•  

    Odniosłem wrażenie, że większość użytkowników tego serwisu uważa obecne rządy za skrajnie niegospodarne, gospodarczo wręcz beznadziejne. Że rządy PO były, w stosunku do rządów PiS, objawem rozsądku i gospodarczej inteligencji. Ja się z tym nie zgadzam i postaram się podać konkretne argumenty, związane z gospodarką, które rzutują na mój wybór. A piszę to z perspektywy osoby, która pierwszy raz od kiedy pamięta, zagłosowała za PiS. Nie mogę uważać się więc, za twardy elektorat.
    Argumenty napisałem w formie podpunktów, żeby łatwiej się było na nie odnieść, jeżeli ktoś się z nimi nie zgadza. Postarałem się aby przynajmniej część z tych argumentów była oparta na źródłach. Te które nie są oparte na źródłach, są oparte na mojej zawodowej wiedzy lub tego co zapamiętałem.

    1) luka vat przedstawiona np. na tym wykresie jest jednym z głównych argumentów używanych, żeby pokazać niegospodarność PO. W wyniku źle zrobionych ustaw nasze państwo traciło od kilkunastu do trzydziestu miliardów złotych rocznie. Dochodziło to takich paradoksów, że ktoś zakładał firmę, przez kilka dni drukował lewe faktury zwrotowe i otrzymywał 500 milionów złotych nie przechodząc żadnej kontroli.

    2) Dla bardzo dużej ilości osób wysoka inflacja (spowodowana programami socjalnymi, głównie 500+) jest koronnym argumentem na nieudolność gospodarczą tego rządu. Tylko dlaczego takim osobom nie przeszkadzała wysoka inflacja za czasów PO? Nie interesowali się wtedy polityką ani gospodarką? Nie mówiono w telewizji wtedy o inflacji? Nie spotkałem się z ani jednym takim argumentem. Ale czym ta inflacja była wtedy spowodowana? Jakimiś programami socjalnymi? Nieudolnością ówczesnego rządu? Zanim się zastanowisz nad odpowiedzią pokażę Ci analogiczne wykresy dla Czech, Słowacji, Węgier, Łotwy, Litwy, Estonii, Rumunii, Bułgarii. Czyli największych państw Europy Środkowo-Wschodniej z wyłączeniem Białorusi i Ukrainy, które rządzą się innymi prawami. Czym jest spowodowana taka inflacja w tych krajach? Czyżby również mieli nieudolnych rządzących? Może w tych państwach też wprowadzono programy socjalne, w tym samym czasie? A może siła 500+ jest tak potężna, że wpłynęła na inflację w całym regionie? A może jednak inflacja jest w dużej części spowodowana przez jakieś czynniki zewnętrzne, które oddziaływają podobnie na wszystkie państwa regionu? I kto w tej sytuacji jest gospodarczo nieudolny? Ten co używa takich argumentów, czy może ten co je łyka i powtarza dalej jak mantrę? Przecież oczytany i wykształcony elektorat nie powinien mieć problemów ze znalezieniem i porównaniem danych. Przepraszam, za te słowa ale denerwują mnie głupie argumenty, ludzi którzy uważają się za inteligentnych.

    3) Jeżeli nadmierne wydatki rządowe są dla kogoś dowodem na niegospodarność, to może warto zobaczyć jak plasowały się wydatki rządowe w stosunku do pkb np. w przeciągu ostatnich 10 lat? Za czyich rządów rósł dług publiczny w stosunku do pkb a za czyich spadał? ( źródło)

    4) Znane mi są osoby, które krytykują obecnie rządzących za deficyt budżetowy, jako dowód nadmiernych wydatków. Też bym chciał, żeby Polska nie miała deficytu budżetowego. Tylko, że jeżeli suweren dał nam dwie opcje do wyboru i krytykujemy jedną z nich za deficyt budżetowy, to wypadałoby chociaż zobaczyć jak ten deficyt wyglądał w poprzednich latach, a okaże się że mamy pod tym kątem najlepszy rząd od 25 lat.

    5) Za rządów Zjednoczonej Prawicy Polska ponad dwukrotnie zwiększyła swoje rezerwy złota. Czy to też można uznać za przejaw niekompetencji?

    6) Do 500+ mam ambiwalentny stosunek. Może się to wydawać nielogiczne, ale jestem zdania, że jednak gospodarczo to nie jest głupi program. Napędza on popyt, co przekłada się na rozwój gospodarczy i to, że część z wydanych pieniędzy wraca do państwa w formie innych podatków. Tym bardziej, że ludzie ubodzy nie oszczędzają pieniędzy tylko wydają to co mają. Potwierdzić moje zdanie mogą słowa ekonomistów, którzy w trakcie obecnego kryzysu byli zdania, że nie jest to czas na rezygnację z 500+. Uważam, że społecznie i być może gospodarczo długofalowo ma on negatywny wpływ. Gdyby program był przeznaczony dla rodzin, w których choć jeden rodzic jest pracujący, to być może bym go popierał.

    7) System wsparcia dużych instalacji OZE, w formie systemu aukcyjnego, wprowadzony przez obecnie rządzących, jest wg mnie wielokrotnie lepszy i uczciwszy, jak system zielonych certyfikatów wprowadzonych za czasów PO. Dla niewtajemniczonych: poprzedni system polegał na tym, że duża instalacja OZE oprócz pieniędzy za energię elektryczną, otrzymywała zielone certyfikaty, które mogła sprzedać po cenie giełdowej. Kupić te certyfikaty miały np. duże spółki energetyczne. Cena zielonych certyfikatów była zmienna, więc inwestor finansując instalację w bankach, wyznaczał ratę kredytu na podstawie szacowanych przez siebie minimalnych cen zielonych certyfikatów. Z tym, że stworzony przez PO system miał jedną zasadniczą wadę. Gdyby duże spółki energetyczne nie kupowały zielonych certyfikatów, miały one płacić karę dużo wyższą niż wynosiła cena jednego certyfikatu (o ile mnie pamięć nie myli to było 350zł/MWh). I z jakiegoś powodu, te spółki (państwowe xD) postanowiły zapłacić tą karę. Zielone certyfikaty nie były kupowane, zrobiło się ich za dużo rynku, ich cena zaczęła spadać łeb na szyje, producenci zielonej energii zaczęli mieć kłopoty finansowe. Rozsądny system wsparcia? Na czym polega obecny system aukcyjny? Rząd określa moc instalacji OZE jaką chce wybudować w najbliższym czasie i robi aukcje. Najtańsi wygrywają aukcję, podpisują bodaj z URE umowę na 12 lat i przez te 12 lat sprzedają energię w cenie jaką sami określili. Jeśli nie walnęli się w kalkulacji to na tym zarobią. Dodatkowo w ten sposób państwo ma kontrolę nad tym ile nowych dużych instalacji chce wybudować i ile pieniędzy na ten cel przeznaczyć. Który system wsparcia jest dla Was objawem rozsądku?

    8) System wsparcia mikroinstalacji OZE w formie net-metteringu też mi się bardziej podoba niż taryfy gwarantowane zaproponowane przez PO (chociaż każdy instalator będzie innego zdania). W skrócie, instalacje OZE wtedy się opłaca kiedy jest tak duża, by produkować rocznie tyle ile prosument zużyje. Pozwoli to na niepowtórzenie przypadku Czeskiego, zapobiec problemom dystrybutorów sieci. Już pomijam tu dodatkowe programy wsparcia. Można mieć jedynie pretensję, za opieszałość pod kątem wprowadzenia tego wsparcia. Chociaż jest w tym też pewna korzyść. Teraz Polacy zaczęli często inwestować w fotowoltaikę, kiedy ceny produktów naprawdę mocno spadły – jeszcze 3 lata temu były one o połowę droższe i w mojej opinii jest wiele miejsc, w których by się taka instalacja opłaciła bez jakiegokolwiek wsparcia.

    9) Wiele osób zarzuca obecnie rządzącym złe relacje z Niemcami. Twierdzą oni, że powinniśmy dbać o relacje z naszym głównym partnerem handlowym. Tylko, że co właściwie straciliśmy na tych naszych niby gorszych relacjach? Wymiana handlowa z Niemcami była w 2019 roku rekordowo wysoka, import rośnie bez większych zmian, eksport rośnie bez większych zmian, ba w ubiegłym roku nawet zanotowaliśmy nadwyżkę eksportu względem importu tak dobrze pod tym kątem nie było od 25 lat!

    10) Czy sprzedaż państwowych spółek zagranicznym firmom jest objawem gospodarczej udolności czy nieudolności? Najbardziej jaskrawym przypadkiem jest dla mnie sprzedaż GPEC czyli Gdańskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej. W 2003 sprzedana za 184 miliony złotych, w 8 lat zarobiła 365 mln złotych. Niemcy odrzucili ofertę PGE na 800 milionów złotych. Jak oceniacie gospodarcze umiejętności kogoś kto dopuścił do tego, że sprzedaje się spółkę energetyczną, która w 8 lat daje dwukrotną przebitkę, nie licząc całej infrastruktury łącznie z setkami kilometrów sieci? Na pewno bez znaczenia pozostaje tu fakt, że GPEC miało w 2003 roku kłopoty finansowe… bo nie płaciło mu miasto. I na pewno bez znaczenia pozostaje tu fakt, że ówczesny prezydent miasta (z PO) od 2007 roku zasiadał w radzie nadzorczej w której zarobił ok. 1mln zł. Wyobrażacie sobie, żeby np. PGE albo Tauron wykupiło i zarządzałoby sobie sieciami elektroenergetycznymi w Berlinie? Ja też nie. A w Warszawie jest niemieckie Innogy i francuska Veolia. I o mało co LOT też by był niemiecki. Zdaniem niektórych ekspertów, jako przykład podam tu pana dr Bartłomieja Radziejewskiego, nasze elity polityczne (i nie jest tu mowa tylko o PO) nie znały pojęcia drenażu kapitałowego lub protekcjonizmu gospodarczego. PiS w mojej opinii poznał te pojęcia na błędach poprzedników, przykładem jest tu chociażby próba wykupienia niemieckich linii lotniczych. Czy PO nauczyło się na swoich błędach? Patrząc po polityce jaką prowadzą w miastach w których rządzą, wątpię.

    11) Wielu zwolenników Platformy Obywatelskiej chwali ich za budowę wielu kilometrów autostrad. Myślę, że i pod tym kątem mogę się przyczepić i wskazać dlaczego uważam ich za mniej rozsądnych gospodarczo. Nasza geografia determinuje to, że korzystniejsze jest dla nas budowanie dróg z północy na południe. Tymczasem główne autostrady tranzytowe wschód-zachód, budowane za PO, bardziej służą Niemcom niż nam – otwierają im wschodnie rynki zbytu. Zapamiętałem informację, wg której z każdego euro wydanego wówczas na budowę dróg 60 eurocentów wracało do Niemiec – dzięki temu, że niemieckie firmy budowały te drogi. Zatem tak: Niemcy, za nasze i unijne pieniądze budowali drogo autostrady, których układ sprzyjał im bardziej niż nam, wykorzystując do tego polskich podwykonawców, po czym wzięli pieniądze, ogłosili niewypłacalność, naszym podwykonawcom nie zapłacili nawet za materiał i EURO 2012, które miało pobudzić polski sektor budownictwa, przyczyniło się do jego degradacji.

