił się do ataku na pociąg pancerny stojący na tamtejszej stacji kolejowej. Jedna z kul wystrzelonych z pociągu trafiła amerykańskiego lotnika w łokieć prawej ręki. Ciężko ranny, sterując wyłącznie lewą ręką pil. Noble przeleciał pomimo bólu i upływy krwi około 85 -100 km. Szczęśliwie wylądował na lotnisku Połonne, po czym wycieńczony stracił przytomność.

    Brawurowa akcja Edwina Noble nad Berdyczowem wywołała spory chaos wśród wojsk bolszewickich oraz przyczyniła się do ucieczki z niewoli wielu polskich jeńców, którzy wykorzystali powstałe zamieszanie. To właśnie za ten ostatni lot bojowy został przedstawiony do odznaczenia krzyżem Virtuti Militari oraz awansowany na stopień kapitana.

    Doznany uraz na zawsze wyeliminował go z latania i mimo długotrwałego leczenia został inwalidą.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj #usa
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: W dniu 25.04.1944 r., w katastrofie lotniczej w Montrealu zginął kpt. pil. Kazimierz Burzyński, pilotowany przez niego B-24 "Liberator" chwile po starcie runął na ziemię i spłonął. Podczas katastrofy zniszczonych zostało 6 domów mieszkalnych. Zginęli wszyscy członkowie załogi oraz 10 mieszkańców miasta. Kpt. Kazimierz Burzyński został pochowany na cmentarzu Cote des Neigres w Montrealu.

    Kpt. Burzyński był jednym z najlepszych i najbardziej doświadczonych pilotów komunikacyjnych. W roku 1936 jako pilot PLL LOT był pierwszym Polakiem, który osiągnął 1 milion przelecianych kilometrów. Do rozpoczęcia II Wojny Światowej wylatał łącznie około 1,4 mln kilometrów.

    Za czyny dokonane podczas wojny polsko–bolszewickiej odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 2175, Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta, Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Walecznych a także Polową Odznaką Pilota nr 94.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj #kanada #montreal #katastrofa
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 125 lat temu, w dniu 25.04.1894 r. urodził się Teofil Krzywik, por. pil. WP. W dniu 23.01.1919 r. wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego i brał udział w powstaniu wielkopolskim. W trakcie trwania wojny polsko-bolszewickiej służył w 12 EW (była 1 EWlkp.), która wspierała 1 Dywizję Strzelców Wielkopolskich. Podczas lotów bojowych na froncie Litewsko-Białoruskim wykazał się wielką odwagą atakując z nieznacznego pułapu oddziały przeciwnika. Brał udział w bombardowaniu dworców kolejowych oraz pozycji sowieckich. Ponadto uczestniczył w zwalczaniu baterii i kolumn bolszewickich. Wykonywał bardzo odległe loty wywiadowcze. Za brawurowe i śmiałe loty bojowe wykonane w tym okresie otrzymał, wraz ze swym obserwatorem ppor. Wiktorem Karczewskim, pochwałę z 22.09.1919 r. (rozkaz 1 Dywizji Strzelców Wielkopolskich)*. W dniu 27.09.1919 r. podczas jednego z takich lotów został, wraz z ppor. obs. Karczewskim, zestrzelony przez piechotę nieprzyjaciela i zmuszony do lądowania na terytorium wroga. Wymontował z samolotu k.m. i przedostał się do polskich oddziałów. Następnie z pomocą piechoty polskiej powrócił na miejsce lądowania w celu uratowania samolotu. Niestety maszyna została spalona, udało się jednak ocalić silnik i zbiornik. Dnia 15.12.1919 r. z powodu defektu silnika zmuszony został do lądowania na terenie zajętym przez bolszewików i dostał się do niewoli, gdzie zaginął bez wieści. Ppor. Karczewski po długiej tułaczce wrócił do eskadry z odmrożeniami nóg.

    Por. pil. Teofil Krzywik odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8091 oraz Krzyżem Walecznych.

    * treść pochwały dostępna jest w biogramie, w biogramie na stronie www.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 122 lat temu, 25.04.1897 r. w Nochowie urodził się Antoni Bartkowiak, por. pil. WP. W dniu 20.10.1915 r. został wcielony do armii niemieckiej i skierowany na front zachodni. W lutym 1917 r. zgłosił się do Szkoły Pilotów w Ławicy, a następnie ukończył kursy pilotażu w Legnicy, Szumbergu, Pile i Bydgoszczy. Po uzyskaniu patentu pilota pracował jako instruktor w Szkole Obserwatorów w Bydgoszczy. W 1918 r. trafił do 412 eskadry lotniczej (dalej EL). Po wybuchu powstania wielkopolskiego na samolocie Albatros przedostał się przez linię frontu i lądował w okolicy Gniezna (styczeń 1919 r.). Po wstąpieniu do Wojska Polskiego przydzielony jako pilot w dyspozycji Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej aktywnie brał udział w operacjach bojowych w Wielkopolsce, Śląsku i Prusach Zachodnich.

    W dniu 29.04.1920 r. Bartkowiak jako starszy sierżant w składzie 15 Eskadry Myśliwskiej wyruszył na Front Ukraiński. Zasłynął brawurowymi lotami szturmowymi przeciwko oddziałom konnym Budionnego w lipcu 1920 r. Brał udział w walkach w obronie Lwowa oraz pod Zamościem. Szczególnie odznaczył się w dniach 16-17.08.1920 r. zwalczając kawalerię bolszewicką. Dnia 31.08.1920 r. wykonał 4 loty w okolicy Zamościa, w wyniku których nieprzyjaciel poniósł ciężkie straty. W trakcie jednego z tych lotów (w rejonie Cześnik) puścił się na zwarty szyk 300 konnych nacierających na polską jazdę. Dzięki swej brawurowej akcji rozbił nieprzyjaciela, a celnym ogniem dosięgnął około 30 jeźdźców. Jeszcze w tym samym dniu, popołudniu w okolicy Niewichrowa rozbił i zmusił do odwrotu szwadron bolszewicki. Następnie wylądował przy sztabie 10 Dywizji Piechoty i złożył obszerny raport.

    Za swe zasługi w obronie ojczyzny odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 292. Ponadto otrzymał czterokrotnie Krzyż Walecznych oraz pośmiertnie francuską odznakę pilota oraz Polową Odznakę Pilota.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #rocznicanadzisiaj #lwow #zamosc
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 127 lat temu urodził się Czesław Filipowicz, płk obs. inż. WP. W Wojsku Polskim służył od marca 1919 r., w 21 EN wspierającej działania 12 Dywizji Piechoty. Obs. Filipowicz w trakcie wojny polsko–bolszewickiej latał na największych samolotach bombowych w ówczesnym lotnictwie polskim typu Gotha oraz Fridrichshafen. Brał udział w bombardowaniu pociągów pancernych na stacji Malewannaja w dniach 25-26.05.1920 r. za pomocą bomb 50 i 100 kilogramowych. Dzięki tym atakom jeden z pociągów został zniszczony, a dwa pozostałe na skutek uszkodzonej linii kolejowej zostały zdobyte przez wojska polskie. W dniach 26–27.06.1920 r. z powodzeniem zbombardował bolszewickie baterie. Ponadto brał udział w lotach przeciwko oddziałom piechoty i jeźdźcom. W lipcu tegoż roku skutecznie zwalczał kawalerię nieprzyjaciela pod Młynowem, Demidówką i Beresteczkiem. W dniu 11.10.1920 r. wraz z kpt. Rayskim zbombardowali stacje kolejową w Żmerynce, niszcząc kilkanaście bolszewickich wagonów kolejowych. ...

    Czesław Filipowicz odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8081 oraz Polową Odznaką Obserwatora nr 5. Ponadto uhonorowany został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski 5 klasy, Krzyżem Walecznych, francuską i bułgarską odznaką obserwatora, Krzyżem Komandorskim Bułgarskiego Orderu „Zasługi”, Krzyżem Komandorskim Rumuńskiego Orderu „Korony Rumunii” oraz Krzyżem Komandorskim Estońskiego Orderu „Kotkarist”, Łotewskiego Orderu „Trzech Gwiazd”, Krzyżem Komandorskim Greckiego Orderu „Feniksa”, francuskim Krzyżem Wojennym i Medalem pamiątkowym wielkiej wojny oraz Krzyżem Kawalerskim Brazylijskiego Orderu „Krzyża Południa”. Za zasługi na polu lotnictwa wojskowego odznaczony w 1931 r. Krzyżem Zasługi.

    Foto. Samolot bombowy typu Gotha, na którym służył Czesław Filipowicz (obok stoi myśliwiec Fokker D VIII/EV).

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #lwow #rocznicanadzisiaj
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 122 lata temu, 23.04.1897 r. w Aleksandrowie urodził się Stanisław Skarżyński, por. pil. WP. Dnia 26.06.1916 r. został powołany do wojska carskiego. Ukończył teoretyczną szkołę lotniczą. W dniu 31.07.1917 r., otrzymał stopień chorążego i skierowany został do 31 PP. W dniu 3.02.1918 r., jako obserwator wstąpił do tworzącego się Polskiego Oddziału Awiacyjnego w Odessie, a następnie do I Korpusu gen. Dowbor-Muśnickiego.

    W dniu 12.11.1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego i skierowany został na kurs pilotażu w Warszawie. Po odbytym przeszkoleniu otrzymał przydział do 21 EN i w jej składzie, w okresie od 14.05.1920 r. do 15.07.1920 r. walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W czasie jednego z lotów w dniu 15.05.1920 r., z powodu defektu silnika zmuszony został do lądowania na terytorium nieprzyjaciela. Zmylił tropiący go pościg i w ciągu miesiąca przedarł się przez linię frontu do swojej eskadry.

    W dniu 15.07.1920 r. odbył swój ostatni lot, którego celem było ostrzelanie kawalerii bolszewickiej maszerującej na szosie Równe-Łuck. Wystartował razem z obserwatorem, kpt. Arturem Kelly z 7 EM, który celnymi strzałami z karabinów rozpraszał nieprzyjacielskie oddziały. W rejonie wsi Zwierowce, w momencie zniżenia samolotu do kilkunastu metrów nad ziemią pilot Skarżyński został ugodzony bolszewicką kulą i puścił stery. Samolot runął na ziemię grzebiąc ciała obu lotników. Załoga została przez miejscową ludność pochowana na okolicznej łące, później na rozkaz płk Faunt Le Roy’a zwłoki ekshumowano i złożono na cmentarzu we Lwowie.

    Pośmiertnie odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti MIlitari nr 8128 oraz Polową Odznaką Pilota.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #usa #wojsko #lotnictwoiirp #gruparatowaniapoziomu #lwow #rocznicanadzisiaj
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: Coś dla osób zdruzgotanych ostatnimi wydarzeniami z Paryża - poniżej zdjęcia lotnicze katedr w Reims oraz St. Quentin, które w wyniku ostrzału artyleryjskiego w 1917 r. doznały ogromnych zniszczeń. Fotografie wykonał mjr obs. Maksymilian Kowalewski w czasie służby w niemieckim lotnictwie.