    12) Zapytam przekornie w drugą stronę: co zyskaliśmy na dobrych relacjach z Niemcami za czasów rządów PO? Oprócz wsparcia politycznego po przegranych wyborach? Przecież nawet nas nie zaprosili do stołu, kiedy u boku Francji negocjowali z Rosją gdy wybuchła wojna na Ukrainie. Przecież zbudowali Nord Stream 1 i budowali Nord Stream 2 ponad naszymi głowami. Może ktoś się zastanawia co zyskaliśmy w takim razie na dobrych relacjach z USA, oprócz zniesienia wiz? Otóż w mojej ocenie zyskaliśmy chociażby blokadę Nord Stream 2. Oczywiście, że USA tego nie zrobiło dobrodusznie tylko dla nas i mieli w tym interes. Ale czy na tym nie polega polityka zagraniczna, żeby uwypuklać wspólne interesy i tak działać, żeby wspólnie osiągnąć zysk? A pragnę zwrócić uwagę, że na tym ruchu tylko USA poniosło ryzyko. „Według informacji opublikowanych przez Bloomberga Niemcy rozważać mają nałożenie kontrsankcji na USA w odpowiedzi na ruchy administracji Trumpa wobec gazociągu Nord Stream 2”. Jakie Polska ryzyko poniosła na tym ruchu? Wg mnie czysty zysk. Dodatkowo za czasów PiS, USA zaczęli przesyłać na Ukrainę i Białoruś ropę oraz gaz, w tym do tego drugiego z wykorzystaniem naszej infrastruktury (za co nam zapłacą). Czy to też nie jest w naszym interesie? Bez przekąsu poproszę Was o przykład: w jakiej sytuacji Niemcy (mając dobre relację z Polską za czasów PO), zrobili coś poza granicami tych dwóch państw, co się opłacało zarówno Niemcom jak i Polsce? Już nie proszę Was nawet o przykład, w którym to Niemcy ponieśli ryzyko i zysk, a Polska sam zysk.

    13) Jeżeli już mowa o stosunkach międzynarodowych, to może warto wspomnieć o relacji USA-Polska za czasów rządów PO i to jakie światło na te relacje rzucają doniesienia Wikileaks. Przypomnę, że Donald Tusk zgodził się na finansowanie roszczeń, za mienie odebrane w czasie II wojny światowej oraz to znacjonalizowane przez komunistów, ze środków uzyskanych dzięki sprzedaży własności narodowej, w tym lasów. Ta informacja została nijako potwierdzona przez zachowanie ówczesnych rządzących chociażby w formie ustawy o lasach państwowych którą zawetował Duda. Skądinąd to, że Komorowski podróżował do Stanów Zjednoczonych w celu przekonywania amerykańskich polityków do zniesienia wiz dla Polaków świadczy o tym, że zniesienie wiz było decyzją polityczną, a nie wypadkową wskaźników (na które można wpływać decyzją polityczną).

    14) Za poprzednich rządów PiS zakupiono złoża w Norwegii, chyba nikt się nie będzie kłócił, że to był rozsądny ruch.

    15) Za poprzednich rządów PiS zakupiono rafinerie w Możejkach. Tą samą rafinerię którą PO pokazywało jako przykład nieudolności i imperialistycznych zapędów. Tymczasem „w latach 2008-2014, a więc za czasów Radosława Sikorskiego jako szefa MSZ w rządzie Donalda Tuska, spółka zanotowała łącznie 538 mln USD straty, natomiast w latach 2015-2017 – 568 mln USD zysku”. No to kto ostatecznie miał rację, a kto był gospodarczo nieudolny? Nie mam nic przeciwko piętnowaniu niegospodarności, ale swoją droga ciekawe czemu Sasinowi się tak wypomina te 30 milionów, ale Sikorskiemu kwoty ponad 50 razy wyższej już nie?

    16) Za czasów obecnych rządów rozpoczęto pracować nad Baltic Pipe. Poprawa niezależności energetycznej i chęć udziału w handlu gazem ziemnym, jest chyba wyrazem rozsądku gospodarczego?

    17) Budowana jest druga nitka [ropociągu] (https://inzynieria.com/paliwa/wiadomosci/58836,druga-nitka-rurociagu-pomorskiego-wybrano-inzyniera-budowy). Mimo że pierwsza wystarczy na pokrycie 100% naszego zapotrzebowania. Dlaczego zatem jest budowana? Uważam, że rządzący będą chcieli dostarczać ropę naftową do krajów, które tego będą potrzebować. Nie za darmo oczywiście. Już samo to, że będziemy mieli takie zdolności będzie dawało nam lewary chociażby na Białorusi i Ukrainie.

    18) PiS chce zbudować CPK, PO jest przeciwne. W moim poprzednim wpisie przedstawiłem 27 argumentów dla których uważam, że ta inwestycja jest rozsądna.

    19) Czasem obecni rządzący są oskarżani o to, że gnębią przedsiębiorców, tymczasem widocznie nie gnębią na tyle by bezrobocie i bezrobocie wśród młodych nie spadło znacząco. Zatrudnionych na pełen etat przybyło, ilość zatrudnionych na część etatu zmniejszyła się. A niby przez 500+ więcej osób chce żyć na samych zasiłkach.

    20) W ciągu rządów PiS wartość spółek skarbu Państwa wzrosła, za PO bilans był ujemny. Orlen za rządów PiS w 4 lata zarobił 8 razy więcej jak za rządów PO w ciągu ośmiu lat. Wykres wyników finansowych LOT i chęć sprzedaży tej spółki przywołuje mi na myśl przykład GPEC, ale nie chce nikogo aż tak oskarżać. Bądź co bądź przynoszenie strat w sytuacji, w której liczba obsługiwanych pasażerów stale rosła dla mnie przynajmniej jest jednym z przykładów niegospodarności.

    Już nie chce wspominać o innych aferach które miały miejsce za czasów rządów PO, czy też o kwestii seryjnego samobójcy. Dziś się z tego śmiejemy, ale jakaś geneza tego jest. Poza tymi argumentami związanymi z gospodarką, bliżej mi do PiSu pod kątem geopolitycznym i światopoglądowym niż do PO.

    pokaż spoiler Mam nadzieję że ktoś doszedł do tego momentu, bo na napisanie tego postu poświęciłem półtora popołudnia xd

    @Kwazariusz w jednym ze swoich komentarzy (który poparło przynajmniej 1600 użytkowników) napisałeś:

    Rządy PO nigdy nie były tak autorytarne, nierozsądne i gospodarczo głupie jak rządy PIS. Poczytajcie trochę, pomyślcie, to nie boli, naprawdę.

    Mówię to bez złośliwości: skoro uważasz się za oczytana osobę, to na pewno potrafisz podać mi masę argumentów, które być może zmienią moja mapę mentalną albo skłonią do zastanowienia nad zmianą zdania. Proszę Cię (albo kogoś z ponad 1600 osób które mają te same zdanie) o podanie tych argumentów. Albo proszę Cię chociaż o podanie gdzie i co mam poczytać by dojść do Twoich wniosków. Mnie czytanie ani myślenie nie boli, naprawdę (no może poza czytaniem niektórych komentarzy). Możliwe, że po prostu siedzę zamknięty w swojej bańce informacyjnej i przez to nie mogę znaleźć przemawiających do mnie argumentów jakoby rządy PO były gospodarczo rozsądniejsze i mądrzejsze od rządów PiS.

    #polityka #gospodarka #wybory #energetyka #pdk #geopolityka #bekazlewactwa i #bekazpisu – zachęcam do dyskusji
    pokaż całość

  •  

    Ciekawostki ze Wschodu

    Na wczorajszej wideokonferencji TCG - trójstronnej grupy kontaktowej (Ukraina, Rosja, OBWE) w sprawie porozumienia pokojowego w Donbasie, z powodu niebezpieczeństwa rozprzestrzenienia się pożarów na wsie w obwodzie ługańskim, ukraiński przedstawiciel Andrij Jermak wezwał członków Trójstronnej Grupy Kontaktowej do zapewnienia pełnego i kompleksowego zawieszenia broni. Członkowie TCG uzgodnili 13 nowych miejsc rozminowania w Donbasie i oraz zapewnienie bezpieczeństwa dla lotów samolotów w celu ugaszenia pożaru w obwodzie ługańskim.
    Źródło

    Tymczasem z powodu trwającej suszy, rosyjskie Ministerstwo Obrony pomoże zorganizować transfer wody dla Symferopola z Zalewu Taigan, położonego w sąsiednim regionie. "Nie ma zagrożenia niedoborem w innych osadach krymskich", powiedział szef rosyjskich władz Krymu, Siergiej Aksjonow.
    Źródło

    Unia Europejska potępiła niedawne przetrzymywanie Tatarów Krymskich na okupowanym półwyspie i wezwała Rosję do położenia kresu presji na Tatarów.
    Źródło

    Łukaszenka mianował nowego szefa Głównej Dyrekcji Wywiadu. Generał Ruslan Kosygin jest często określany jako „bierny adept świata rosyjskiego”.
    Źródło

    Litwa dołączyła wczoraj do Łotwy i Estonii, zakazując emitowania rosyjskiej telewizji RT na swoim terytorium.
    Źródło

    Polecam:

    Jedną z cech kremlowskich działań dezinformacyjnych jest brak konsekwencji. Dotyczy to kluczowych kwestii, takich jak sprawa Skripalów i MH17. To samo można zaobserwować z akcji dezinformacji wokół II wojny światowej i paktu Ribbentrop-Mołotow, gdzie Kreml uprawia politykę ping-pong, pomiędzy zachwalaniem paktu i równoczesnym potępianiu go.
    Polityka Ping Pong

    Informacja: Jutrzejszy odcinek CzW, około godziny 18:00.

    Tag -> #ciekawostkizewschodu

    #bialorus #estonia #litwa #lotwa #ukraina #rosja #geopolityka #dezinformacja
    pokaż całość

  •  

    Iran pokazał, że małe, szybkie, tanie i trudno wykrywalne przypowierzchniowe ekranoplany mogą stanowić alternatywę dla drogich śmigłowców (kilkadziesiąt mln dolarów amerykańskich za sztukę). Iran od 10 lat użytkuje takie konstrukcje, gdy polski WAT wciąż myśli koncepcyjnie nad takimi konstrukcjami.

    Więcej, link do znaleziska: Bavar-2 - irańskie ekranoplany do zadań specjalnych

    Ciekawe? Dziękuję Ci za wykop!

    #militaria #bron #wojsko #ciekawostki #diy #iran #geopolityka #samoloty #aircraftboners #technika #gruparatowaniapoziomu #bliskiwschod #morze #smiglowce #lotnictwo #wojskaspecjalne #komandosi #armia
    pokaż całość

    źródło: ekranoplany-bavar-2.jpg

  •  

    Ciekawostki ze Wschodu

    Funkcjonariusze kontrwywiadu SBU zatrzymali agenta FSB Federacji Rosyjskiej, który przybył z tymczasowo okupowanych terytoriów Ukrainy, aby przeprowadzić atak terrorystyczny. Obywatel Ukrainy został zatrzymany na gorącym uczynku, kiedy przygotowywał się do wysadzenia zbiorników z amoniakiem o łącznej objętości 3500 ton, na terenie zakładów Severodonetsk Azot Association w obwodzie ługańskim.
    Źródło

    Tymczasem w obwodzie ługańskim od 6 lipca palą się lasy - liczba ofiar pożarów wzrosła do 6 osób, 24 osoby zostały
    hospitalizowane, w tym 15 dzieci.
    Źródło
    Źródło

    6 lipca minister SZ Litwy Linas Linkevičius odwiedził Sejny i Puńsk. Podczas spotkania z burmistrzem Sejn A. Nowalskim i przywódcami powiatu sejneńskiego minister omówił możliwości zacieśnienia współpracy regionalnej między Litwą i Polską.
    Źródło

    W okresie wakacyjnym warto wspomnieć, że polscy turyści nie potrzebują kwarantanny po przybyciu na Łotwę. Osoby podróżujące z Polski do Estonii w terminie 29.06-12.07.2020 nie są zobowiązane do pozostawania w dwutygodniowej kwarantannie. Podobnie rząd litewski zadecydował, że podróżni przybywający z 24 krajów europejskich, w tym z Polski, po przyjeździe nie będą podlegali 14-dniowemu okresowi samoizolacji.
    Źródło
    Źródło
    Źródło

    Polecam:

    W lekkim tonie wakacyjnym - opis podróży Andy Collinssona po trzech państwach bałtyckich.
    Magiczny Wschód Europy - część 1

    Tag -> #ciekawostkizewschodu

    #bialorus #estonia #litwa #lotwa #ukraina #rosja #geopolityka
    pokaż całość

    •  

      Linas Linkevičius

      Szef komunistycznego związku młodzieży w Kownie.
      Został otruty tą ideologią i nie można mu ufać.
      Nie zwykły członek, ale szef organizacji dużego miasta, więc agent KGB bez wariantów.

      źródło: linas-linkevicius.jpg

  •  

    O przekopie mierzei wislanej.
    Polecam szczególnie przeciwnikom tego pomysłu.
    link
    #geopolityka

  •  

    Chiny popełnił chyba największy falstart w historii jeśli chodzi o realizację ambicji geopolitycznych. Jeszcze dobrze nie stanęli na nogach, a już otwarcie konfrontują się z wszystkimi istotnymi graczami w regionie: Indiami, Japonią, Koreą Południową, USA, Tajwanem, Australią, krajami indochin. Odgrażają się wszystkim i za wszystko, prezentując arogancję godną Rosji. Jeszcze nikt nigdy nie wygrał wojując z całym światem i Chiny nie będą tu wyjątkiem. Prędzej czy później zostaną brutalnie sprowadzeni do parteru i ustawieni w szeregu na kolejne 100-200 lat. Po prostu zbyt wcześnie dali światu znać, że są nowym Związkiem Radzieckim i że należy ich traktować jako realne zagrożenie dla światowego ładu.

    A najśmieszniejsze jest to, że militarnie są zacofani względem większości tych krajów, o przepaści jaka ich dzieli od USA nawet nie wspominając.

    #chiny #geopolityka #dalekiwschod #opinia #konflikty #azja
    pokaż całość

  •  

    Ciekawostki ze Wschodu

    Dziś nie ma bezpośredniego zagrożenia rosyjską inwazją na Ukrainę. Jednak armia ukraińska przygotowuje się na wszelkie scenariusze - tak stwierdził dowódca połączonych sił zbrojnych Ukrainy Serhij Najew. Podkreślił także, że dowódca Marynarki Wojennej Ukrainy, który niedawno ogłosił możliwą inwazję wojskową Rosji na Krym, „przesadził i nie miał pełnych informacji”.
    Źródło

    Departament Stanu USA podjął decyzję o zatwierdzeniu zagranicznej sprzedaży wojskowej rządowi Litwy sześciu śmigłowców UH-60M Black Hawk i związanego z nimi sprzętu za szacowany koszt 380 mln USD.
    Źródło

    Estonia wysyła na Ukrainę ponad 2400 pistoletów Makarowa z czasów radzieckich. Transport odbywa się na wniosek Ukrainy. Broń palna pochodzi z Estońskich Sił Obronnych (EDF).Ministerstwo Obrony twierdzi, że dostawa broni bocznej, ma na celu zwiększenie zdolności obronnych Ukrainy.
    Źródło

    Wczoraj wydano wspólne oświadczenie Białorusi i Federacji Rosyjskiej, grupy państw-stron Traktatu o otwartym niebie, w sprawie decyzji USA o wystąpieniu z tegoż Traktatu. "Republika Białorusi i Federacja Rosyjska, które tworzą grupę państw będących stronami Traktatu o otwartym niebie, są gotowe na równy i wzajemnie pełen szacunku dialog mający na celu poszukiwanie kompleksowego rozwiązania problemów z wdrażaniem traktatu, bez ultimatum oraz uwzględniając interesy i obawy wszystkich stron."
    Źródło

    Polecam:

    Artykuł na łamach serwisu Fundacji Jamestown o budowie Rail Baltica (linia kolejowa Helsinki-Talinn-Ryga-Kowno-Białystok-Warszawa) spinającej północny transport kolejowy UE - jej szacunkowy koszt to niemal 6 mld euro.
    Rail Baltica idzie naprzód, ale cierpi z powodu poważnych opóźnień budowlanych

    Tag -> #ciekawostkizewschodu

    #bialorus #estonia #litwa #lotwa #ukraina #rosja #geopolityka #kolej #wojsko
    pokaż całość

  •  

    Startująca z kosmodromu Palmachim izraelska rakieta nośna Shavit wyniosła na orbitę satelitę szpiegowskiego Ofek 16. Korzystać z niego będzie izraelskie wywiad oraz wojsko.

    Więcej, link do znaleziska: Izrael wystrzelił najnowszego satelitę szpiegowskiego

    Ciekawe? Dziękuję Ci za wykop!

    #izrael #geopolityka #wojsko #bliskiwschod #ciekawostki #kosmos #militaria #szpiegostwo #kosmiczneinfo #satelity #startyrakiet #rakiety #kosmos #geostrategia #topsecret
    pokaż całość

    źródło: satelita-ofek-16.jpg

  •  

    Ciekawostki ze Wschodu

    Piątkowe rozmowy tzw. Czwórki Normandzkiej, które toczyły się w Berlinie, na temat wprowadzenia specjalnego statusu Donbasu, mimo zapewnień m.in. prezydenta Zełenskiego, utknęły w martwym punkcie.
    Stronom udało się natomiast przybliżyć stanowiska dotyczące przyjęcia "kompleksu dodatkowych działań w celu przerwania strzelanin" w Donbasie. "Są pewne rozbieżności, jeśli chodzi o szczegóły". Dokument "będzie dalej uzgadniany telefonicznie" - powiedział przedstawiciel Rosji Dmitrij Kozak, wiceszef administracji prezydenta Władimira Putina, co można przyjąć za kuriozalną deklarację w świecie dyplomacji.
    Natomiast w niedzielę, podczas obchodów Dnia Marynarki Wojennej Ukrainy, prezydent Zełenski powiedział: "Doprowadzimy do powrotu wszystkich naszych rodaków i odzyskania terytoriów, które są teraz okupowane".
    Źródło
    Źródło

    Dziesiąte posiedzenie sądu w sprawie zestrzelenia MH17 odbyło się w piątek. Sąd ogłosił m.in. decyzję w sprawie niektórych wniosków adwokatów pułkownika - specjalnego agenta GRU Olega Pułatowa. W szczególności odrzucono kopie niektórych materiałów sprawy, a także przesłuchanie świadka wymaganego przez obronę Pułatowa. Według prawników świadek ten może zeznawać o okolicznościach śmierci ukraińskiego pilota Władysława Wołoszyna, który według jednej z alternatywnych wersji katastrofy mógł być zamieszany w tragedię MH17. Przewodniczący Hendrik Steingayus zauważył, że ten wniosek został odrzucony „ze względu na jej spekulacyjny charakter”. Przesłuchania w sprawie Girkina, Dubińskiego, Charczenki i Pułatowa zostały przełożone do 31 sierpnia.
    Źródło

    Od niedzieli do 14 lipca Centralna Komisja Wyborcza na Białorusi ma czas na rejestrację kandydatów w wyborach prezydenckich. Obecnie oprócz urzędującego prezydenta Alaksandra Łukaszenki jest pięciu pretendentów. Nie wiadomo jednak, kto zostanie zarejestrowany. Poza Łukaszenką „kandydaci na kandydatów” to: Wiktar Babaryka, Andrej Dzmitryjeu, Hanna Kanapacka, Swiatłana Cichanouska i Siarhiej Czeraczań.
    Źródło

    W ramach kącika humoru, kolejny przykład rosyjskiej narracji, pod znakiem "jak to w ZSRR było dobrze" - artykuł "ZSRR uczynił Łotyszy i Estończyków mistrzami olimpijskimi", z cytatem: "Państwo radzieckie nie oszczędzało pieniędzy na rozwój wychowania fizycznego i wsparcie dla obiecujących młodych sportowców, którzy następnie osiągnęli niezwykłe wyniki." Notabene link źródłowy ma też polską wersję, a tam pisząc kolokwialnie, także "ciekawe kwiatki".
    Źródło

    Polecam:

    Z okazji niedawnej rocznicy, Instytut Polski w Kijowie, we współpracy z Wydawnictwem Nika-Center i Instytutem Europy Środkowej, przygotował zbiór artykułów w j. ukraińskim "Stosunki Polski z Litwą, Białorusią i Ukrainą 450 lat po unii lubelskiej".
    Link

    Tag -> #ciekawostkizewschodu

    #rosja #estonia #lotwa #ukraina #donbaswar #mh17 #bialorus #geopolityka
    pokaż całość

    •  

      Strony się uzgodniły, że dołożą wszelkich starań, aby w przyszłości zapewnić możliwość rozpoczęcia wstępnego efektywnego dialogu.

      31 sierpnia, 2031 roku

      Właściwie nikt nie zaprzeczy, że sport w Rosji, a wcześniej w ZSRR, był i jest jednym z wiodących w świecie, jest przykładem pomyślnie rozwiniętej gałęzi systemu, więc ze względu na swój sukces będzie zabroniony dla Rosjan przez organizacji międzynarodowy, wszystko dla uczciwej konkurencji po-europejski. pokaż całość

  •  

    #jemen: Siły rządu w Sanie ( pro-Ansarallah ) zdobyły w ciągu ostatnich +- 2 tygodni ponad 400km2 terenu na płn gubernatorstwa Bayda i na płd gubernatorstwa Marib. Mapka niezaktualizowana o nieznaczne postępy z ostatnich 72h.
    #geopolityka #wojna #bliskiwschod

    źródło: Ebrx_EuXgAAXzaP.jpg

  •  

    Ciekawostki ze Wschodu

    Toczące się działania bojowe w Donbasie, zbierają nadal swoje krwawe żniwo. Według ukraińskiego Dowództwa Połączonych Sił, dziś o świcie siły zbrojne Federacji Rosyjskiej ponownie otworzyły ogień na wieś Zajcewo. W wyniku ostrzału moździerzami 82 mm zginęła 80-letnia mieszkanka wsi.
    Źródło

    Wilno z zadowoleniem przyjmuje zaktualizowane plany NATO. NATO w końcu zatwierdziło zaktualizowane plany obrony dla
    Polski i krajów bałtyckich. Litewscy urzędnicy twierdzą, że krok ten jest kluczowy dla bezpieczeństwa regionalnego.
    „Dziś mamy skoordynowany regionalny plan obrony NATO dla Litwy, Łotwy, Estonii i Polski” - powiedział dziennikarzom Darius Kuliešius, doradca prezydenta ds. Bezpieczeństwa narodowego.
    Źródło

    Ponad 7500 rosyjskich obywateli w Estonii głosowało w rosyjskim referendum konstytucyjnym, a większość poparła propozycje, które mogłyby utrzymać prezydenta Władimira Putina u władzy do 2036 r. Na dzień 1 stycznia 2020 r. w Estonii mieszkało 327 802 etnicznych Rosjan. Agencja nie podaje informacji na temat uprawnień do głosowania, ale frekwencja w referendum prawdopodobnie była bardzo niska wśród Rosjan mieszkających w Estonii.
    Źródło

    Polecam:

    O ostatnich działaniach socjalistycznego Prezydenta Mołdawii Igora Dodona, możemy przeczytać w artykule na łamach serwisu Fundacji Jamestown.
    Część 1
    Część 2

    Tag -> #ciekawostkizewschodu

    #rosja #estonia #ukraina #donbaswar #nato #litwa #moldawia #geopolityka
    pokaż całość

  •  

    Rosyjska agencja kosmiczna Roskosmos rozważa odzysk stopni w nowej rosyjskiej rakiecie nośnej Angara A5. Dodatkowo dzięki seryjnej produkcji nawiązać ma ona walkę z liderem, Falconem 9 firmy SpaceX.