    Cała kolekcja dostępna jest pod poniższym linkiem:
    http://bequickorbedead.com/snapshot/tags/kowalewski/

    Obydwie zabytkowe, majestatyczne katedry zostały w pełni odbudowane.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #notredame #paryz #wojsko #lotnictwoiirp #wwi #iwojnaswiatowa #gruparatowaniapoziomu
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 15.04.1893 r. w Bakersville w Północnej Karolinie urodził się Harmon (Herman) Chadbourn Rorison. Służbę w lotnictwie polskim pełnił od dnia 29.11.1919 r., zastępując por. pil. Edmunda Gravesa (który 12.10.1919 r. zginął w katastrofie we Lwowie). Walczył w 7 EM, w barwach której brał udział w lotach drużynowych i pojedynczych. Przynależał do klucza eskadry dowodnego przez kpt. pil. M. Coopera. Por. Rorison był najprawdopodobniej pierwszym lotnikiem amerykańskim, który nawiązał walkę z oddziałami bolszewickimi, w dniu 5.03.1920 r. w okolicy Baru rozpoznał i zaatakował zgrupowanie wojsk sowieckich. W trakcie swej służby polowej wielokrotnie odznaczył się atakując jazdę, piechotę i tabory bolszewickie zadając przeciwnikowi dotkliwe straty. Jedyna mapa w eskadrze została wytrącona mu z ręki kulą przeciwnika, loty odbywał więc bez mapy terytorium, nad którym się przemieszczał. W kwietniu 1920 r. brał udział w bombardowaniu oddziałów sowieckich i dworca kolejowego w Czudnowie. W dniu 15.05.1920 r. w okolicy Korsunia zaatakował oddział piechoty bolszewickiej. Po wymianie ognia jego samolot został trafiony w zbiornik paliwa i musiał przymusowo lądować na terytorium zajętym przez wroga. Ścigany pokonał 45 km pieszo w celu przekazania informacji zdobytych w czasie wykonywania lotu, następnie powrócił w celu uratowania płatowca. W dniu 12.06.1920 r., podczas lądowania na uszkodzonym pociskami sprzęcie uległ ciężkim obrażeniom i połamał sobie zebra. Odznakę pilota na czas służby w wojskach lotniczych wraz z przysługującym tytułem otrzymał, będąc w stopniu porucznika, w październiku 1920 r. Dnia 10.08.1920 r. został awansowany na stopień kapitana i zwolniony na własną prośbę z Wojska Polskiego.

    Za przykładną służbę pełną oddania i poświęcenia odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 2928 (w dniu 14.03.1921 r. w Waszyngtonie) oraz Krzyżem Walecznym. W roku 1928, za czyny bojowe nad nieprzyjacielem w czasie wojny 1918-1920, otrzymał Polową Odznakę Pilota nr 110. Został uhonorowany również Krzyżem Polskich Żołnierzy z Ameryki.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #usa #rfc #wojsko #lotnictwoiirp #iwojnaswiatowa #gruparatowaniapoziomu #lwow
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: Ciężkie jest życie lotnika #4... dla odmiany o samolocie, który bardzo chciał wrócić do domu...

    Samolot wywiadowczy RAF RE 8 nr A.3816 z 3 eskadry Australian Flying Corps był uczestnikiem bardzo nietypowego zdarzenia. W dniu 17 grudnia 1917 r. por. J. L. Sandy oraz sierż H. F. Hughes stoczyli nierówną walkę powietrzną z sześcioma niemieckimi Albatrosami D Va. Zanim przybyły posiłki lotnicy zestrzelili jeden z myśliwców. Po rozproszeniu Albatrosów, samoloty alianckie przybyłe na pomoc udały się we własnym kierunku. RE 8 nr A.3816 również kontynuował swój lot, jednak na lotnisko już nie powrócił.

    Okazało się, że por. Sandy i sierż. Hughes trafieni celną serią ponieśli śmierć jeszcze w trakcie potyczki z myśliwcami niemieckimi. Samolot niosący martwą załogę trafił na "pomyślny" wiatr, który utrzymał maszynę w powietrzu aż do zużycia całego zapasu paliwa. Po około 50 milach RE 8 wylądował samodzielnie (bez ludzkiej pomocy). Następnego dnia odnaleziono zaginioną maszynę, zwłoki nieszczęsnych lotników australijskich cały czas spoczywały w swoich kokpitach. Był to prawdopodobnie pierwszy tego typu przypadek w historii lotnictwa.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #raf #rfc #wojsko #lotnictwoiirp #iwojnaswiatowa #gruparatowaniapoziomu
    pokaż całość

    źródło: raf-re8.jpg

  •  

    @beQuick: 96 lat temu w centrum Krakowa miała miejsce katastrofa samolotu SVA 10 z 2 Pułku Lotniczego. Podczas lotu ćwiczebnego nad miastem, o godz. 15.30 od maszyny oderwało się skrzydło. Samolot runął na budynek domu przy ul. Lubicz 30. SVA przebił się przez dach, strych a następnie eksplodował w mieszkaniu na 2 piętrze, powodując pożar i zniszczenie całej kondygnacji. Z upadającego samolotu wypadł por. obserwator Dąbrowski, który uderzył w dach domu przy ul. Rakowickiej 3 i zawisł martwy na balustradzie ganku 1 piętra. W katastrofie zginęli obaj lotnicy: plut. pil. Franciszek Stefankow i por. obserwator Tadeusz Dąbrowski oraz spalony żywcem mieszkaniec 2 piętra domu przy ul. Lubicz 30, piekarz Ziarkowski, ponadto osiem innych osób zostało rannych. Liczba ofiar i poszkodowanych wydaje się niewielka, biorąc pod uwagę fakt, że wypadek lotniczy miał miejsce w ścisłym centrum miasta, w godzinach popołudniowych.

    Po więcej szczegółów (w tym dość makabryczny prasowy opis katastrofy) zapraszamy na stronę:
    http://bequickorbedead.com/snapshot/detail/katastrofa-w-krakowie-12-04-1923-r/

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #100lecieniepodleglosci #katastrofa #krakow #gruparatowaniapoziomu
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

    •  

      @beQuick: Zginął lotnik, profesor, piekarz. Dlaczego dzisiaj się nie podaje takich informacji o ludziach? Brak takiej informacji odczłowiecza ofiary. 30-letni mężczyzna to nie to samo co pan piekarz. To przecież mógł być pan piekarz z twojej piekarni. Zmarły był podobnym piekarzem. Ktoś teraz nie będzie miał bułek na śniadanie. Czujemy rozmiar tragedii. Tego nie oddadzą cyfry. ( ͡° ʖ̯ ͡°)

  •  

    @beQuick: Ciężkie jest życie lotnika #3...
    Sopwith F.1 Camel - jeden z najlepszych myśliwców brytyjskich z okresu I WŚ. Piloci Cameli zestrzelili łącznie 1294 samoloty wroga - to absolutny rekord jeśli chodzi o jeden typ płatowca. Szczególną cechą tego samolotu była jego nadzwyczajna zwrotność oraz asymetria w pilotażu. Skręt w lewo o 180 stopni można było wykonać na drodze podwójnej długości kadłuba (r = 12 m), przy skręcie o 360 stopni płatowiec wpadał w zawirowania powietrza wytworzone przez sam samolot. Zakręt lewy unosił samolot w górę, natomiast zakręt prawy kierował maszynę w dół. Piloci chcący skręcić w prawo często woleli wykonać 270-cio stopniowy zwrot w przeciwnym kierunku.

    Owe asymetrie umożliwiały doświadczonym pilotom wykonywanie niespodziewanych manewrów w czasie walki, był to istotny element zaskoczenia, lecz z drugiej strony były przyczyną licznych katastrof. Szacuje się, że więcej pilotów Cameli zginęło w wyniku wypadków niż w bezpośrednim starciu z wrogiem. Brytyjczycy żartowali, że latanie na Camelach kończy się odznaczeniem jednym z 3 krzyży: krzyżem drewnianym (śmierć), Czerwonym Krzyżem (kalectwo) lub Krzyżem Wiktorii (chwała).

    Silnik Clerget również nie ułatwiał pracy pilotom - był bardzo wrażliwy na złą jakość paliwa. Nawet nieodpowiedni dobór mieszanki zazwyczaj kończył się katastrofą.

    Właśnie z powodu problemów z silnikiem rozbity został jedyny Sopwith Camel służący w barwach lotnictwa polskiego. W dniu 1 sierpnia 1921 r. podczas lotu zapoznawczego, majorowi pil. Ludomiłowi Rayskiemu (przypominamy, że dzisiaj przypada 42 rocznica jego śmierci) wkrótce po starcie zgasł silnik. Pilot przeżył, jednakże po awaryjnym lądowaniu płatowiec został doszczętnie rozbity i nie został już odremontowany.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #100lecieniepodleglosci #katastrofa #iwojnaswiatowa #gruparatowaniapoziomu
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: Ciężkie jest życie lotnika #2...
    Albatrosy D III i D V były jednym z podstawowych typów samolotów myśliwskich w lotnictwie niemieckim podczas I WŚ. Inżynierowie R. Thelen i R. Schubert z zakładów Albatros Flugzeugwerke GmbH zafascynowani możliwościami francuskich półtorapłatowych Nieuportów postanowili zastosować koncepcję jednodźwigarowego płata dolnego we własnych projektach. Pierwsze próby z modelem D III wypadły bardzo pomyślnie, samolot był niezwykle zwinny, posiadał także doskonałe właściwości pilotażowe - produkcja ruszyła pełną parą...

    Wkrótce na jaw wyszła drobna wada... Albatros był prawie dwukrotnie cięższy od Nieuporta a także sporo od niego szybszy. Podczas walki powietrznej, kiedy to piloci wykonywali ostre wiraże na samolot oddziaływały tak wielkie siły, że punktowo zamocowany dolny dźwigar nie wytrzymywał naprężeń. Wielu pilotów Albatrosów poniosło śmierć w wyniku oderwania dolnego płata lub zniszczenia całej komory płatów. Problem ten próbowano rozwiać między innymi przez wzmocnienie konstrukcji, lecz ostatecznie niewiele to pomogło...

    Nie inaczej było z Albatrosami służącymi w barwach lotnictwa polskiego. Przykładem może być wypadek w Warszawskiej Oficerskiej Szkole Obserwatorów Lotniczych z dnia 14 grudnia 1919 r., gdy w trakcie lotu na wyremontowanym D III o nr CWL 0.16 doszło do oderwania płatów. Samolot spadł z wysokości około 400 m pomiędzy zabudowania lotniska Mokotowskiego. Na Albatrosie 0.16 zginął instruktor sierż. pil. Jan Szalczewski.

    22 listopada 1919 r. podczas pokazów lotniczych zorganizowanych z okazji obchodów pierwszej rocznicy wyzwolenia Lwowa doszło do katastrofy w wyniku której śmierć poniósł pil. Edmund P. Graves z 7 EM. Podczas jednej z ewolucji złamało się skrzydło w jego samolocie Oeffag D III (Alb. D III Oef.)

    Podczas pokazów w sierpniu 1922 r. samolot Albatros D V uległ podobnej katastrofie, śmierć poniosło wielu widzów na ziemi.

    Foto. Schemat budowy Albatrosa D Va, widoczne wzmocnienie łączenia dźwigaru dolnego płata za pomocą małego zastrzału.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #100lecieniepodleglosci #warszawa #lwow #katastrofa #iwojnaswiatowa #gruparatowaniapoziomu
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: W dniu 9.04.1920 r. w Toruniu podczas lotu służbowego na samolocie typu Albatros* zginęli sierż. mech. Franciszek Cejman oraz sierż. pil. Andrzej Kołodziejczyk. Przyczyną katastrofy było zerwanie linek steru poziomego (wysokości).