    Więcej, link do znaleziska: Rakieta Angara A5 tańsza i (opcjonalnie) odzyskiwana

    Ciekawe? Dziękuję Ci za wykop!

    #kosmos #ciekawostki #rosja #gruparatowaniapoziomu #technologia #spacex #elonmusk #angara #kosmiczneinfo #startyrakiet #kosmicznapropaganda #geopolityka #moskwa #eksploracjakomosu #roskosmos
    pokaż całość

    źródło: angara-a5.jpg

  •  

    Ciekawostki ze Wschodu

    Jakiw Smolii, prezes ukraińskiego banku centralnego poinformował wczoraj, że rezygnuje z powodu „systematycznej presji politycznej, która nie pozwalała na pełnienie jego obowiązków".Dodał także, że „niech będzie to ostrzeżenie przed próbami podważenia niezależności instytucjonalnej banku centralnego”
    Źródło

    Eksperci ONZ wzywają rząd Białorusi do porzucenia „polityki arbitralnych aresztowań, przemocy i zastraszania” wobec działaczy politycznych, obrońców praw, dziennikarzy i blogerów przed wyborami prezydenckimi 9 sierpnia. W oświadczeniu niezależni eksperci stwierdzili, że od 18 czerwca, co najmniej 200 przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego zostało aresztowanych na Białorusi.
    Źródło

    Nowy obiekt infrastruktury NATO właśnie otworzył swoje podwoje w bazie Tapa w Estonii. Centrum może przyjmować i ułatwiać dalszy ruch sił NATO, w tym wspólnej grupy zadaniowej o bardzo wysokiej gotowości (VJTF), i będzie wykorzystywane do ćwiczeń i przygotowywania sprzętu. Większość projektu, o wartości 20 mln EUR, została sfinansowana w ramach Programu Inwestycji Bezpieczeństwa NATO (NSIP). Są to koszary, magazyny sprzętu i pojazdów, centrum medyczne i lądowisko dla helikopterów.
    Źródło

    Polecam:

    Demonizacja Ukrainy jest jednym z najbardziej zdecydowanych elementów prokremlowskiej kampanii dezinformacyjnej, która nie wstydzi się wysuwać rażąco fałszywych twierdzeń.Więcej o ubiegłotygodniowych absurdach rosyjskiej dezinformacji w artykule na łamach euvsdisinfo

    Tag -> #ciekawostkizewschodu

    #rosja #estonia #ukraina #bialorus #nato #geopolityka
    pokaż całość

  •  

    Ciekawostki ze Wschodu

    W powiązaniu do wczorajszych informacji: Ukraina zwiększyła gotowość bojową jednostek, z zadaniem odparcia potencjalnego odparcia ofensywy wojsk rosyjskich z kierunku Krymu. W ciągu ostatnich godzin, w rejonie Krymu, znajdują się samoloty rozpoznawcze US Navy oraz US Air Force. Ukraińskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych stwierdziło, że obywatele powinni być psychicznie przygotowani na pełną rosyjską ofensywę
    Źródło

    Z powodu naruszenia sankcji UE Łotewska Narodowa Rada Mediów Elektronicznych (NEPLP) zakazała emisji wszystkich siedmiu kanałów RT w swoim kraju. Zakaz wynika z faktu, że ustalili oni, że rosyjski nadawca Dymitr Kisielow kontroluje RT, a podlega on sankcjom nałożonym przez Radę Unii Europejskiej (UE) za „podważenie integralności terytorialnej, suwerenności i niezależności Ukrainy".
    Źródło

    Minister SZ Litwy Linas Linkevicius: 451 lat temu Polska i Litwa podpisały Unię Lubelską i utworzyły największy kraj w Europie. Pielęgnujmy, uczmy się i bądźmy dumni z naszej chwalebnej wspólnej historii.
    Źródło

    Polecam:

    Rewolucyjne z perspektywy sowieckiego dziedzictwa, zmiany w ukraińskim prawie własności ziemi omawia artykuł Ustawa o rynku ziemi – kluczowy krok dla rozwoju ukraińskiego rolnictwa

    Tag -> #ciekawostkizewschodu

    #rosja #lotwa #ukraina #litwa #ue #historia #geopolityka
    pokaż całość

  •  

    451 lat temu została zawarta unia lubelska, czyli wielki projekt geopolityczny, który był na pewno czymś niezwykłym, nie dlatego, że była czymś wyjątkowym ale przez trwałość, zasięg i historyczne skutki dla tej części Europy.

    A Ty co sądzisz o Unii? Przyniósł więcej pożytku czy szkód?
    Zapraszamy do oglądania i komentowania.
    _______________________
    Zapraszam wszystkich do odwiedzenia i subskrybowania mojego kanału historycznego na YT ➡️ Andrzej Włusek - Historia poza horyzont

    #historia #ciekawostkihistoryczne #ciekawostki #geopolityka #litwa #gruparatowaniapoziomu #youtube #historykon #polska
    pokaż całość

    źródło: youtube.com

  •  

    Ciekawostki ze Wschodu

    W porównaniu do minionych tygodni, gdzie takich lotów notowano do trzech w tygodniu, od kilku dni amerykańskie samoloty rozpoznawcze latają w rejonie Krymu i płn-wsch. krańców Morza Czarnego, nawet dwa razy dziennie. Związane jest to nie tylko z pobytem na tych wodach zespołu USS Porter i USS Oak Hill, ale także m.in: notowanym w ostatnim czasie wzroście liczby ćwiczeń sił rosyjskich na Krymie.
    Dochodzi także do przechwyceń samolotów USA przez myśliwce rosyjskie. Nawiązując do tych działań, wypowiedział się wiceminister SZ Ukrainy Wasyl Bodnar:"Opinię w sprawie możliwości ofensywy zbrojnej FR podziela znaczna liczba wojskowych ekspertów i analityków".

    Źródło
    Źródło
    Źródło
    Źródło

    Ambasadorzy UE omawiają dziś sytuację na Białorusi. Nie oczekuje się żadnych decyzji. Oficjalnie przedłużono sankcje wobec Rosji o kolejne 6 miesięcy.
    Źródło

    Od 1 lipca Białoruś podnosi cła eksportowe na ropę naftową i produkty ropopochodne wywożone poza obszar celny Eurazjatyckiej Unii Gospodarczej. Z drugiej strony, tankowiec z azerską ropą (85 tys. ton) dla Białorusi, przybył do Odessy
    Źródło
    Źródło

    Polecam:

    Co może oznaczać kolejne zwycięstwo Aleksandra Łukaszenki dla Białorusi oraz Rosji, o tym pisze w swojej analizie Jakub Olchowski z Instytutu Europy Środkowej: Białoruś na rozdrożu

    Podcast OSW: Co się dzieje w Rosji? - Sytuacja gospodarcza i polityczna

    Tag -> #ciekawostkizewschodu

    #rosja #bialorus #ukraina #ue #geopolityka
    pokaż całość

  •  

    Budowany przez Europejską Agencję Kosmiczną bezzałogowy Space Rider to odpowiednik amerykańskiego X-37. Także wielokrotnego użytku ma m.in. wynosić satelity, naprawiać je na orbicie, a także je szpiegować. Start już za niecałe 2 lata. Lądować ma na Azorach na Atlantyku.

    Więcej, link do znaleziska: Space Rider - europejski miniwahadłowiec do zadań specjalnych

    Ciekawe? Dziękuję Ci za wykop!

    #europa #ciekawostki #kosmos #gruparatowaniapoziomu #lotnictwo #geopolityka #samoloty #szybowce #spadochroniarstwo #esa #uniaeuropejska #wlochy #startyrakiet #rakiety #kosmiczneinfo #satelity #szpiegostwo #technika #eksploracjakomosu #portugalia #azory #atlantyk
    pokaż całość

    źródło: space-rider-wizualizacja.jpg

  •  

    “Nalot” irackich sił specjalnych na bazę pro-irańskiego Kata’ibu Hezbollah

    Jakby komuś spodobał się tekst to może wykopać znalezisko - tutaj. ( ͡°( ͡° ͜ʖ( ͡° ͜ʖ ͡°)ʖ ͡°) ͡°)

    Irackie siły specjalne (ISOF) dokonały nalotu na jedną z baz pro-irańskiego Kata’ibu Hezbollah (KH) aresztując 14 osób. Bojówkarze mieli przygotowywać kolejny atak rakietowy na Zieloną Strefę, które w ostatnim czasie stały się niemal nieodłącznym elementem codziennego życia mieszkańców Bagdadu. Operacja ISOF-u jest bezprecedensowa – ostatni nalot na bazę KH miał miejsce bowiem jeszcze przed 2011 r., tj. za czasów amerykańskiej okupacji. Jest to także jasny sygnał, że gdy premier Kadhimi zapowiedział potrzebę poddania wszystkich grup zbrojnych całkowitej kontroli państwa, to nie rzucał słów na wiatr.

    _________
    Tekst jest dostępny także na Blogu (link). Zachęcam do czytania właśnie tam ze względu na większą przejrzystość.
    _________

    Nocny rajd

    W nocy z czwartku na piątek 26 czerwca irackie siły specjalne (ISOF, tzw. Złota Dywizja) przeprowadziły nalot na jedną z baz należących do Kata’ibu Hezbollah, gdzie – według informacji ISOF-u – miał być przygotowywany kolejny atak rakietowy na Zieloną Strefę (wydzielona dzielnica w Bagdadzie, mieszcząca centralne budynki rządowe i zagraniczne misje dyplomatyczne).

    Żołnierze Złotej Dywizji aresztowali 14 członków KH oraz przejęli 10 rakiet, które miały być użyte w ataku. Według informacji agencji Reuters w areszcie znalazło się także 3 dowódców KH (nie wiadomo jakiego szczebla). Wśród aresztowanych miał znajdować się także jeden obcokrajowiec – prawdopodobnie Irańczyk – jednak ostatecznie informacja ta się nie potwierdziła.

    Gdy dowództwo Katai’bu Hezbollah dowiedziało się o nalocie, rozpoczęło mobilizację swoich sił w stolicy. Przez całą noc pojawiały się nagrania pokazujące grupki bojowników KH gromadzące się w okolicy Zielonej Strefy, gdzie znajduje się siedziba ISOF-u oraz kolumny pick-upów Kata’ibu Hezbollah “wałęsające się” po ulicach Bagdadu. Jeden z konwojów, złożony z ok. 30 pick-upów (co najmniej jeden wyposażony w działko przeciwlotnicze 22 mm), udał się nawet pod siedzibę premiera, a na czele konwoju stanął Abu Fadak (szef Kata’ibu Hezbollah).