    * w publikacji "Ku czci poległych lotników ..." wymieniony został samolot Albatros CL II, jednak zakłady Albatros nie produkowały żadnego modelu klasy CL.

    Foto. Samoloty służące w OSOL w Toruniu: Albatros B II oraz LVG C VI (swastyka była godłem osobistym Władysława Düttmera)

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #samoloty #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #rocznicanadzisiaj #100lecieniepodleglosci #torun
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 100 lat temu, w dniu 7.04.1919 r. podczas lotu próbnego zginął instruktor Wyższej Szkoły Lotniczej w Warszawie - ppor. pil. Władysław Ryszkiewicz.

    ~Encyklopedia Lotnictwa Polskiego 1918-1920 w ramach skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #rocznicanadzisiaj #100lecieniepodleglosci #warszawa
    pokaż całość

    źródło: 30221648_1619179978135462_5304274856718808781_n.jpg

  •  

    @beQuick: W dniu 5.04.1920 r. w katastrofie lotniczej zginął plut. pil. Jan Wnuk. Chwilę po starcie jego Rumpler C VIII na nieznacznej wysokości wpadł w korkociąg, pilot nie zdążył ustabilizować maszyny. Rumpler runął na ziemię grzebiąc w szczątkach zwłoki lotnika.

    Foto. Rumpler C VIII.

    ~ skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #rocznicanadzisiaj #100lecieniepodleglosci
    pokaż całość

    źródło: rumpler.jpg

  •  

    @beQuick: 31.03.1894 r. w Przemyślu urodził się Augustyn (August*) Menczak (ps. Alot), płk dypl. pil. WP. W dniu 8.09.1914 r. powołany został do wojska austro–węgierskiego, początkowo służył w 3 Pułku Artylerii Fortecznej w Przemyślu. Po ukończeniu Szkoły Artylerii w Budapeszcie skierowany został na front włoski. W dniu 1.08.1916 r. rozpoczął naukę w Szkole Obserwatorów i Pilotów w Wiener Neustadt.

    W dniu 15.11.1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego. Dnia następnego złożył przysięgę na wierność Rzeczypospolitej na Polu Mokotowskim w Warszawie. Z dniem 17.12.1918 r. przydzielony został do Głównej Kadry Samolotowej w Warszawie. W okresie od 3.01. do 19.03.1919 r. służył w Inspektoracie Lotnictwa, jednocześnie brał udział w działaniach frontowych lotnictwa. W dniu 20.03.1919 r. został ranny. Po powrocie do zdrowia, w lipcu 1919 r. został mianowany adiutantem Szefa Lotnictwa Naczelnego Dowództwa i funkcję tą pełnił do 15.07.1920 r. Dwa dni później został dowódcą 8 EW. Wraz ze swoja jednostką operował w rejonie Radzymina, Lublina i Hrubieszowa. W październiku 1920 r., wraz z plut. pil. Wacławem Jurkiem brał czynny udział w bombardowaniu sowieckich pociągów pancernych operujących w rejonie Zwiahla, by ułatwić polskiej kawalerii sforsowanie rzeki Horyń. W czasie wojny z bolszewikami 8 EW pod dowództwem por. Menczaka wykonała 171 lotów bojowych. Dekretem Naczelnego Wodza L. 2299 z dnia 9.09.1920 r. został zatwierdzony w stopniu kapitana (z dniem 1.04.1920 r.).

    W okresie okupacji niemieckiej wstąpił do Polskiej Armii Ludowej (PAL) i pod pseudonimem "Alot" brał udział w powstaniu warszawskim. W maju 1945 r. powołany został do Wojska Polskiego i skierowany do 15 Samodzielnego Zapasowego Pułku Lotniczego w Radomiu jako wykładowca taktyki lotniczej. Następnie wykładał w Centralnej Szkole Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Łodzi. W sierpniu 1946 r. objął stanowisko szefa sztabu kwatermistrzostwa Wojsk Lotniczych. W latach 1947–1948 był redaktorem naczelnym "Wojskowego Przeglądu Lotniczego". W dniu 22.07.1947 r. uzyskał awans na stopień pułkownika. W dniu 26.04.1951 r. został aresztowany przez funkcjonariuszy Głównego Zarządu Informacji pod zarzutem szpiegostwa. W areszcie poddany został torturom i dręczeniu psychicznemu. Dnia 13.05.1952 r. skazany został wyrokiem Najwyższego Sądu Wojskowego na karę śmieci. Prezydent RP Bolesław Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Płk pil. Augustyn Menczak został stracony w dniu 7.08.1952 r.

    Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 1426 (nadany w dniu 4.08.1921 r.), Złotym Krzyżem Zasługi oraz Polową Odznaką Pilota nr 7. Uhonorowany również odznaką pilota Królestwa S. H. S.

    ~skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #iiwojnaswiatowa #powstaniewarszawskie #rocznicanadzisiaj #warszawa #lublin
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: W dniu 30.03.1919 r. w Odessie, na samolocie typu Anatra Anasal śmierć ponieśli chor. pilot Eustachy Wołłowicz oraz chor. pil. Stanisław Kostecki z 1 EL dywizji gen. Żeligowskiego. Podczas lotu ćwiczebnego, na niewielkiej wysokości ich maszyna wpadła w korkociąg i runęła na ziemię. Przy uderzeniu nastąpiła eksplozja benzyny i wybuchł pożar, który objął cały samolot. Chorążowie Wołłowicz i Kostecki zostali z honorami pochowani w Odessie oraz pośmiertnie odznaczeni Polową Odznaką Pilota.

    ~ skynet-project.com
    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #odessa #rocznicanadzisiaj #100lecieniepodleglosci
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: W dniu 9.12.1898 r. w Jekaterynodarze urodził się Olgierd Tuskiewicz (Tuśkiewicz), płk dypl. obs. pil. WP. 17.12.1918 r. zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego, miesiąc później (dnia 17.01.1919 r.) został skierowany do warszawskiej Szkoły Podchorążych. Po jej ukończeniu otrzymał przydział do 1 Lotniczego Baonu Uzupełnień. W październiku 1919 r. rozpoczął kurs w OSOL, a 9.03.1920 r. jako obserwator został przydzielony do 8 EW. Od dnia 23.04 tegoż roku walczył na froncie w barwach 21 EN, działając z polskiego lotniska w Płaskirowie. 24.05.1920 r. odbył trzy loty bojowe wymierzone przeciwko sowieckim pociągom pancernym. Kilka dni później (27.05) ponownie trzykrotnie startował na bombardowanie nieprzyjacielskich pociągów. Tego dnia wszystkie loty odbywał z pil. Jerzym Wieniawa-Długoszowskim, a podczas jednego z nich załoga zbombardowała własny pociąg pancerny „Generał Iwaszkiewicz”. Polski pociąg był prawidłowo oznakowany płachtami na dachach wagonów, a sami lotnicy 21 EN przed zrzutem bomb zatoczyli trzy kręgi nad obranym celem. W dniu 3.07.1920 r. odbył lot wywiadowczo–łącznikowy, którego celem było zbadanie ruchu nieprzyjaciela w rejonie Izasław-Szepietówka–Połonna–Lubań–Hryców oraz nawiązanie łączności i zrzut rozkazów dla grupy gen. Szamańskiego w Borysowie. Zadanie wykonywał z pilotem Jerzym Wieniawa-Długoszowskim, lot trwał ponad 3 godziny, a zadanie utrudniał silny ostrzał z ziemi. Po wykonaniu misji lotnicy zbombardowali oddziały bolszewickie i wylądowali w Starokonstantynowie, gdzie złożyli meldunek. W tym dniu kolejny raz wzbili się w powietrze w celu ponownego zbadania ruchu bolszewików na linii Miropol–Szepietówka–Izasław–Koskow. Podczas lotu na wyznaczonej linii ich samolot znalazł się pod nieustającym ostrzałem. W okolicy Izasławia pilot ppor. Wieniawa–Długoszowski został trafiony kulą wroga w okolice żołądka. Pomimo rany pilota kontynuowali lot ostrzeliwując i obrzucając bombami napotkane oddziały Sowietów. Po wykonaniu zadania obs. Tuskiewicz pomógł rannemu koledze szczęśliwie sprowadzić samolot na lotnisko. Za ten lot obaj lotnicy zostali przedstawieni do odznaczenia Krzyżem Virtuti Militari. W dniu 15.07.1920 r. w trakcie lotu z pilotem ppor. Zdzisławem Jakubowskim zostali zestrzeleni w okolicy Targowicy. Samolot doznał uszkodzeń śmigła, dwóch cylindrów oraz sterów. Obserwator Tuskiewicz pomagał doprowadzić uszkodzoną maszynę do własnych linii, samolot przymusowo wylądował tuż przed nimi. Pod kulami kawalerii wroga polscy lotnicy spalili płatowiec, dzięki czemu nie dostał się w ręce bolszewików a sami skryli się w pobliskim lesie, później powrócili do swojej jednostki.

    Za okres wojny z bolszewikami odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8088, Krzyżem Walecznych Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także Polową Odznaką Obserwatora nr 43. Uhonorowany również łotewską odznaką lotniczą.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #rocznicanadzisiaj #100lecieniepodleglosci
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 25.11.1889 r. we Lwowie urodził się Stefan Stec, ppłk pil. inż. WP, pierwszy polak z tytułem asa myśliwskiego. Dnia 1.08.1914 r. został powołany do armii austro-węgierskiej, początkowo służył w oddziałach saperskich. W dniu 1.11.1915 r. zgłosił się na ochotnika do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Wiener Neustadt. Od 31.01.1916 r. do początku roku 1918 służył jako obserwator na samolotach rozpoznawczych w eskadrze Flik 3 (Fliegerkompagnie 3). Podczas wykonywania lotów bojowych dał poznać się jako doskonały obserwator przywożąc z lotów znakomite zdjęcia i doskonałe meldunki. Równocześnie koledzy nauczyli Steca pilotażu samolotów. W dniu 2.09.1917, lecąc z pilotem K. Heranem samolotem Hansa-Brandenburg C I, zestrzelił pierwszy samolot, myśliwiec Nieuport koło wsi Monasterzyska. W nagrodę za dzielność podczas lotów bojowych porucznik Stec został odznaczony najwyższym orderami austriackimi i niemieckimi oraz w dniu 1.02.1918 awansowany na porucznika. Następnie został skierowany na kurs myśliwski. W dniu 30.04.1918 roku, po miesięcznym szkoleniu, ukończył szkołę z bardzo dobrym wynikiem i zdał egzamin z wyróżnieniem (odznaka pilota nr 1206/1918). W dniu 1.05.1918 r. został przydzielony jako pilot bojowy do swojej dawnej eskadry, przeformowanej na myśliwską Flik 3/J. Latał w niej na myśliwcach Albatros D III (Oef) na froncie austriacko-włoskim, bazując głównie na lotnisku Romagnano. W składzie Flik 3/J Stec walczył do końca wojny, z krótką przerwą między 17.06. a 4.07.1918, kiedy powierzono mu w zastępstwie dowództwo eskadry Flik 9/J. W dniu 16.07.1918 Stec zestrzelił włoski myśliwiec Hanriot HD-1 w rejonie jeziora Garda, a 10 sierpnia zestrzelił swój trzeci samolot nad Monte Pasubio. W lotnictwie austro-węgierskim wykonał łącznie 103 loty jako obserwator, 79 jako pilot bojowy i wziął udział w 40 walkach powietrznych z 7 odniesionymi zwycięstwami. Sam był trzykrotnie zestrzelony i raz lądował w płonącym samolocie. W służbie austriackiej odznaczony został m.in. Orderem Żelaznej Korony III klasy z dekoracją wojenną, dwukrotnie Srebrnym Medalem za Odwagę oraz pruskim Krzyżem Żelaznym II klasy.