    Konfrontacja wisiała w powietrzu, a atmosferę podgrzał jeszcze Abu Ali al-Askari, rzecznik KH, który na Telegramie grzmiał:

    “Ten potwór, nazywany Kadhimim, który chciał “przetasować karty”, żeby ukryć swój udział w morderstwie naszych dwóch męczenników [Solejmaniego i Muhandisa], teraz prezentuje kolejny dowód na kolaborację ze swoimi amerykańskimi panami”.
    – Abu Ali al-Askari

    Słowa Askariego padły na podatny grunt. Trzeba bowiem pamiętać, że Katai’b Hezbollah od stycznia oskarża Kadhimiego o współudział w zabójstwie Solejmaniego i Muhandisa. Krytyka ta zmniejszyła się co prawda w momencie, gdy Kadhimi został premierem, ale tylko na chwilę. Obie strony powołały co prawda specjalny komitet, który miał rozstrzygnąć wątpliwości dotyczące zamachu, jednak rozpadł się on wkrótce po rozpoczęciu prac.

    Sytuacja była zatem bardzo poważna. Po jednej, jak i drugiej strony barykady, widać było ogromną determinację i zawziętość. Członkowie Katai’bu Hezbollah wdarli się nawet do Zielonej Strefy i otoczyli kwaterę ISOF-u, jednak nie zdecydowali się na próbę wdarcia do budynku i odbicia swoich ludzi siłą. Zamiast tego do siedziby ISOF-u wysłano negocjatorów.

    Negocjacje toczyły się przez kilka godzin. Wreszcie zadecydowano, że aresztowani zostaną przekazani pod kontrolę Dyrektoriatu Bezpieczeństwa PMU i umieszczeni w więzieniu PMU mieszczącym się na wschodzie Bagdadu, w tzw. Sadr City (as Saura). Ciążące na nich zarzuty działalności terrorystycznej nie zostały jednak cofnięte, a sprawa miała być wspólnie zbadana przez specjalny komitet, w skład którego weszli przedstawiciele m.in ISOF-u i PMU. Ostateczna zaś decyzja co do losu aresztowanych miała natomiast należeć do sędziego. Cześć osób o sympatiach pro-PMU próbowało przedstawić rezultat tych rozmów jako zwycięstwo KH, jednak prawda wydaje się nieco bardziej skomplikowana. Prawdą jest bowiem, że na czele Dyrektoriatu Bezpieczeństwa PMU stoi Abu Zainab al-Lami (członek KH), a więzienie PMU bardziej przypomina obóz letni niż miejsce odosobnienia. Jednak z drugiej strony, nalot ISOF-u na bazę jakiejkolwiek milicji wydawał się dotychczas niemożliwy. Bagdad w końcu pokazał polityczną wolę ukrócenia bezprawnej działalności milicji. I w dodatku od razu wzięto się za “grubą rybę” – Kata’ib Hezbollah. Ponadto po raz pierwszy irackim siłom bezpieczeństwa udało się nie tylko udaremnić zamach na Zieloną Strefę, ale także złapać na gorącym uczynku zamachowców.
    _________

    Dlaczego nocne aresztowania członków Kata’ibu Hezbollah mają znaczenie?

    Kluczowe w całym zajściu jest to kogo tak naprawdę aresztowano. Otóż ISOF nie dokonał nalotu na pierwszą lepszą milicję wchodzącą w skład PMU. Aresztowano bowiem bojówkarzy Kata’ibu Hezbollah, członków jednej z najpotężniejszych milicji w Iraku, hojnie wspieranej – materiałowo i finansowo – przez Teheran. W sylwestrową noc 2019 r. to właśnie Kata’ib Hezbollah przeprowadził szturm na amerykańską ambasadę w Bagdadzie – za co zresztą Waszyngton uznał KH za organizację terrorystyczną.

    Za rządów poprzednika Kadhimiego – premiera Mahdiego – Kata’ib Hezbollah cieszył się ogromną autonomią, a członkowie milicji byli niemal nietykalni. Zaangażowanie członków KH w pacyfikację protestów na południu kraju, przemyt narkotyków z Iranu, czy szmugiel na granicy iracko-syryjskiej, było objęte “zmową milczenia” przez rząd w Bagdadzie. Na nieszczęście Kata’ibu Hezbollah w mieście pojawił się jednak nowy szeryf – Mustafa Kadhimi.
    _________

    Monopol na przemoc

    Konfrontacji między ISOF-em a elementami PMU można było się spodziewać od dłuższego czasu. Jeszcze zanim Kadhimi został premierem kładł duży nacisk na całkowite podporządkowanie autorytetowi państwa wszystkich grup zbrojnych (w maju doszło nawet do aresztowań wśród członków Thar Allah, jednak jest to grupa na tyle marginalna, że sprawa przeszła bez echa). Przez takie zapowiedzi nowy premier w oczywisty sposób znalazł się na drodze do konfrontacji z PMU. Dużo osób zastanawiało się wtedy jak Kadhimi chce zrealizować tę obietnicę, ponieważ nie był on pierwszym, który zapowiedział reformę PMU. Przed nim zrobili to już Abadi i Mahdi, lecz obaj polegli.

    Jak więc Kadhimi – nie dysponując własnym zapleczem politycznym – chce zepchnąć PMU “do opozycji”. Cóż, przede wszystkim PMU nie dysponuje już takim samym poparciem społecznym jak jeszcze kilka lat temu. O ile wcześniej Irakijczycy uważali PMU za bohaterów, broniących Iraku przed Państwem Islamskim, o tyle teraz coraz częściej pod adresem PMU wysuwane są krytyczne komentarze – szczególną rolę w zmianie percepcji odegrała tu niechlubna rola jaką Sadr i pro-irańskie skrzydło odegrali podczas protestów z przełomu 2019 i 2020 r. Grupą, która zdaje się pałać szczególną niechęcią do PMU jest regularna armia Iraku i siły specjalne takie jak Złota Dywizja. Wielu irackich dowódców jest sfrustrowanych bezkarnością PMU i brakiem oparcia w Bagdadzie w sytuacji gdy wejdą w konflikt z PMU. Żeby nie być gołosłownym to warto wspomnieć tu chociażby opisaną przeze mnie w “Anatomii Irackiej Rewolucji” i sytuację gen. Fallahiego (wojskowego dowódcy prowincji Anbar), który po wdaniu się w konflikt z grupami PMU, uprawiającymi szmugiel przez granicę z Syrią, został oskarżony o spiskowanie z Amerykanami i Izraelem oraz usunięty ze stanowiska. Mimo, że lokalna ludność wstawiła się za generałem, a specjalny komitet powołany przez ówczesnego premiera Mahdiego, oczyścił gen. Fallahiego z zarzutów, ten nie wrócił już do Anbaru.

    Niezadowolenie rośnie także w samym PMU. Co bardziej umiarkowane milicje, skupione wokół hawzy z Nadżafu i ajatollaha Sistaniego, wystąpiły już z PMU i oddały się do dyspozycji Premiera (w schyłkowym okresie rządów Mahdiego). W ten sposób “grupa z Nadżafu” de facto pozbawiła PMU resztek legitymacji do dalszego istnienia – grupa formalnie działała bowiem na podstawie fatwy ajatollaha Sistaniego z 2014 r. Sam “bunt” Nadżafu nie wystarczy jednak do rozmontowania PMU. Przykładowo Kata’ib Hezbollah został powołany – z udziałem Teheranu – w 2003 r. do walki z Amerykanami. PMU i fatwa Sistaniego stały się “platformą”, która pozwoliła KH urosnąć w siłę. Teraz KH – nawet nie dysponując już de facto fatwą – dobrowolnie się nie rozbroi – trzeba to zrobić siła. Jaki zatem pomysł ma Kadhimi?

    Wydaje się, że Kadhimi chce przede wszystkim otoczyć się zawodowymi wojskowymi, znanymi ze swojego profesjonalizmu i nieposzlakowanej opinii. Nie bez przyczyny ministrem obrony w jego rządzie został Juma Anad Saadoun, dotychczasowy dowódca sił lądowych Iraku, a ministrem spraw wewnętrznych Othman al-Ghanmi, także zawodowy wojskowy, dotychczasowy szef sztabu irackiej armii. W poprzednim rządzie oba stanowiska pozostawały przez długi czas nieobsadzone, gdyż trwał spór kto powinien je zająć – w pewnym momencie Fatah próbował nawet przepchnąć na ministra spraw wewnętrznych Faliha Fayyada (formalnie szefa PMU). Teraz Kadhimi nie tylko zabezpieczył natychmiastową obsadę tych stanowisk, ale upewnił się także że nowi ministrowie są profesjonalistami, z dużym doświadczeniem bojowym i cieszący się sympatią podkomendnych – Ghanmi (MSW) otrzymał nawet w 2019 r. od Amerykanów Legię Zasługi (ang. Legion of Merit, najwyzsze odznaczenie jakie obcokrajowiec może otrzymać od armii USA).

    Jedną z pierwszych decyzji podjętych przez Kadhimiego – jako naczelnego dowódcę sił zbrojnych – było także przywrócenie do ISOF-u gen. Saadiego, który kilka miesięcy wcześniej popadł w konflikt z premierem Mahdim. To właśnie gen. Saadi w oświadczeniu, wydanym po przeniesieniu go z ISOF-u do MON-u, stwierdził, że w Iraku istnieje pro-irański “spisek”. Sprawa Saadiego wyraźnie zaostrzyła panujące podziały w kraju i stała się jednym z katalizatorów protestów z 2019 r. Saadi uważany przez wielu za bohatera narodowego został przez Kadhimiego nie tylko przywrócony do ISOF-u, ale także awansowany na szefa całej formacji.

    Opisane zmiany kadrowe to tylko wierzchołek góry lodowej, który jednak dobrze pokazuje w którym kierunku zmierza Kadhimi. Otoczenie się regularną armią i zapewnienie jej o swoim całkowitym poparciu w sytuacji sporu na linii armia-PMU, ma – moim zdaniem – doprowadzić do sytuacji, w której armia stanie się orężem w ręku premiera, który zostanie obrócony przeciwko “zbuntowanym” frakcjom PMU.

    Nie oznacza to jednak wcale, że Kadhimi żąda całkowitego rozbrojenia i likwidacji PMU. Takie podejście byłoby absurdem. O ile już na początku swoich rządów Kadhimi wysłał jasny sygnał poparcia dla ISOF-u (zwłaszcza przywracając Saadiego do służby), o tyle jednocześnie “puścił” także oczko w kierunku PMU, odwiedzając kwaterę główną tej formacji, nazywając jej bojowników “bohaterami” a poległych “męczennikami” oraz symbolicznie przywdziewając tego dnia kurtkę PMU, którą ofiarował mu Falih Fayyad (formalnie szef PMU, nie dysponujący jednak zbyt dużymi wpływami). Jednocześnie jednak Kadhimi podkreślił podczas tej wizyty, że PMU jest i pozostanie formacją wierną Irakowi i żadnemu innemu krajowi, co stanowiło przytyk w kierunku frakcji pro-irańskiej. Premier położył także duży nacisk na potrzebę reformy PMU, jednak – jak podkreślił – z zachowaniem poszanowania dla tych, którzy bohatersko służą Irakowi.

    Oczywiście ktoś mógłby powiedzieć, że Kadhimi nie posiada własnego zaplecza politycznego i w sytuacji gdy jego sojusz z wojskowymi może stać się zbyt potężny, parlament (w którym duża część posłów jest bezpośrednio związana z poszczególnymi milicjami) może wypowiedzieć premierowi posłuszeństwo. To prawda, jednak Kadhimi jest – moim zdaniem – tego świadomy. Jest on także świadomy jeszcze jednej rzeczy – społeczeństwo, które w 2018 r. tak licznie zagłosowało na sadrystowski Sairun i pro-irański Fatah (dwie główne frakcje parlamentu), teraz prawdopodobnie zagłosowałoby zupełnie inaczej, a parlament z osłabioną pozycją Sadra i frakcji pro-irańskiej byłby o wiele słabszym przeciwnikiem w reformie państwa. Nic też dziwnego, że – jak się wydaje – Kadhimi będzie parł do jak najszybszej reformy prawa wyborczego i organizacji przedterminowych wyborów – pierwsze kroki uczyniono już w tym kierunku rozpoczynając przygotowania do przeprowadzenia spisu powszechnego, który ma pomóc w wyznaczeniu nowych okręgów wyborczych.
    _________

    Wilk wyrusza na polowanie

    Ataki rakietowe na Zieloną Strefę nie są niczym nowym. Jednak od początku bieżącego roku widać ich wyraźną intensyfikację – związaną częściowo z napięciem w relacji USA-Iran, a częściowo z całkowitym upadkiem autorytetu władzy centralnej za czasów premiera Mahdiego (zwłaszcza w okresie grudzień ’19 – maj 2020, gdy Mahdi pełnił obowiązki premiera). Obecnie nie ma tygodnia, aby nie przeprowadzono ataku na Zieloną Strefę.

    Ataki te najczęściej nie są groźne i nikt w ich wyniku nie ginie. Jakkolwiek dla państwa, które pozwala na przeprowadzanie takich ataków w swojej stolicy jest to ogromna porażka wizerunkowa. Jednak złapanie sprawców takich ataków jest niezwykle trudne. Irackie siły często lokalizowały miejsca, z których wystrzelono poszczególne rakiety, jednak po przybyciu na to miejsce odnajdywali tylko porzucone wyrzutnie, zamaskowane np. w ogrodach. Dodatkowo wyrzutnie te najczęstszej obsługiwane są zdalnie, co jeszcze bardziej zwiększa szanse sprawców na pozostanie bezkarnymi.

    Przed objęciem rządów przez Kadhimiego, rola sił bezpieczeństwa ograniczała się niemal wyłącznie do zbadania miejsca, z którego wystrzelono rakiety. Nikt nie był zainteresowany szukaniem sprawców, nie mówiąc już w ogóle o podejmowaniu jakichkolwiek działań prewencyjnych. To zaczęło się jednak zmieniać w zeszłym tygodniu, gdy ISOF poinformował, że próbował udaremnić atak rakietowy na Zieloną Strefę, jednak sprawcy zdążyli odpalić wyrzutnie przed przybyciem na miejsce sił specjalnych.

    Dlatego nie może być mowy o tym, że rajd ISOF-u na bazę Kata’ibu Hezbollah był całkowicie przypadkowy czy improwizowany. Wręcz przeciwnie, ISOF prawdopodobnie od dłuższego czasu badał zależności istniejące między poszczególnymi atakami, starając się w ten sposób zlokalizować sprawców i miejsce, z którego zostaną wystrzelone kolejne rakiety. Tę wersję wydarzeń zdają się potwierdzać to, że podczas rajdu ISOF zaopatrzony był w stosowny nakaz sądowy.

    Sugeruje to także, że rajd na bazę Kata’ibu Hezbollah jest jasnym sygnałem dla frakcji pro-irańskiej, że premier Kadhimi oraz ISOF są zdeterminowali, aby położyć kres atakom na Zieloną Strefę. Każdy kto będzie chciał podważyć autorytet państwa musi liczyć się z tym, że reakcja władz będzie natychmiastowa i zdecydowana. Przekaz ten nie był jednak do końca spójny, gdyż członkowie KH zostali ostatecznie przekazani pod opiekę Dyrektoriatu Bezpieczeństwa PMU, a ostatecznie w poniedziałek 29 czerwca oczyszczeni z zarzutów i zwolnieni. Po wyjściu zaś demonstracyjnie spalili amerykańską i izraelską flagę, depcząc przy tym portrety premiera Kadhimiego.

    O ile jednak przekaz rządu był niespójny, to ostatecznie cały incydent zakończył się moim zdaniem strategicznym zwycięstwem premier Kadhimiego. Aresztowania przez ISOF przetarły bowiem szlak, którego obranie przez rząd Iraku jeszcze kilka miesięcy temu (za czasów Mahdiego) wydawało się niemożliwe. Kadhimi pokazał, że gdy idzie o ochronę autorytetu państwa jest gotów na konfrontację z każdą grupą, nawet jeśli jest to do niedawna “nietykalny” Kata’ib Hezbollah.

    Fakt fatem, że ISOF prawdopodobnie nie planował uwolnienia członków KH. Warto bowiem zauważyć, że nakaz aresztowania jakim ISOF dysponował stanowił o osobach podejrzanych o działalność terrorystyczną, sprawy takiej wagi nie podlegają zaś jurysdykcji Dyrektoriatu Bezpieczeństwa PMU. Kadhimi prawdopodobnie nie był przygotowany na tak ostrą reakcję Kata’ibu Hezbollah, który w kilka godzin po aresztowaniach zmobilizował w stolicy setki uzbrojonych bojówkarzy. Nie chcąc brnąc w konfrontację Premier poszedł na kompromis – wspólne śledztwo ISOF-u i PMU i przekazanie aresztowanych członków KH do więzienia PMU,

    Jednocześnie jednak Kadhimi i ISOF przetarli szlaki, poznali modus operandi Kata’ibu Hezbollah przy aresztowaniach swoich ludzi. Teraz – wiedząc jak działa Kata’ib Hezbolla i inne milicje – będzie już lepiej przygotowany do podobnych działań w przyszłości. A takich działań w przyszłości będzie prawdopodobnie bardzo dużo i będą one dotyczyły nie tylko Bagdadu. Premier Kadhimi zapowiedział już bowiem wysłanie ISOF-u także w okolice Al Qaim (przy granicy z Syrią), czyli w miejsce strategicznego dla pro-irańskiej frakcji połączenia Irak-Syria, gdzie władza PMU jest szczególnie duża.

    Dodatkowo ludzie twierdzący, że Kadhimi stchórzył postrzegają spór na linii rząd-PMU w sposób zero-jedynkowy, a kwestia jest nieco bardziej skomplikowana. KH uwolnił swoich członków, to prawda. Jednocześnie jednak w irackiej telewizji podano informację, że kogo zatrzymano w związku z atakami na Zieloną Strefę? Bojowników Kata’ibu Hezbollah (który zresztą nieoficjalnie już wcześniej określany był głównym podejrzanym). Przyśpiewki na czyją cześć wybrzmiewały na placu Tahrir, gdy okazało się, że ISOF aresztował bojówkarzy? A no, na cześć Kadhimiego. Sukces Kata’ib Hezbollah, polegający na tym że ich bojówkarze zostali zwolnieni, jest tylko połowiczny, bo o ile wyciągnęli z więzienia swoich 14 ludzi, to jednocześnie w eter poszedł przekaz, że to KH stoi prawdopodobnie za atakami na Zieloną Strefę oraz – co też ważne – że KH po raz kolejny naraża na szwank autorytet państwa, wymuszając na premierze zwolnienie swoich ludzi de facto przy użyciu siły. Ta kwestia prowadzi także do pytania: co tak naprawdę pozwolił na rajd na bazę KH: otaczanie się wojskowymi przez Kadhimiego czy rosnący opór społeczny wobec działalności PMU?
    _________

    Bunt wobec Bagdadu, bunt wobec Teheranu

    Przy ocenianiu Kadhimiego musimy liczyć się z tym, że cała sprawa nie jest “zero-jedynkowa”, a egzekwowanie prawa wobec członków PMU i poddanie ich władztwu państwowemu będzie niezwykle ciężkie. Przez lata milicje takie jak Kata’ib Hezbollah infiltrowały struktury państwowe osłabiając tym samym pozycję rządu. Przekonanie ich, żeby zrezygnowały z ataków na Zieloną Strefę, a tym bardziej zgodziły się na gruntowną reformę PMU, będzie wymagało wiele czasu i ogromnej determinacji, a czasami i użycia siły. Niekonieczne każda konfrontacja będzie zaś kończyła się zwycięstwem rządu.

    Co prawda percepcja społeczna PMU, kryzys gospodarczy oraz rozłam w samym PMU, powodują że sytuacja Kadhimiego jest dużo lepsza niż Abadiego czy Mahdiego, jednak nie zmienia to faktu, że PMU posiada niezwykle silne struktury, które de facto tworzą “równoległe quasi-państwo” w stosunku do struktur centralnych. Dodatkowo większe formacje wchodzące w skład PMU wykazują daleko posuniętą solidarność do swoich “braci broni” z organizacji PMU np. Qais Khazali (szef AAH) wprost potępił aresztowanie członków KH i zarzucił Kadhimiemu, że wybrano go premierem, aby walczył z kryzysem gospodarczym i koronawirusem a nie “frakcjami oporu” (sic!) wojującymi z Amerykanami.

    Paradoksalnie walka jaką przyjdzie stoczyć Kadhimiemu nie będzie walką na linii Bagdad-Teheran. Od czasu wybuchu protestów w Iraku pod koniec 2019 r., z Teheranu dobiegają sygnały, że tamtejsi decydenci zrozumieli, że dalsze utrzymanie PMU w obecnym kształcie jest niemożliwe, a zbyt silne obstawanie przy statusie quo może przynieść odwrotny skutek – tj. dalszy wzrost anty-irańskich nastrojów. Wydaje się, że świadomość potrzeby reform wśród Irańczyków wzrosła jeszcze po śmierci Solejmaniego i Muhandisa oraz dojściu do władzy Kadhimiego. Iran stracił dwie kluczowe figury dla swojego irackiego portfolio, a zwłaszcza dla utrzymania w ryzach PMU. Dodatkowo usunięcie Solejmaniego doprowadziło do wejścia na scenę postaci dużo bardziej pragmatycznych w stosunku do sytuacji w Iraku – co sygnalizuje chociażby rosnące zaangażowanie irańskiego wywiadu w irackie portfolio, co odbywa się kosztem IRGC.