    Od połowy 1918 r. Stec był członkiem POW we Lwowie, do Wojska Polskiego wstąpił z dniem 1.11.1918 r. Gdy rozgorzały walki polsko-ukraińskie we Lwowie uczestniczył w starciach w mieście, po czym 6 listopada przedarł się na opanowane przez Polaków lotnisko Lewandówka, stając się jednym z pierwszych pilotów polskiej grupy lotniczej w tym mieście. Jeszcze przed oficjalną datą odzyskania niepodległości, Stefan Stec wstąpił do nowo formującego się lotnictwa polskiego ze stopniem porucznik pilot. Pierwszy lot bojowy Stec wykonał 7 listopada z lotniska Lewandówka, bombardując stanowiska ukraińskie (wraz z ppor. Władysławem Toruniem zbombardowali m.in. stanowisko artylerii na Wysokim Zamku oraz zmusili do odwrotu pociąg wojskowy nadjeżdżający od strony Krasnego). W dniu 9 listopada wykonał pierwszy lot transportowy w Polsce, przewożąc na rozkaz Naczelnej Komendy posła do Sejmu Krajowego Stanisława Strońskiego, w celu zorganizowania w Krakowie odsieczy dla Lwowa. Samolot ich wówczas został uszkodzony przez ogień przeciwlotniczy i Stec musiał lądować przymusowo pod Łańcutem. 15 listopada wykonał lot ze Lwowa do Warszawy, aby złożyć Naczelnemu Wodzowi Józefowi Piłsudskiemu pierwszy meldunek z obrony Lwowa. Do 22.11.1918 r. w samym Lwowie, wykonał 19 lotów bojowych. Wraz ze Stefanem Bastyrem i Władysławem Toruniem tworzyli jedną z najbardziej zgranych trójek operacyjnych w historii polskiego lotnictwa.

    Na początku stycznia 1919 r. został wysłany do Wiednia w charakterze rzeczoznawcy zakupu samolotów wojskowych dla polskiej armii. Już 17 marca powrócił na front w składzie 6 EW i brał udział w słynnych lotach drużynowych pod dowództwem kpt. Bastyra. W kwietniu 1919 objął dowództwo 7 EL, po czym już 29.04.1919 r. stoczył pierwszą w odrodzonej Polsce zwycięską walkę powietrzną (na samolocie Fokker D VIII), zakończoną zestrzeleniem nieprzyjacielskiego myśliwca Nieuport 11. Następnie w dniu 10 maja zmusił bolszewicką obsługę do ściągnięcia na ziemię balonu obserwacyjny w rejonie Starego Sioła. W czerwcu tegoż roku został uroczyście udekorowany Krzyżem Walecznych. Eskadrą dowodził do połowy października 1919, kiedy to wyjechał na studia wojskowe do Francji (Ecole Superieure d'Aeronautique w Paryżu, gdzie otrzymał tytuł inżyniera). Z dniem 1.04.1920 zatwierdzony w stopniu majora w Korpusie Wojsk Lotniczych.

    W niepodległej Polsce wykonał 112 lotów bojowych zestrzelił jeden samolot i jeden balon. Łącznie legitymował się 11 zestrzeleniami. Jeszcze w służbie austriackiej, Stec jako godło osobiste miał biało-czerwoną szachownicę. Dnia 1.12.1918 roku rozkazem nr 38 szefa Sztabu Generalnego WP gen. Stanisława Szeptyckiego, szachownica ta przyjęta została jako znak rozpoznawczy samolotów lotnictwa polskiego.

    Pośmiertnie został awansowany do stopnia podpułkownika. Za odwagę wykazaną podczas walk z piechotą ukraińską, którą w dniach 7-8.11.1918 r. ostrzeliwał z k.m. z pułapu około 50 metrów, odznaczony został m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 2525, trzykrotnie Krzyżem Walecznych, Polową Odznaką Pilota, Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta oraz Krzyżem Niepodległości.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #lwow #warszawa #rocznicanadzisiaj #100lecieniepodleglosci
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    "Dumni z niepodległości Polski" - video 360 z przechwycenia i asysty Boeinga B737 PLL LOT przez F-16 z 31BLT.
    Prowadzący formację samolotów F-16: "Rattler"; skrzydłowi: "Monk", "Slab", "Diesel" #100lecielotnictwawojskowego
    Film 360
    #polska #lotnictwo #wojsko #swiat #facebook pokaż całość

  •  

    @beQuick: Tego dnia wszystko się zaczęło... Dziś przypada jedna z najważniejszych rocznic w historii lotnictwa polskiego, dokładnie 100 lat temu, 5.11.1918 r. - jeszcze przed odzyskaniem przez Polskę niepodległości - załoga w składzie por. pil. Stefan Bastyr oraz por. obs. Janusz de Beaurain wystartowała z lotniska Lewandówka do pierwszego lotu bojowego w historii rodzącego się właśnie polskiego lotnictwa wojskowego. Polacy wystartowali na zdobycznym samolocie rozpoznawczym typu Hansa-Brandenburg C I (lub Oeffag C II) z zadaniem zbombardowania oddziałów ukraińskich znajdujących się w rejonie dworca lwowskiego.

    Do 1932 r. to właśnie w dniu 5 listopada obchodzono Święto Lotnictwa Polskiego.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #lwow #rocznicanadzisiaj #100lecieniepodleglosci
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 100 lat temu, w nocy z 31.10 na 1.11.1918 r. z rozkazu bryg. Bolesława Roi polscy żołnierze przystąpili do przejęcia lotniska w Rakowicach z rąk zaborców. Załoga austriacka została rozbrojona, zorganizowano posterunki ochronne a pierwszym komendantem lotniska mianowano kpt. Romana Florera (poprzednio dowodził 10 Zapasową Kompanią Lotniczą w Rakowicach). Przejęty na lotnisku sprzęt liczył ok. 50 samolotów, jednak z uwagi na odległość tego lotniska od głównych linii frontu znajdował się tam sprzęt głównie szkolny. Były to przeważnie samoloty szkolne typu Hansa-Brandenburg(100 KM), maszyny wywiadowcze Hansa-Brandenburg C I, Albatros C I i C II (Oeffag), kilka Albatrosów B I i B II oraz jeden Lohner B II. Samoloty te były z znacznej mierze wyeksploatowane i w nie najlepszym stanie technicznym. Jednakże owa zdobycz pozwoliła już w kilka dni po zajęciu lotniska na sformowanie pierwszej na wyzwolonych ziemiach polskich jednostki lotniczej pod nazwą "I Bojowej Eskadry Lotniczej", do której poczęło się zgłaszać wielu ochotników wywodzących się z armii austriackiej.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #kino #krakow #rocznicanadzisiaj
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 24.10.1893 r. w Jacksonville urodził się Merian Cooper, ppłk pil. WP, uczestnik obydwu wojen światowych, jeden z inicjatorów utworzenia Eskadry Kościuszkowskiej - oddziału amerykańskich (w większości) lotników ochotników służących w polskim lotnictwie w trakcie wojny polsko-bolszewickiej.

    Podczas pobytu we Lwowie poznał gen. Tadeusza Rozwadowskiego, a będąc w Warszawie w kwietniu 1919 r. został przedstawiony Naczelnikowi Państwa Józefowi Piłsudskiemu. Wówczas kapitan Cooper wyraził chęć wstąpienia do Wojska Polskiego. Po powrocie do Paryża namówił kilku amerykańskich lotników do służby w lotnictwie polskim. Dnia 2.08.1919 r. rozpoczął służbę w Wojsku Polskim. Początkowo był dowódcą klucza, nazwanego od grudnia 1919 r. „Oddziałem pościgowym im. Pułaskiego polsko-amerykańskiej Eskadry im Kościuszki”. Od 10.04.1920 r. wykonywał brawurowe loty wywiadowcze w głąb terytorium nieprzyjaciela (ataki na węzeł kolejowy w Czudnowie), w trakcie których zwalczał z nieznacznej wysokości oddziały bolszewików. Brał udział w licznych lotach grupowych, również jako zastępca dowódcy 7 EM (dowódcą był ppłk pil. Cedric Errol Faunt Le Roy (Fauntleroy)). W dniu 26.04.1920 r. wspierał polską piechotę przy oswobodzenia zakładników na stacji w Berdyczowie. Dowodzona przez niego grupa samolotów zmusiła bolszewików do ustąpienia, czym bardzo pomógł polskim oddziałom. Dnia 30.05.1920 r. brał udział w akcji przeciwko statkom na Dnieprze w okolicy Tripola. Jeden z nich został zatopiony, a drugi - pancerny wyrzucony na brzeg. Latał m.in. na samolotach myśliwskich Oeffag D III oraz Ansaldo A1 "Balilla".

    W dniu 13.07.1920 r. podczas lotu wywiadowczego na linii Lwów–Hołub, w miejscowości Dybicze został zmuszony do lądowania i wzięty do niewoli sowieckiej. Trafił do obozu jenieckiego pod Moskwą, skąd udało mu się zbiec dopiero w 1921 roku. Do Warszawy wrócił już po podpisaniu traktatu pokojowego. Dnia 10.05.1921 r. będąc w stopniu podpułkownika został zwolniony ze służby w lotnictwie polskim.

    Za czyny bojowe z okresu wojny polsko-bolszewickiej odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 3024, Polową Odznaką Pilota nr 104 oraz Krzyżem Walecznych. Został uhonorowany również Krzyżem Polskich Żołnierzy z Ameryki.

    Ciekawostka: oglądał ktoś King Konga z 1933 r.? Jednym z reżyserów owego filmu był Merian C. Cooper, sam również w nim zagrał, pilotował samolot atakujący wielką małpę. W 1952 r. otrzymał statuetkę Oscara za całokształt twórczości.

    Kolejna ciekawostka - tym razem dla miłośników powieści kryminalnych - synem Meriana Coopera był Maciej Słomczyński, autor niezwykle popularnych kryminałów, publikujący pod pseudonimem Joe Alex.

    #usa #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #kino #oskary #rocznicanadzisiaj
    pokaż całość

    źródło: 44668861_1870212666365524_556989170174656512_n.jpg

  •  

    @beQuick: Model brytyjskiego myśliwca Royal Aircraft Factory SE 5A (Wingnut Wings) 1/32) w barwach 7 EM autorstwa dra hab. inż. Przemysława Litewki.

    https://forum.ww1aircraftmodels.com/index.php?topic=8352.0

    Samolot nr CWL 19.01* (RAF F9135) został odkupiony od firmy Handley Page i z dniem 15 lipca 1920 r. trafił do 7 Eskadry Myśliwskiej im. Tadeusza Kościuszki na prośbę jej dowódcy, Amerykanina Cedrica Faunt Le Roya (Fauntleroya). W tym samym dniu kpt. pil. Stefan Ciecierski wystartował na SE w celu przeprowadzenia zwiadu w okolicy Łucka. W rejonie wsi Kolonia Podhajce natrafił na bolszewicką kawalerię, którą zaatakował. W trakcie wymiany ognia polski myśliwiec został trafiony w silnik i rozbił się podczas przymusowego lądowania na terytorium zajętym przez bolszewików. Zestrzelony kpt. Ciecierski trafił do niewoli, a wrak samolotu został spalony.