    Z punktu widzenia Iranu, reforma PMU nie musi być niekorzystna. Co prawda wraz z rozwiązaniem milicji, Irańczycy straciliby sporo ze swojej obecnej względnej swobody operacyjnej. Nie oznacza to jednak, że Irańczycy nie mogliby powrócić do swoich praktyk sprzed 2014 r. (tj. pre-PMU), gdy np. Kata’ib Hezbollah działał w charakterze grupy paramilitarnej służącej Iranowi i jego sojusznikom (wówczas premierowi Malikiemu). Już teraz powstało kilka nowych milicji (np. Liga Rewolucjonistów), których geneza nie jest do końca jasna i być może są to właśnie “nowe projekty Irańczyków”, przygotowywane na scenariusz, w którym PMU przestałoby istnieć. Poza tym irańskie interesy w stosunku do Iraku znacznie wykraczają poza PMU. Obecnie – zwłaszcza pod wpływem amerykańskich sankcji – Irańczycy nadają priorytet przede wszystkim iracko-irańskiej wymianie handlowej, traktując Irak jako “okno na świat” pozwalające częściowo obchodzić amerykańskie sankcje. Jeśli Iran będzie zbyt mocno naciskał na utrzymanie statusu quo w przypadku PMU, to szybko może się okazać, że także intratne interesy gospodarcze Iranu w Iraku zostaną zagrożone, a na to Teheran nie może sobie pozwolić. Premier Kadhimi i Fuad Husajn (MSZ) i Ali Allawi (Minister Finansów), wszyscy oni zdają sobie sprawę z tego jak ważny jest Irak dla Irańczyków z punktu widzenia gospodarczego i dlatego wypowiadając się o stosunkach iracko-irańskich zwracają uwagę przede wszystkim na potrzebę zacieśniania współpracy gospodarczej.

    W ostatnim czasie tematy inne niż gospodarcze – gdy idzie o Iran – zdają się schodzić na drugi plan. Na przykład rzecznik irańskiego MSZ-u pytany na jednej z ostatnich konferencji prasowych o rajd ISOF-u na pozycje Kata’ibu Hezbollah podsumował temat krótko: “nigdy nie chcieliśmy mieszać się w sprawy wewnętrzne Iraku i dlatego nie będę komentował spraw, które nie są z nami [Iranem] związane“.

    Niestety, Teheran wykazuje w tej sprawie dużo większy pragmatyzm niż sami zainteresowani – tj. PMU. Od śmierci Solejmaniego i Muhandisa wyraźnie widać, że co silniejsze frakcje PMU jak np. Kata’ib Hezbollah czy Asa’ib Ahl al-Haq, próbują wybić się na niezależność i są niezadowolone z – ich zdaniem – zbyt “miękkiej” postawy Teheranu. Ostatni przykład takiej “kłótni” w pro-irańskiej frakcji mieliśmy podczas wyboru Mustafy Kadhimiego na premiera. Kata’ib Hezbollah oskarżający od dawna Kadhimiego o spiskowanie z Amerykanami, chciał za wszelką cenę zablokować jego wybór na premiera. Jednak ku swojemu zaskoczeniu, delegacje przybywające z Iranu, dały KH wprost do zrozumienia, że Teheran nie chce ingerować w wybór premiera w Iraku i jeśli parlament udzieli mu wotum zaufania, to Teheran ten wybór uzna. Napięcie na linii PMU-Teheran rośnie jednak nie tylko z powodu sporów co do “pryncypiów”, ale także co do podziału łupów. Nie jest tajemnicą, że – w związku z amerykańskimi sankcjami – transfery pieniężne, płynące z Teheranu do zaprzyjaźnionych irackich milicji, zmniejszyły się. Dlatego też poszczególne milicje zaczęły poszukiwać pieniędzy na inne sposoby np. angażując się w przemyt narkotyków. Jednak dla niektórych to nadal za mało i np. Qais Khazali (szef Asa’ib Ahl al-Haq) bardzo często naciska na zacieśnienie relacji z Chińczykami, licząc prawdopodobnie że w ten sposób zapewni swojej organizacji większe wpływy. Jednak Pekin – poza jednym porozumieniem typu “oil for reconstruction” – podchodzi z pewną rezerwą do dalszych inwestycji w Iraku, nie mówiąc już o angażowaniu się w sponsorowanie Khazaliego, wpisanego przez Amerykanów na listę terrorystów.
    _________

    Słowem wyjaśnienia

    Podsumowując, nalot na bazę Kata’ibu Hezbollah świadczy o tym, że premier Kadhimi jest zdeterminowany, aby faktycznie wypełnić swoją obietnicę podporządkowania PMU władzy centralnej. Aresztowanie bojówkarzy i udaremnienie ataku na Zieloną Strefę jest ogromnym sukcesem dla nowego premiera Iraku, jednak przekazanie aresztowanych pod kontrolę Dyrektoriatu Bezpieczeństwa PMU świadczy już o tym, że sukces ten był niepełny. Obie strony muszą ostrzyć już sobie zęby na kolejną rundę. Kata’ib Hezbollah za wszelką cenę będzie chciał pokazać, że groźby ISOF-u i premiera nie robią na nich żadnego wrażenia – dlatego też spodziewałbym się kolejnych prób ataków na Zieloną Strefę w nadchodzących tygodniach, a być może dniach. Z drugiej strony barykady, ISOF nie może pozwolić na taki atak, co będzie niezwykle trudne. Natomiast premier Kadhimi powinien zabiegać o to, aby działania ISOF-u przeciw milicjom nie ograniczały się tylko do Bagdadu, lecz- zgonie ze wspomnianą zapowiedzią dot. Al Qaim – rozszerzyły się do granicy z Syrią oraz także na południe kraju (w szczególności do Basry i Nasirijji). Ostatni nalot ISOF-u na pozycje KH to tylko pierwsza rundka w dłuższej wymianie ciosów, którą będziemy prawdopodobnie obserwować w kolejnych miesiącach. Premier Kadhimi, znając już reakcję KH na aresztowanie swoich członków będzie miał tera już większe rozeznanie i wiedział jakich błędów nie popełnić przy kolejnych aresztowaniach, dlatego też – moim zdaniem – to on wchodzi do tej walki jako faworyt.

    Jednocześnie jednak, sytuacja do jakiej doszło w Iraku jest niezwykle martwiąca. Irak znalazł się na rozdrożu i każdy ciągnie płótno w swoją stronę. Szczególnie podzieleni są zaś szyici, którzy po 2003 r. de facto dominowali na irackiej scenie politycznej. Sadr, Kadhimi i wojskowi, Sistani, frakcja pro-irańska (chociaż ona robi się w zasadzie już tylko quasi-irańska) – każdy inaczej urządziłby Irak. Dalsze ścieranie się tych różnych poglądów musi doprowadzić w pewnym momencie do punktu kulminacyjnego i próby sił między zwaśnionymi stronami. Miejmy jednak nadzieję, że tym momentem kulminacyjnym będą nie miasta Iraku, lecz wyborcze urny.

    -----------------------------------------------
    Po więcej podobnych historii, zapraszam do:
    - archiwum
    - obserwowania tagu #lagunacontent
    - polubienia strony na facebooku.

    #bliskiwschod #geopolityka #irak #iran #gruparatowaniapoziomu #lagunacontent #syriaspam #syria - wyjątkowo wrzucam, bo i tak na tagu cicho, to może akurat ktoś będzie chciał rzucić okiem co w Iraku ( ͡~ ͜ʖ ͡°)
    pokaż całość

    źródło: Irak aresztowania KH.png

  •  

    Rząd Indii zablokował 59 chińskich aplikacji, w tym TikTok.

    #chiny #indie #geopolityka

    źródło: Obrazek1.png

  •  

    Ciekawostki ze Wschodu

    Bank Światowy zatwierdził pożyczkę dla Ukrainy w wysokości 350 milionów dolarów
    Źródło

    I niemal od razu nastąpiła reakcja Moskwy: według Sputnika, w tym tygodniu zostaną wznowione negocjacje w sprawie rosyjskiej pożyczki dla Mołdawii w wysokości 200 mln euro. W maju już przyjęta umowa pożyczki została zablokowana przez mołdawski Trybunał Konstytucyjny. Prezydent Dodon obiecał, że wszystkie zastrzeżenia zostaną uwzględnione, aby tym razem tak się nie stało.
    To nie pierwsza taka propozycja - w 2009 Rosja oferowała ówczesnym władzom Mołdawii 500 mln dolarów kredytu.
    Źródło

    Prezydent Litwy prosi Brukselę o mediację w sprawie bojkotu energetycznego Białorusi
    Źródło

    Polecam:
    Krótka analiza OSW ostatniego artykułu Putina: Artykuł Putina: rewizjonizm historyczny w służbie polityki

    Tag -> #ciekawostkizewschodu

    #rosja #litwa #bialorus #ukraina #moldawia #geopolityka
    pokaż całość

  •  

    Mam już nowe wydruki z symulacji, już mówię co będzie:

    1. Duda wygrywa w II turze
    2. PiS zabiera się za zmianę konstytucji, nie mają wyjścia, wszystkie progi wydatkowe przekroczone
    3. PO się sprzeciwia
    4. PiS zmienia ordynację wyborczą na swoją korzyść jak na Węgrzech, głęboką analizą statystyczną typuje okręgi nieprzychylne i włącza je do ogółu, tak aby zapewnić sobie większość konstytucyjną
    5. Bankructwo się zbliża, opozycja żąda nowych wyborów
    6. PiS się godzi i w nowych wyborach uzyskuje większość konstytucyjną
    7. Zmiana konstytucji, wydłużenie kadencji prezydenta do 3 kadencji, wszystkie urzędy w rękach PiSu, na wzór Białorusi
    8. UE dostaje kurwicy i blokuje wypłatę środków unijnych robiąc jesień średniowiecza dla budżetu
    9. Telefon do Glapińskiego, jak tam drukarki?
    10. Inflacja pożera wszystkie oszczędności Polaków, wszyscy zastanawiają się jak mogło do tego dojść, skoro wszyscy mieli taki socjal i żyło się dostatnio
    11. To samo dzieje się na Białorusi i w Rosji, które również mają jazdę ekonomiczną przez niskie ceny ropy i wariujące zadłużenie
    12. PROXY WAR begins
    13. Niemcy dalej wkurwieni, nie pomagają w wojnie z Ruskimi, wojska USA nie mają jak przejść z Hamburga
    14. ???

    #wybory #polska #wojna #ekonomia #gospodarka #konstytucja #geopolityka
    pokaż całość

  •  

    28 czerwca 1914 miał miejsce zamach na arcyksięcia Franciszka Ferdynanda.
    W wyniku zamachu śmierć poniósł arcyksiążę i jego żona, Zofia. Wydarzenie doprowadziło do wybuchu I wojny światowej. Mundur, który miał na sobie Franciszek Ferdynand, eksponowany jest w Muzeum Historii Wojskowości w Wiedniu, z którego fotorelację można zobaczyć na naszym portalu:
    https://wiekdwudziesty.pl/muzeum-historii-wojskowosci-w-wiedniu/

    Na zdjęciu: Mundur Arcyksięcia Franciszka Ferdynanda z dnia zamachu. Fot. wiekdwudziesty.pl

    Chcesz być wołany/wołana? Zaplusuj ten wpis

    #historia #ciekawostkihistoryczne #zainteresowania #iwojnaswiatowa #ciekawostki #militaria #geopolityka
    ____________________________________________________
    Wesprzyj wiekdwudziesty.pl - dołącz do nas w social media:
    FB: https://www.facebook.com/wiekdwudziestypl/
    Tag do obserwowania: #wiekdwudziesty
    pokaż całość

    źródło: wiekdwudziesty.pl

  •  

    Ciekawostki ze Wschodu

    Dzisiaj, podczas procesu sądowego MH17, prokuratura odpowie na prośby zespołu obrony o rozszerzenie śledztwa.
    Źródło

    Żołnierze ukraińskiej 24 Brygady Zmechanizowanej im. Króla Daniela zniszczyli najnowszą przenośną, naziemną stację rozpoznawczą PSNR-8 „Credo-M1” wyprodukowaną w Rosji. Stacja ta pozwalała nie tylko automatycznie wykryć i ustalić współrzędne ukraińskich środków technicznych i jednostek, ale także dokonać dokładnych korekt ostrzału artyleryjskiego.
    W linku film z momentu zniszczenia stacji.
    Źródło