    * za A. Morgała.

    W Polsce znajdowały się dwa samoloty SE 5A, które zostały przywiezione przez firmę Handley Page w grudniu 1919 r. Dnia 9 stycznia 1920 r. jedna z maszyn została zaprezentowana w Warszawie przed komisją lotniczą. Samolot został bardzo pozytywnie oceniony. SE 5A pilotowany przez ppor. Antoniego Mroczkowskiego wygrał zawody lotnicze, w których brały udział jeszcze Fokker D VII i Ansaldo Balilla. Po kolejnym locie pokazowym dnia 2 lutego 1920 r. w trakcie lądowania doszło do wypadku, w wyniku którego samolot został rozbity ale ranny ppor. Mroczkowski przeżył. Po tym wypadku komisja lotnicza postanowiła zakupić samoloty Bristol F2B "Fighter". W 1926 r. nad polską latały jeszcze dwa SE należące do Savage Skywriting Co.

    Opis samolotów typu SE 5A oraz historia użycia w lotnictwie polskim:
    http://bequickorbedead.com/article_detail/british-fighters-se-5a/

    #skywriting #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp
    pokaż całość

    źródło: se5aw-23.jpg

  •  

    @beQuick: W dniu 16.10.1901 r. w Pittsburgu w Pennsylvanii urodził się jeden z najbardziej zapomnianych lotników wojny polsko-bolszewickiej - Peter P. Tolusciak (Piotr Tołuściak) - Amerykanin polskiego pochodzenia, sierż. pil. WP.

    Po ukończeniu gimnazjum wstąpił w wieku 15 lat do szkoły średniej przy Uniwersytecie Duquesne ( Duquesne University Prep School). Gdy tylko „dowiedział się z dzienników oraz entuzjastycznego podniesienia Polaków amerykańskich o powstaniu zamiłowanej Ojczyzny-Rzeczypospolitej Polskiej”, po ukończeniu 16 roku życia otrzymał od rodziców zgodę na wstąpienie do Błękitnej Armii gen. Hallera, do której rekrutację przeprowadzano w Pittsburgu (oficjalna data wstąpieniu do Wojsk Polskich to 6.11.1917 r.). Po kilku miesiącach ćwiczeń w Niagara-on-the-Lake w Kanadzie przybył do Francji, gdzie po ukończeniu szkolenia został przydzielony do artylerii. Po zakończeniu I Wojny Światowej odmówił wyjazdu do USA i zdecydował o wstąpieniu do Wojska Polskiego. W lutym 1919 r. został skierowany do szkoły lotniczej w Istres (Ecole d'aviation d'Istres), a następnie kontynuował w szkole pilotażu lotniczego w Avord (École militaire d'aviation d'Avord). Po ukończeniu kursów, w listopadzie 1919 r. przybył do Polski, gdzie swoje umiejętności pilota przekazywał innym adeptom lotnictwa. W lutym 1920 r. został przydzielony do 16 Eskadry Wywiadowczej stacjonującej w Krakowie. W marcu 1920 r., gdy dowódca 16 EW kpt. pil. Franciszek Rudnicki otrzymał rozkaz zwolnienia amerykańskich żołnierzy, pil. sierż. Tołuściak poprosił o zgodę na pozostanie w formacji, prośbę są motywując następującymi słowami: „nie mogę jechać do domu w tem moment, gdy Ojczyźnie grozi niebezpieczeństwo, przyjechałem dla obrony Ojczyzny, swe zadanie i polecenie mych rodziców wykonam”, (tymczasem dwóch pozostałych amerykańskich ochotników Pachulski i Zbibowski /imiona nieznane/ powróciło do USA). Prośba sierż. Tołuściaka została wysłana do ówczesnego Szefa Lotnictwa i zatwierdzona, dzięki czemu mógł nadal pozostać w eskadrze. W dn. 11.04.1920 r. została ona skierowana w okolice Kijowa, gdzie w dn. 16.04.1920 r. rozlokowała się na lotnisku z Starokonstantynowie. 19.04 1920 r. W okresie od 19.04 do 10.06.1920 r. sierż. Tołuściak wykonał 14 wzlotów, w tym loty bojowe, łącznikowe, wywiadowcze wraz z wykonywaniem fotografii lotniczych:

    - 19.04.1920 r. - sierż. Tołuściak wraz z ppor. Lucjuszem Moszczeńskim przeprowadzili pierwszy lot bojowy wspierając 13 Dywizję Piechoty na trasie Berdyczów-Koziatyń-Janów,
    - 25.04.1920 r. - sierż. Tołuściak i ppor. Lucjusz Moszczeński; lot bojowy, pościg i bombardowanie oddziałów nieprzyjacielskich na lewym skrzydle odcinka frontu 13 DP; przeprowadził ostrzał z k.m. bolszewickiej kawalerii,
    - 25.04.1920 r. - pościg i bombardowanie odstępującego nieprzyjaciela na liniach kolejowych Janów-Pawłówko-Koziatyn,
    - 27.04.1920 – sierż. Tołuściak i obs. ppor. Stanisław Rudnicki; lot bojowy i pościg nieprzyjaciela na linii kolejowej Koziatyn-Fastów i ostrzał bolszewickiej jazdy z k.m., obserwacja linii kolejowej Berdyczów-Koziatyn,
    - 29.04.1920 – lot łącznikowo-operacyjny z rozkazu Sztabu 13 DP i nawiązanie łączności ze Sztabem w nowym m.p.,
    - 02.05.1920 r. – lot łącznikowy z rozkazu Sztabu 13 DP Holendry-Kremeńczuki,
    - 09.05.1920 r. – lot łącznikowo-operacyjny z rozk. sztabu 13 DP –Mucharyniec,
    - 30.05.1920 r. – sierż. pil. Tołuściak i obs. por. pil. Władysław Gliński; lot bojowy wywiad na północ od Kijowa i zbadanie przeprawy bolszewickiej przez Dniepr,
    - 31.05.1920 r. – sierż. Tołuściak i obs. ppor. Stanisław Rudnicki; lot bojowy – odszukanie baterii nieprzyjacielskich w okolicach Boryspola, bombardowanie i fotografowanie,
    - 31.05.1920 r. – sierż. Tołuściak i obs. ppor. Stanisław Rudnicki; lot bojowy, korygowanie polskiej artylerii koło Boryspola, bombardowanie i ostrzał z k.m. taborów bolszewickich, płatowiec otrzymał 2 postrzały z k.m.,
    - 02.06.1920 r. – sierż. Tołuściak i pchor. Ciechoński; lot bojowy w celu odszukania polskiej piechoty maszerującej z Witaszowa w kier. Boryspola i atak na siły nieprzyjacielskie. Zbombardowano pociąg pancerny koło Boryspola - jedna z bomb trafiła w środowy wagon i rozbiła pociąg na dwie części. Druga bomba wybuchła przez lokomotywą skutecznie ją unieruchamiając. 2 bomby spadły na tory, 2 na stację kolejową. Następnie załoga samolotu zaczęła ostrzał z 3 k.m. (1 pilota, 2 obserwatora) - 1200 strzałów. Na drodze przecinającej linie kolejową na północny-zachód od Boryspola zauważono 3 wagony pancerne, których jednak nie zaatakowano z powodu braku bomb i amunicji – meldunek sytuacyjny zrzucono sztabowi w Darnicy. Samolot wrócił z 5 postrzałami,
    - 05.06.1920 r. – lot bojowy, bombardowanie statków pancernych na Dnieprze na północ od Kijowa,
    - 09.06.1920 r. – sierż. Tołuściak i ppor. Lucjusz Moszczeński; lot wywiadowczy wzdłuż szosy Kijów-Żytomierz,
    - 10.06.1920 r. – sierż. Tołuściak i podchor. Ciechoński; lot bojowy, wywiad i bombardowanie nieprzyjaciela na linii Boryspol-Okuninowo-Gornostajpol-Irpień, bombardowanie wrogich statków pancernych u ujścia Desny i Irpienia do Dniepru oraz powyżej przeprawy na Dnieprze.*

    [...] Po powrocie do USA Sierż. Tołuściak zaciągnął się z dniem 6.04.1922 r. do Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych (Marine Corps) w Parris Island w Południowej Karolinie. W czerwcu tegoż roku, po odbyciu podstawowego przeszkolenia, został przeniesiony do bazy wojskowej Marines w Quantico (Marine Barracks Quantico), gdzie dostał przydział w Batalionie Medycznym.
    W połowie września 1923 r. (jako mechanik lotniczy) wraz z ppor. Horace D. Palmerem, por. Fordem O. Rogersem, sierż. Benjaminem F. Belcherem rozpoczął w tamtym czasie najdłuższy lot w historii amerykańskiego lotnictwa (drugi na świecie) z Santo Domingo City do San Francisco i z powrotem (10,953 mile). Lot, odbyty na samolotach DH-4B, ukończyli z sukcesem w dn. 09.12.1923 roku. [...]

    [...] Brał udział w niemal 40 operacjach lotniczych na terenie Polski, w powietrzu spędził ponad 208 godzin. Był jedynym żołnierzem Marines przedstawionym dwukrotnie do odznaczenia polskim Orderem Virtuti Militari. W chwili śmierci sierż. Tołuściak miał zaledwie 24 lata.
    Wszystkich zainteresowanych odsyłamy do pełnej wersji biogramu: http://bequickorbedead.com/article_detail/virtuti_militari-americans-tolusciak-piotr-peter-p-tolusciak-pil-sierz/

    * Opisy czynów pochodzą z pochodzi z wniosku o odznaczenie Orderem VM złożonego przez dowódcę 16 Eskadry Lotniczej (byłej 39 Breguetów) kpt. pil. Jerzy Rudlickiego w dn. 11.07.1920 r.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #rocznicanadzisiaj #usa #marines #katastrofa
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

    +: c...o, wpiotr2221 +6 innych
  •  

    @beQuick: 75 lat temu w obozie zagłady w Oświęcimiu zostały rozstrzelane 54 osoby w tym 28 członków obozowego Związku Organizacji Wojskowej. Wśród zamordowanych byli m.in. płk pil. Teofil Dziama oraz ppłk pil. Juliusz Gilewicz. Egzekucję wykonali Friedrich Stiewitz oraz Wilhelm Claussen.

    Teofil Bogumił Dziama urodził się 5.01.1895 r. w Zalesiu. W czasie I Wojny Światowej walczył w Legionach Polskich, do których wstąpił na ochotnika w sierpniu 1914 r. Od dnia 5.05.1915 r. był dowódcą plutonu, a od 30.08.1917 pełnił funkcję dowódcy kompanii 2 Pułku Piechoty. Od połowy września 1917 r. do 4.11.1918 r. służył w austriackim 40 Pułku Piechoty, następnie trafił do włoskiej niewoli.

    W dniu 24.12.1918 r. wstąpił do Armii Polskiej we Włoszech, następnie dnia 10.03 1919 r. wyjechał do Francji gdzie został dowódcą kompanii w 2 Pułku Strzelców. Od 10.05.1919 r. rozpoczął szkolenie lotnicze w Niższej Szkole Pilotażu w Istres, a od 6.09 tegoż roku w Wyższej Szkole Pilotażu w Avord. Po powrocie do Polski został przydzielony do 582 Eskadry Salmsonów. Od 10.06.1920 r. przeniesiony został do 17 EL w Warszawie. Z dniem 1.04.1920 r. został zatwierdzony w stopniu kapitana (Dekret Naczelnego Wodza L. 2299 z dnia 9.09.1920 r.). W sierpniu 1920, w czasie bitwy warszawskiej, przydzielony został do 16 EW. Na początku września eskadra przelokowana została na lotnisko koło Białegostoku i podporządkowana dowódcy 2 Armii. W dniu 19.09.1920 r. odbył prawie 4 godzinny lot z lotniska Barszczówka do Lidy. W trakcie tego lotu zaatakował tabory bolszewickie wjeżdżające do miasta, wykonał również cenne fotografie przeciwnika. W drodze powrotnej zaatakował pociąg z transportem żołnierzy. Dnia 16.09.1920 r. pod silnym ostrzałem nieprzyjaciela wykonał zwiad fotograficzny mostów na Niemnie. Na szczególne uznanie zasługują dwa loty z dnia 25.09 tegoż roku. Pierwszy, pomimo niesprzyjających warunków atmosferycznych zaatakował bolszewików w Grodnie. W trakcie drugiego z lotów zrzucił 6 bomb i wystrzelił 700 naboi siejąc popłoch we wrogich szeregach. W dniu następnym w okolicy Skidla atakował wroga pod silnym ostrzałem z ziemi, lot trwał około 3,5 h. W dniu 1.10.1920 r., podczas bombardowania przeciwnika we wsi Horeliszka, samolot pil. Dziamy zaatakowany został przez 3 maszyny bolszewickie. Zaciekle broniąca się załoga polska zmusiła do lądowania jedną z maszyn bolszewickich, reszta musiała odstąpić od ataku. Polski samolot otrzymał 6 postrzałów, załoga wystrzeliła prawie cały zapas amunicji (około 900 sztuk) i wróciła na lotnisko dopiero po wykonaniu pierwotnie powierzonego zadania. Kilka dni później skutecznie zbombardował i ostrzelał z k.m. pociąg pancerny nieprzyjaciela W dniu 5.11.1920 r. przeprowadził nalot na kowieńskie lotnisko Poniemunie.

    Za wybitne zasługi w czasie wojny polsko-bolszewickiej odznaczony został m.in.: Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8119, dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Polową Odznaką Pilota nr 16, Krzyżem Zasługi Wojsk Litwy Środkowej oraz francuską, czechosłowacką i włoską odznaką pilota.

    Juliusz Gilewicz urodził się 1.11.1890 r. w Białopolu w powiecie berdyczowskim na Ukrainie. W styczniu 1915 r., został powołany do służby w wojsku rosyjskim i skierowany do szkoły pilotów w Gatczynie. Po jej ukończeniu przydzielony został do 3 eskadry, z którą wyruszył na front. We wrześniu 1917 r. wstąpił do oddziału lotniczego I Korpusu Wschodniego gen. Dowbora-Muśnickiego.

    W październiku 1919 r. wstąpił do Wojska Polskiego, do 6 EL gdzie został szefem pilotów. Od stycznia 1920 r. do 21.04.1921 r. był dowódcą 5 EL. Dekretem Naczelnego Wodza Wojsk Polskich L. 2164 z dnia 4.06.1920 r. zatwierdzony warunkowo w stopniu podporucznika wojsk lotniczych. Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych L.1149 przydzielony został do 5 EL. Dekretem Naczelnego Wodza L. 3415 z dnia 06.12.1921 r. nadano mu stopień kapitana.

    W akcji lotniczej pod Wapniarką 3, 4 i 7 czerwca 1920 r. przyczynił się do unieruchomienia nieprzyjacielskich pociągów pancernych, poprzez celne zbombardowanie torów. Brał udział w walkach przeciw kawalerii Budionnego. W akcji pod Żmerynką i Barem odpierał ataki bolszewickich pociągów pancernych. Dnia 11.07.1920 r. odnalazł odciętą 12 Dywizję Piechoty, zrzucił rozkazy od Dowództwa Armii, jednocześnie poinformował odcięty oddział o ruchach wrogich wojsk. Dnia 21.06.1920 r. zaatakował z niskiego pułapu pociągi pancerne przeprawiające się przez rzekę Zbrucz w miejscowości Wołoczyska. W efekcie jego ataków jeden z pociągów został uszkodzony.

    Ppłk pil. Juliusz Gilewicz odznaczony został m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8115, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Walecznych, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 oraz Polową Odznaką Pilota nr 20. Uhonorowany został także francuską, rumuńską oraz czechosłowacką odznaką pilota.

    Wilhelm Claussen zmarł 6 grudnia 1948 r. w Krakowie w trakcie postępowania przygotowawczego procesu o zbrodnie wojenne. Niestety nie znam dalszych losów drugiego z zabójców.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #iiwojnaswiatowa #oswiecim #auschwitz
    pokaż całość

    źródło: 1.jpg

    +: whole_train, M..............y +8 innych
  •  

    @beQuick: 95 lat temu, w katastrofie wodnosamolotu Nieuport Macchi M.9 w Zatoce Puckiej śmierć ponieśli kpt. obs. Wiktor Karczewski oraz por. pil. Ludwik Patalas.

    Ofiary katastrofy lotniczej w Pucku:
    **kpt. obs. Wiktor Karczewski**

    Urodzony 11.11.1895 r. w Chełmcach, syn Adama i Salomei. Ukończył gimnazjum w Inowrocławiu oraz szkołę rolniczą w Szamotułach. Dnia 16.06.1915 r. powołany został do służby w wojsku niemieckim i przydzielony do 2 Pułku Saperów w Szczecinie. Na przełomie lat 1917 i 1918 ukończył szkoły obserwatorów lotniczych w Hable, Toruniu, Alt–Anz oraz Asch.

    Po zakończeniu I Wojny Światowej powrócił do Polski. W dniu 5.01.1919 r. wstąpił do Wojska Polskiego. Przez pierwszy miesiąc służył w piechocie, następnie został przeniesiony do lotnictwa i 17.02.1919 r. przydzielony do 1 EWlkp. W marcu wraz z eskadrą wyruszył do walki w rejon Małopolski Wschodniej. Następnie przez kilka tygodni brał udział w walkach na terenie Wielkopolski, a od lipca 1919 r. wraz z eskadrą uczestniczył w akcjach bojowych na Froncie Litewsko-Białoruskim. Za brawurowe i śmiałe loty bojowe wykonane w tym okresie otrzymał, wraz ze swym pilotem plut. Krzywikiem, pochwałę z 22.09.1919 r. (rozkaz 1 Dywizji Strzelców Wielkopolskich)*. Dnia 27.09.1919 r., podczas bombardowania mostu kolejowego na rzece Oli pod Turkowoją, wraz z plut. pil. Krzywikiem został zestrzelony i przymusowo lądował na terenie opanowanym przez przeciwnika. Po wymontowaniu karabinu obserwatora, ostrzeliwując się przed ścigającym go nieprzyjacielem, zdołał dotrzeć do polskich oddziałów. Zorganizował tam patrol, który wyruszył w celu odzyskania samolotu, niestety ten już był zniszczony. Udało się jedynie wymontować silnik oraz zbiornik i przetransportować go na stroną polską. Dnia 15.12.1919 r. został po raz drugi zestrzelony i znów zmuszony do lądowania na terenie wroga. W odległości 20 km od Żłobina. Udało mu się uniknąć niewoli i ponownie przedrzeć do polskich pozycji. W trakcie powrotu odmroził sobie palce u nóg, które musiały zostać amputowane. Obs. Karczewski wsławił się w brawurowych akcjach wymierzonych przeciwko oddziałom nieprzyjacielskim, bombardował i ostrzeliwał tabory, baterie, kolumny oraz infrastrukturę bolszewicką. Ponadto w trakcie lotów wykonywał fotografie lotnicze.

    Za odwagę i oddanie w walce z bolszewikami został odznaczony m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari nr 3020, Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Obserwatora.

    * treść pochwały dostępne jest w biogramie na naszej stronie www.

    **por. pil. Ludwik Patalas**

    Urodzony 4.08.1897 r. w Gnieźnie, syn Teofila i Katarzyny ze Szczuraszków. W dniu 7.11.1916 r. powołany został do wojska niemieckiego, do dnia 6.11.1917 r. walczył na Froncie Zachodnim w 86 Pułku Fizylierów. Od 12.11.1917 r. szkolił się w Szkole Lotniczej w Grudziądzu, następnie w Szkole Artyleryjskiej w Elblągu oraz Bydgoszczy. Jako pilot walczył na Froncie Zachodnim od 2.10.1918 r. Ze służby w wojsku niemieckim zwolniony został 13.01.1919 r.

    Ludwik Patalas do Wojska Polskiego wstąpił 25.06.1919 r., otrzymał przydział do Stacji Lotniczej w Ławicy. Od dnia 13.12.1919 r. służył w 1 Grupie Lotniczej w Wilnie, następnie od 19.01.1920 r. w 2 EWlkp. (późniejszej 13 EM). Brał udział w walkach na Froncie Litewsko– Białoruskim oraz w bitwie warszawskiej. W okresie od 15–19.08.1920 r. wspierał swymi śmiałymi atakami polskie oddziały w trakcie walk o Radzymin, Nasielsk, Pułtusk, Ciechanów i Płock. Z pułapu zaledwie kilkudziesięciu metrów ostrzeliwał ogniem karabinów maszynowych oddziały wrogiej artylerii, piechoty i kawalerii, siejąc zamęt i popłoch w ich szeregach. W znacznym stopniu przyczynił się do zdobycia powyższych miejscowości. Prawie przy każdym powrocie na lotnisko jego maszyna była uszkodzona od kul sowieckich. W dniu 19.08.1920 r. w trakcie jednego z lotów nad Płockiem, jego samolot został trafiony w chłodnicę, pilot nie zauważywszy tego w dalszym ciągu ostrzeliwał przeciwnika. Gdy skończyła się woda w chłodnicy i silnik zaczął szwankować pilot nie tracąc zimnej krwi skierował płatowiec w kierunku polskich oddziałów. Udało mu się szczęśliwie wylądować na lewym brzegu Wisły niedaleko Płocka.

    Za wybitne czyny bojowe na froncie został odznaczony m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8073, dwukrotnie Krzyżem Walecznych, włoską odznaką pilota oraz pośmiertnie Polową Odznaką Pilota.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #katastrofa #puck #warszawa #mdlot #bitwawarszawska #plock
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 17.08.1890 r. w Ulanowie urodził się Stefan Bastyr, mjr pil. inż. WP. Dnia 1.08.1914 r. powołany został do armii austriackiej. Pierwsze miesiące trwania I Wojny Światowej służył w artylerii biorąc udział m.in. w bitwie pod Kraśnikiem. W dniu 1.02.1915 r. na własną prośbę został przeniesiony do lotnictwa jako obserwator. Od 1.11.1915 r. służył w Arsenale Lotniczym w Wiedniu, a następnie w 5 i 10 Parku Lotniczym. W trakcie służby w lotnictwie ukończył szkołę pilotów w Sarajewie oraz szkołę pilotów myśliwskich w Campo Formido. Dnia 1.05.1918 r. awansował do stopnia porucznika i został wysłany na front włoski w składzie 37 kompanii lotniczej (Flik 37/P).

    Do Wojska Polskiego wstąpił 1.11.1918 r. we Lwowie. Następnego dnia, już po rozpoczęciu walk polsko–ukraińskich, wraz z innymi lotnikami (ppor. obs. Władysławem Toruniem, por. pil. Eugeniuszem Rolandem i por. obs. Januszem de Beaurain) zajął oraz zabezpieczył lotnisko wraz z parkiem lotniczym na Błoniach Janowskich, którego komendantem został wyznaczony przez Naczelną Komendę Obrony Lwowa w dniu 6.11.1918 r. Dzień wcześniej odbył pierwszy lot bojowy w historii lotnictwa polskiego, podczas którego wraz z por. obs. de Beaurain, z samolotu Hansa-Brandenburg C I (lub Oeffag C II) obrzucili bombami oddział ukraiński znajdujący się w rejonie dworca lwowskiego. W trakcie walk polsko–ukraińskich codziennie wykonywał loty bojowe. Wraz z por. Stefanem Stecem i por. Władysławem Toruniem uznani zostali za jedną z najlepszych trójek operacyjnych w dziejach polskiego lotnictwa wojskowego.
    W dniu 8.11.1918 r. (z por. obs. de Beaurain) wykonał lot ze Lwowa do Krakowa w celu zorganizowania pomocy wojskowej dla walczącego Lwowa. Wówczas to, wraz z kpt. pil. Romanem Florerem i por. pil. Stanisławem Jasińskim, po analizie posiadanych środków i sił podjęli decyzje o zorganizowaniu w Galicji pierwszych trzech polskich eskadr lotniczych (Bojowe Eskadry Lotnicze: I i III eskadra w Krakowie oraz II we Lwowie). Już 12.11.1918 r. zorganizował pierwsze loty grupowe. W okresie od 5-22.11.1918 r. wykonał najwięcej lotów bojowych spośród lwowskich pilotów II eskadry (łącznie 28).

    Dnia 22.11.1918 r. został awansowany na stopień kapitana oraz objął dowództwo nad Eskadrą Obrony Lwowa. Z dniem 1.04.1919 r. został dowódcą III Grupy Lotniczej oraz kierownikiem III Ruchomego Parku Lotniczego. Kpt. Bastyr był prekursorem wprowadzenia w lotnictwie polskim taktyki lotów grupowych. Na skutek braków sprzętowych podjął decyzję o uruchomieniu produkcji we Lwowie samolotów typu Brandenburg, łącznie udało się zbudować 10 maszyn. Były to pierwsze samoloty powstałe w wolnej Polsce. Jesienią 1919 r., za dotychczasowe zasługi w walce, Naczelny Wódz przyznał mu prawo dożywotniego noszenia odznaki pilota.

    Odznaczył się szczególnie wspomagając polskie oddziały w walkach z formacjami ukraińskimi pod Dublanami w początkach grudnia 1918 r., a w 1920 r. w trakcie walk z bolszewikami wyróżnił się w wielu akcjach bojowych przeciwko kawalerii Budionnego, obronie Lwowa oraz w bitwie pod Brodami. W dniu 27.05.1920 r., jako szef lotnictwa 6 Armii, dowodził w powietrzu sześcioma kolejnymi atakami 3 dywizjonu lotniczego podczas ataków na pociągi pancerne stojące na stacji kolejowej Malewannaja i transporty wojskowe nieprzyjaciela. Następnie, wraz z lotnikami amerykańskimi z Eskadry Kościuszkowskiej, dokonywał intensywnych ataków na kawalerię bolszewicką.

    Dnia 8.09.1922 pośmiertnie odznaczony został Orderem Virtuti Militari V klasy (nr 2930) za odwagę w boju oraz niezmordowaną pracę organizatora i wybitnego technika lotniczego. W trakcie swej służby wojskowej odznaczony został również: w armii austriackiej Krzyżem Żelaznym II klasy, w Wojsku Polskim czterokrotnie Krzyżem Walecznych, Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Obrony Lwowa, Orderem Odrodzenia Polski, Polową Odznaką Pilota.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #lwow #krakow
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 98 lat temu, w trakcie obrony Warszawy załoga w składzie ppor. pil. Stefan Żochowski(ur. 08.01.1898 r.) i obserwator ppor. Stefan Jeznach (ur. 17.02.1901 r.) około godziny 16 wystartowała na samolocie typu Bristol "Fighter" z misją zbombardowania oddziałów wroga na północny - wschód od Warszawy. Pilot nie miał wcześniej styczności z nowym modelem płatowca. Chwilę po starcie samolot runął na ziemię z wysokości kilkunastu metrów. Pilot Stefan Żochowski zginał prawdopodobnie na miejscu, doszło również do wycieku i zapłonu paliwa. Ciężko ranny obserwator Stefan Jeznach pozostał w płonącym wraku, a o jego bohaterskiej postawie świadczą dwie poniższe relacje:

    "(...) Kto żył, rzucił się ku płatowcowi, aby ratować rannego obserwatora, który nie stracił przytomności. Widząc biegnących mechaników, wołał, aby nie zbliżali się do płonącej maszyny, ostrzegając, że za chwilę nastąpi wybuch bomb. Świadomie poświęcił swe życie, poświęcił ostatnią nadzieję ratunku, aby innych nie narażać na niebezpieczeństwo. Wybuch wkrótce nastąpił. Ciało ppor. Jeznacha zostało rozerwane na kawałki. ..."

    "... Gdy śpieszono z pomocą do płonącego samolotu, ranny wstrzymał biegnących krzykiem, ostrzegając, że lada chwila wybuchną znajdujące się w samolocie bomby. I rzeczywiście, chwilę potem nastąpiły wybuchy. Bohaterski lotnik-obserwator zginął najszlachetniejszą śmiercią, poświęcając świadomie życie dla ocalenia innych, choć - być może - zdążonoby go wyratować. ..."

    W źródłach można spotkać się z dwiema możliwymi przyczynami katastrofy Bristola, według jednych samolot został nadmiernie obciążony bombami. Inne z kolei wskazują na brak doświadczenia pilota na tym typie płatowca. Bristol "Fighter" w opinii lotników uchodził za maszynę stabilną w locie i łatwą w pilotażu, jednak był to samolot znacznie bardziej zaawansowany technicznie niż większość pozostałych maszyn głównie produkcji niemieckiej. Był to pierwszy lot Stefana Żochowskiego na "Fighterze" i prawdopodobnie w obliczu zagrożenia ze strony nacierających wojsk bolszewickich nie zdążył odbyć stosownego przeszkolenia, m.in. mógł nie wiedzieć o przestawianym sterze wysokości.

    Obaj lotnicy zostali pochowani w Warszawie, na cmentarzu wojskowym na Powązkach.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #piloci #katastrofa #warszawa
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: W dniu 6.08.1920 r. na lotnisku Lewandówka, za sterami Fokkera D VII zginął mjr pil. inż. Stefan Bastyr - jeden z pierwszych organizatorów polskiego lotnictwa, autor pierwszego lotu bojowego w historii Sił Powietrznych RP (wraz z obs. Januszem de Beaurain). Okoliczności katastrofy nie zostały do końca wyjaśnione. Najprawdopodobniej spowodowana była chorobą serca pilota. Pogrzeb odbył się 10.08.1920 r. na Cmentarzu Obrońców Lwowa.

    Dnia 8.09.1922 pośmiertnie odznaczony został Orderem Virtuti Militari V klasy (nr 2930) za odwagę w boju oraz niezmordowaną pracę organizatora i wybitnego technika lotniczego. W trakcie swej służby wojskowej odznaczony został również: w armii austriackiej Krzyżem Żelaznym II klasy, w Wojsku Polskim czterokrotnie Krzyżem Walecznych, Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Obrony Lwowa, Orderem Odrodzenia Polski, Polową Odznaką Pilota.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #piloci #katastrofa #lwow
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 29.07.1881 r. w Puchowiczach urodził się Aleksander Wańkowicz, płk pil. bal. WP - twórca polskich wojsk balonowych. Do Wojska Polskiego wstąpił w dniu 20.12.1918 r., dwa dni później mianowany został Szefem Sekcji Żeglugi Napowietrznej M.S.Wojsk. Był pierwszym dowódcą i faktycznym twórcą polskich oddziałów balonowych. Od 5.05.1919 r. dowodził wojskami aeronautycznymi w Poznaniu (1 Polowa Kompania Aeronautyczna), a następnie w Warszawie. W dniu 10.03.1920 r. został szefem Sekcji 3 Aeronautyki Departamentu III Żeglugi Powietrznej. Z dniem 1.04.1920 zatwierdzony w stopniu podpułkownika, od 20.07 tegoż roku (do 5.09.1920 r.) dowodził powstałym z jego inicjatywy 1 Pułkiem Aeronautycznym, działającym w składzie 4 Armii na Froncie Północno-Wschodnim. Pułk ten wziął udział w walkach na Podlasiu i Mazowszu, szczególnie w dniach od 24.07.1920 r. do 15.08.1920 r. w rejonie Siedlce-Sokołów-Ostromenczyn-Platerów. Płk Wańkowicz odznaczył się wybitnym męstwem w dniu 5.08.1920 r., kiedy to na czele 1 Pułku Aeronautycznego zdobył i utrzymał miasto Sarnaki. Pozbawiony zaopatrzenia i łączności odpierał ataki przeważających liczebnością i uzbrojeniem oddziałów wroga. Za czyny bojowe żołnierze 1 Pułku Aeronautycznego otrzymali 3 ordery Virtuti Miliatri (poza Aleksandrem Wańkowiczem byli to: ppor. Bronisław Lubański i ppor. obs. bal. inż. Jan Szczepan Rybka) oraz 66 Krzyży Walecznych, a w czasie walk poległo 19 oficerów i żołnierzy.

    Za wykazaną w tym okresie odwagę i męstwo odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 5020 i Krzyżem Walecznych. W 1922 r. został kawalerem odznaki francuskiej Observateur en Ballon et en Avion.

    Zobacz również:
    1. Sprawozdanie z działań polskiej aeronautyki na froncie. Lista strat osobowych w 1 Pułku
    2. W rocznicę piętnastolecia wojsk balonowych w Polsce
    3. Zawody balonów wolnych o puchar im. płk Aleksandra Wańkowicza

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #piloci #balony
    pokaż całość

    źródło: 35360726_1685456328174493_4937935981954203648_n.jpg

  •  

    @beQuick: 25.07.1931 r. czarny dzień lotnictwa polskiego - dwie katastrofy w Dęblinie.

    Dokładnie 87 lat temu doszło do strasznej katastrofy nad Dęblinem. W wyniku zderzenia dwóch samolotów śmierć poniosło trzech lotników, m.in. bohater wojny polsko-bolszewickiej kpt. Karol Orłoś.

    Kolejna tragedia wydarzyła się niedługo później. Podczas ćwiczeń w rzucaniu rakiet sygnałowych doszło do pożaru samolotu, który w płomieniach runął na ziemię.

    Wycinki z prasy na temat wydarzeń dęblińskich dostępne są pod poniższym linkiem:
    http://bequickorbedead.com/snapshot/detail/katastrofy-lotnicze-nad-deblinem/

    PS Osoby zainteresowane tzw. "Sprawą Orłosia" odsyłam do publikacji "Dzieje dwóch rodzin. Mackiewiczów z Litwy i Orłosiów z Ukrainy" autorstwa Kazimierza Orłosia.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #piloci #katastrofylotnicze #wsosp #deblin
    pokaż całość

    źródło: ilustrowana_republika_nr_202_26-07-1931.png

  •  

    @beQuick: W dniu 15.07.1920 r. do lotu bojowego wystartowała załoga w składzie por. pil. Stanisław Skarżyński (21 EN) oraz jako obserwator kpt. pil. Artur H. Kelly (7 EM), ich celem była kawaleria bolszewicka maszerują szosą na trasie Równe-Łuck. W rejonie wsi Zwierowce lotnicy napotkali przeciwnika, którego zaatakowali celnym ogniem broni pokładowej. W momencie zniżenia samolotu do kilkunastu metrów nad ziemią pilot Skarżyński został ugodzony bolszewicką kulą i puścił stery. Samolot runął na ziemię grzebiąc ciała obu lotników*. Załoga została przez miejscową ludność pochowana na okolicznej łące, później na rozkaz płk Faunt Le Roy’a zwłoki ekshumowano i złożono na cmentarzu we Lwowie.

    Por. pil. Stanisław Skarżyński dekretem L. 2567 z 19.01.1921 r. został pośmiertnie zatwierdzony w stopniu porucznika (z dniem 1.04.1920 r.). Również pośmiertnie odznaczony został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti MIlitari nr 8128 oraz Polową Odznaką Pilota.
    Kpt. pil. Artur H. Kelly pośmiertnie otrzymał Polową Odznakę Pilota.

    * Jak podaje Ł. Łydżba samolot Stanisława Skarżyńskiego i Artura Kellyego został poważnie uszkodzony ogniem z ziemi, pilot musiał przymusowo lądować na polu w okolicy wsi Zwierowce. Według tego autora lotnicy przeżyli lądowanie i obaj zginęli w walce na ziemi z kawalerią bolszewicką.

    Również 15 lipca 1920 r. podczas pierwszego lotu w barwach 7 EM został zestrzelony jedyny użyty bojowo samolot RAF SE 5A. Kpt. pil. Stefan Ciecierski wystartował w celu przeprowadzenia zwiadu w okolicy Łucka. W rejonie wsi Kolonia Podhajce natrafił na bolszewicką kawalerię, którą zaatakował. W trakcie wymiany ognia polski samolot został trafiony w silnik i rozbił się podczas przymusowego lądowania na terytorium zajętym przez bolszewików. Zestrzelony kpt. Ciecierski trafił do niewoli, a wrak maszyny został spalony.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #piloci #katastrofylotnicze
    pokaż całość

    źródło: 15-07-1920.jpg

  •  

    @beQuick: W 1978 r. nakładem Młodzieżowej Agencji Wydawniczej "Horyzonty" ukazał się album serii "Hobby", który zawierał cztery sekcje tematyczne: Samochody, Lokomotywy, Statki i Okręty oraz Samoloty. Autorem scenariusza oraz ilustracji był Bohdan Wróblewski, tekst natomiast opracował Eryk Falcman. Cała seria zawierała 360 naklejek, które dołączane były do czekolad firmy E. Wedel (w latach 1974-1977).

    Album "Hobby" Samoloty (120 naklejek):
    Cz. 1 Samoloty produkcji polskiej z okresu międzywojennego
    Cz.2 Samoloty pionierskie, samoloty bojowe I Wojny Światowej oraz samoloty z okresu międzywojennego
    Cz. 3 Samoloty bojowe II Wojny Światowej, komunikacyjne i cywilne samoloty powojenne
    Cz. 4 Samoloty komunikacyjne i cywilne

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #wedel
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: 129 lat temu, 7.07.1889 r. w Nowym Sączu urodził się Władysław Toruń, ppłk. obs. inż. WP. W październiku 1918 r. przebywał na urlopie we Lwowie gdzie wstąpił do formowanych oddziałów polskich planujących przejęcie miejscowego lotniska (w obliczu klęski Austro-Węgier). Wraz z lotnikami: Stefanem Bastyrem i Januszem de Beaurain oraz lwowskimi studentami i robotnikami opanował lotnisko Lewandówka w dniu 2.11.1918 r. i brał udział w sformowaniu lotniczej jednostki do zapewnienia łączności Lwowa z resztą kraju (II Eskadra Bojowa). Władysław Toruń po raz pierwszy w historii (dnia 5.11.1918 r.) namalował polskie znaki rozpoznawcze na samolocie, były to biało-czerwone pasy pod polnym płatem*. W dniu 7.11.1918 r. wraz ze Stefanem Stecempodczas lotu nad Lwowem zbombardowali stanowisko artylerii ukraińskiej na Wysokim Zamku, bastion Cytadeli od ul. Pełczyńskiej, tor kolejowy przy Podzamczu oraz zmusili do odwrotu pociąg wojskowy nadjeżdżający od strony Krasnego. W ciągu następnych tygodni brał udział w walkach o Lwów w składzie nowo sformowanej 2 Eskadry lwowskiej, uczestnicząc w lotach bojowych oraz zajmując się obsługą samolotów. Do końca listopada wykonał 27 lotów, najwięcej spośród lwowskich obserwatorów. W dniu 26.11.1918 r. wraz z por. Stecem odbyli lot z raportem dot. obrony Lwowa dla Naczelnika Państwa, Józefa Piłsudskiego. Brał udział w dalszych walkach wokół Lwowa, m.in. grupowym nalocie na pozycje ukraińskie pod Kulikowem w dniu 14.05.1919 r. W maju 1919 r. objął dowództwo nad III Ruchomym Parkiem Lotniczym oraz warsztatami lotniczymi we Lwowie. W czerwcu tegoż roku został uroczyście udekorowany Krzyżem Walecznych. Następnie został kierownikiem połączonych III Parku Lotniczego (po przeniesieniu go do Krakowa) i warsztatów II Parku na lotnisku Rakowice. Pod jego kierownictwem, a z inicjatywy Stefana Steca, podjęto w Krakowie krajową produkcję samolotów Brandenburg C I Phoenix.

    Za wybitne czyny bojowe podczas wojen w latach 1918-1920 odznaczony został m.in. Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) oraz Polową Odznaką Obserwatora.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #piloci
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: W dniu 12.06.1920 r. (lub 13.06) załoga balonu obserwacyjnego w składzie ppor. Bronisław Lubański oraz ppor. Marian Trawiński została zaatakowana przez samolot bolszewicki. Polscy aeronauci odpowiedzieli ogniem z karabinu maszynowego. Podczas walki jedna z serii wystrzelonych przez ppor. Lubańskiego trafiła nieprzyjacielską maszynę w silnik. Samolot został tak poważnie uszkodzony, że pilot musiał awaryjnie lądować. Była to prawdopodobnie jedyna zwycięska walka polskiego balonu z samolotem wroga podczas wojny polsko-bolszewickiej.

    Foto. Balon obserwacyjny typu Caquot wykorzystywany w latach 1919-1920. (samolotypolskie.pl)

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #baloniarstwo
    pokaż całość

    źródło: 35360726_1685456328174493_4937935981954203648_n.jpg

  •  

    @beQuick: 13.06.1900 r. w Nochowie urodził się Władysław Bartkowiak, sierż. pil. WP. Po wybuchu Powstania Wielkopolskiego w grudniu 1918 r. wstąpił w szeregi oddziałów powstańczych. Został przydzielony do 3 Eskadry Wielkopolskiej, następnie zgłosił się do Szkoły Pilotów w Ławicy. Był jednym z pierwszych dyplomowanych pilotów wojskowych w odradzającym się Wojsku Polskim. Został również wyróżniony jako najlepszy uczeń i pilot Ławickiej szkoły (za co otrzymał od gen. Dowbor-Muśnickiego złoty zegarek podczas uroczystości wręczenia dyplomu pilota).

    W połowie 1919 r. Władysław Bartkowiak w składzie 14 EW (przemianowana z 3 EWlkp.) wyruszył na Front Litewsko–Białoruski. W trakcie wojny polsko – bolszewickiej Bartkowiak wyspecjalizował się w lotach szturmowych na niskich pułapach, podczas których skutecznie zwalczał piechotę bolszewicką. Podczas lotów bojowych wykonywał fotografie nieprzyjacielskich pozycji, będące cennym źródłem informacji. Wraz z ppor. obs. Józefem Klicze stanowili zgrany duet i wykonywali najbardziej niebezpieczne zadania operacyjne. Dwukrotnie zdarzyło się, że musiał lądować przymusowo z powodu awarii za linią frontu. Za każdym razem, pomimo ostrzału i grożącego niebezpieczeństwa, udawało mu się dokonać niezbędnych napraw, poderwać samolot do lotu i wrócić do eskadry. W trakcie służby wykonał ponad 100 lotów bojowych. W dniu 8.05.1920 r. do lotu bojowego wystartowały dwa rozpoznawcze samoloty typu DFW C V. Załogę jednego z nich stanowił plut. pil. Władysław Bartkowiak oraz sierż. obs. Kazimierz Szczepański. Rozpoznawcze płatowce z 14 EW otrzymały osłonę w postaci dwóch myśliwskich SPAD-ów VII z 19 EM. Podczas lotu lotnicy pogubili się w gęstych chmurach, w wyniku czego rozpoznawcze DFW pozostały bez wsparcia myśliwców. W trakcie powrotu z misji samolot Bartkowiaka i Szczepańskiego został zaatakowany przez dwa bolszewickie Nieuporty. Pomimo zdecydowanej przewagi przeciwnika, polskiej załodze udało się powrócić szczęśliwie na lotnisko.

    Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych L. 2145 z 1922 r. przyznano mu pośmiertnie tytuł i odznakę pilota za czas służby w Wojskach Lotniczych. Za działalność i okazane na froncie męstwo został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8129 oraz Polową Odznaką Pilota.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #piloci
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

  •  

    @beQuick: W dniu 10.06.1919 r. oblatując we Lwowie myśliwiec SPAD (Societe Anonyme pour L'Aviation et ses Derives) VII śmierć poniósł ppor. Mieczysław Garsztka. Przyczyną katastrofy było zerwanie się płótna z prawego skrzydła. W niektórych źródłach tragiczny wypadek pil. Garsztki datowany jest na dzień 8.06.1919 r.

    Za nadzwyczajne męstwo i wybitne czyny bojowe w lotnictwie polskim został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8135 i Polową Odznaką Pilota.

    #100lecielotnictwawojskowego #historia #ciekawostki #lotnictwo #samoloty #iirp #wojsko #wojskopolskie #lotnictwoiirp #piloci #katastrofalotnicza #lwow
    pokaż całość

    źródło: bequickorbedead.com

Ładuję kolejną stronę...

Popularność #100lecielotnictwawojskowego

0:0,0:1,0:0,0:0,0:0,0:1,0:0,0:0,0:0,0:0,0:0,0:0,0:0,0:0

Archiwum tagów