    Rzecznik prezydenta Litwy potwierdził, że Gitanas Nauseda był nieobecny na spotkaniu w czwartek szefów państw bałtyckich z powodu braku wspólnej polityki wobec białoruskiej elektrowni jądrowej w Ostrowcu. Litwa chce, aby kraje zgodziły się na bojkot. Jak wspominałem kilka dni wcześniej, Łotwa nie przyłączyła się do bojkotu.
    Źródło

    Polecam:
    Świetny artykuł obrazujący aktualny rosyjski cynizm w interpretacji "dobrowolnego" przystąpienia państw bałtyckich do ZSRR: Okupacja jako przywilej

    Artykuł autorstwa Artisa Pabriksa - ministra obrony Łotwy Jak Łotwa buduje kompleksową obronę

    Tag -> #ciekawostkizewschodu

    #rosja #mh17 #estonia #ukraina #lotwa #geopolityka
    pokaż całość

  •  

    Kadhimi, czyli premier na czas kryzysu

    W dniu 7 maja 2020 r. gabinet Mustafy Kadhimiego otrzymał wotum zaufania ze strony irackiego parlamentu. W ten sposób, po 6 miesiącach „bezkrólewia” Irak wybrał następcę premiera Mahdiego, który podał się do dymisji 1 grudnia ubiegłego roku pod naciskiem fali antyrządowych protestów, która ogarnęła wówczas południe kraju. Od czasu dymisji Mahdiego dużo się jednak zmieniło. Solejmani i Muhandis nie żyją. Napięcie między USA a Iranem stale wzrasta, za co niejako “rykoszetem” obrywa Irak wykorzystywany przez obie strony jako „plac boju”. Tymczasem w PMU doszło do rozłamu, a siły bezpieczeństwa nadal nie mogą poradzić sobie z niedobitkami Państwa Islamskiego. Jakby tego było mało – w związku ze spadkiem globalnych cen ropy naftowej – kraj znalazł się na skraju załamania gospodarczego. Nowy Premier zapowiedział dotkliwe reformy finansów publicznych, które mają ukrócić istniejące malwersacje. Plany przebudowy kraju wywołują jednak opór – tak w parlamencie, jak i na ulicach. Czy Kadhimi jest właściwym człowiekiem na właściwym miejscu? Czy jest on w stanie rozgonić czarne chmury gromadzące się nad Irakiem?

    --------
    Standardowo cały tekst dostępny jest także na stronie, zachęcam do czytania tam ze względu na lepszą przejrzystość. ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    Lud chce upadku reżimu

    29 listopada 2019 r. dotychczasowy premier Iraku, Adil Abdul Mahdi, podał się do dymisji. Jego odejście było spowodowane krwawą łaźnią, jaką siły bezpieczeństwa urządziły protestującym poprzedniej nocy – w starciach zginęło wtedy co najmniej 40 osób, z czego aż 33 w mieście Nasirijja. Protesty w Iraku trwały już wtedy od miesiąca i już wcześniej dochodziło do użycia ostrej amunicji przeciwko protestującym, jednak dopiero krwawa pacyfikacja z Nasririji doprowadziła do przelania czary goryczy. Teraz nie tylko protestujący i sadryści, ale także ajatollah Ali Sistani (duchowy przywódca irackich szyitów), zaczął żądać „głowy” Mahdiego. W tej sytuacji Mahdiemu nie pozostało nic innego jak ustąpić.

    1 grudnia 2019 r. parlament przyjął dymisję Mahdiego, jednak w żaden sposób nie doprowadziło to do załagodzenia sytuacji w kraju. Wręcz przeciwnie – protesty, tak jak i ataki na demonstrantów, jeszcze nabrały na sile. Teraz, obok regularnych sił bezpieczeństwa, w pacyfikację protestów zaczęły coraz bardziej angażować się pro-irańskie milicje wchodzące w skład PMU oraz sadryści (którzy podczas protestów kilkukrotnie zmieniali front). Warto w tym momencie zapytać skąd tak ostra reakcja „rządzących” na protesty?

    Motywy, którymi kierowali się młodzi Irakijczycy wychodząc na ulice były skomplikowane, a często nawet wzajemnie wykluczające się. Jednak to co jednoczyło wszystkich protestujących od Basry po Bagdad zasadzało się wokół postulatu gruntownej przebudowy dotychczasowych stosunków gospodarczych, społecznych i politycznych. Protestujący chcieli m.in. usunięcia dotychczasowych „elit” z życia politycznego, zniesienia obowiązującego w sposób nieformalny systemu muhasasa ta’ifia (podział stanowisk według klucza etniczno-religijnego, podobny do tego który znamy z Libanu), wznowienia zatrudniania w instytucjach sektora publicznego (państwo pozostaje największym pracodawcą w Iraku), zmiany prawa wyborczego i organizacji nowych wyborów – pod nadzorem ONZ. Co ważne, mimo że protesty miały miejsce tylko na szyickim południu, to demonstranci odrzucając muhasasę odrzucili także etniczno-religijne podziały istniejące w kraju. W ten sposób na spływających krwią ulicach zaczął rodzić się nowy model irackiego nacjonalizmu.

    Dla zainteresowanych szerszym opisem irackich protestów, ich genezy oraz zakulisowych rozgrywek polecam moją dłuższą publikację na ten temat – Anatomia Irackiej Rewolucji.

    Ustąpienie wobec protestujących oznaczałoby wywrócenie istniejącego w Iraku porządku politycznego do góry nogami. Na to nie chciała się zgodzić natomiast żadna z irackich partii politycznych, które pozostają przecież największymi beneficjentami „patologii” irackiego ustroju. Nawet Sadr, który dla zysku politycznego w wyborach z 2018 r. wykorzystywał hasła anty-muhasasa, w pewnym momencie – obawiając się radykalności demonstrantów – sam opowiedział się przeciwko protestom, a jego „niebieskie czapki” (stronnicy, ubrani w charakterystyczne niebieskie czapki) próbowały wyprzeć protestujących z bagdadzkiego placu Tahrir (arab. Wolność), który stał się centralnym punktem „rewolucji” w stolicy.

    Po ustąpieniu Mahdiego, Irak de facto pogrążył się w anarchii. Protestujący, którzy nadal blokowali centralne punkty w wielu miastach na południu kraju, zapowiedzieli ich dalszą okupację do momentu aż ich żądania zostaną spełnione. Tymczasem – tak jak wspomniałem – próby rozbicia demonstracji uległy znacznej intensyfikacji. Coraz bardziej widoczne stało się także zaangażowanie w akcje pacyfikacyjne pro-irańskich formacji wchodzących w skład PMU – najczęściej udział w tym niechlubnym procederze zarzucano Kata’ib Hezbollah (KaH) oraz Asa’ib Ahl al-Haq (AAH). Milicjom nie udało się rozbić protestów, a co gorsza – doszło do sprzężenia zwrotnego. Wśród demonstrantów szybko zaczęły się rozpowszechniać anty-irańskie nastroje, które mimo że były obecne już na początku protestów, to jednak dopiero od grudnia 2019 r. zaczęły stawać się coraz bardziej powszechnymi. Ani Mahdi, który po 1 grudnia 2019 r. pozostał na stanowisku tymczasowego premiera, ani wielki ajatollah Ali Sistani nie byli już w stanie zapanować nad chaosem w jakim pogrążył się kraj. Tymczasem kolejne czarne chmury zaczęły gromadzić się nad Irakiem.

    Budynek tzw. Tureckiej Restauracji, który stał się główną siedzibą rewolucjonistów w Bagdadzie. Obok znajduje się plac Tahrir. Źródło: Hassan Majed, WikiMedia, CC 4.0

    „This will not be a Benghazi”

    29 grudnia 2019 r. amerykańskie lotnictwo zbombardowało, na pograniczu syryjsko-iracki, pozycje, wchodzącego w skład PMU, pro-irańskiego Kata’ibu Hezbollah. Dalszy bieg wydarzeń był już niezwykle szybki.

    Dwa dni później, w Sylwestra 2019 r., członkowie KaH zorganizowali w Bagdadzie marsz żałobny ku pamięci bojowników poległych w wyniku amerykańskiego bombardowania. Na marszu pojawiła się cała śmietanka polityków i dowódców utożsamianych z „pro-irańskim stronnictwem” w Iraku. Na marszu obecni byli m.in. Hadi Amiri (szef Fatahu, drugiej największej partii politycznej w Iraku), Abu Mahdi Muhandis (szef KaH oraz wiceszef PMU) oraz Qais Khazali (szef milicji Asa’ib Ahl al-Haq, który w tym niesławnym amerykańskim nalocie stracił kuzyna).

    Marsz żałobny szybko przerodził się w „grupę szturmową”, która najpierw wdarła się do Zielonej Strefy w Bagdadzie, a następnie zaatakowała amerykańską ambasadę. Atakowi z bliska przyglądał się przynajmniej jeden z pro-irańskiego tercetu – Qais Khazali, którego sfotografowano z jedną z tabliczek informacyjnych zerwanych z terenu amerykańskiej placówki. Całe zajście trwało kilka godzin, a sytuacja uspokoiła się dopiero wtedy gdy na miejsce dotarł iracki ISOF (Siły Specjalne, zwane popularnie Złotą Dywizją). To jednak nie położyło kresu amerykańsko-irańskiemu kryzysowi. Waszyngton grzmiał, a Trump „krzyczał” na Twitterze, że nie pozwoli na drugie Bengazi (w 2012 r. doszło tam do zamachu na amerykański konsulat w wyniku czego zginęły 4 osoby, w tym ambasador USA).

    Dla osób zainteresowanych szczegółami ataku na amerykańską ambasadę polecam mój tekst poświęcony temu tematowi – “Atak na amerykańską ambasadę”.

    Członkowie KaH szturmują teren amerykańskiego kompleksu

    Amerykanie żądali zemsty i nie chcieli zadowolić się płotkami – należało zapolować na grubą rybę. Nad ranem 3 stycznia 2020 r. amerykański dron zbombardował konwój, który właśnie opuścił lotnisko w Bagdadzie. Wśród osób poruszających się w tym konwoju byli m.in. generał Ghassem Solejmani (szef Sił Kuds, mózg wielu irańskich operacji w Syrii i Iraku) oraz Abu Mahdi Muhandis (jeden z najbardziej wpływowych sojuszników Teheranu w Iraku). Jak wiemy Iran odpowiedział kilka dni później atakiem rakietowym na bazę al Asad. Jednak z perspektywy Iraku największe znaczenie w całym splocie wydarzeń miała śmierć Solejmaniego oraz Muhandisa, których wpływ na politykę wewnętrzną Iraku był nieoceniony. Dopiero ich śmierć miała ujawnić jak przemożny wpływ posiadali na iracką scenę polityczną.

    Spotkanie dowódców PMU z Irańczykami, 2016 r. Na zdjęciu widoczni: Amiri (1) ówczesny szef Organizacji Badr, a obecnie także szef Fatahu, drugiej największej partii w parlamencie, Solejmani (2) szef Sił Kuds w IRGC i Muhandis (3) wiceszef PMU, źródło: PMU

    Bezkrólewie

    Solejmani był szefem elitarnych Sił Kuds wchodzących w skład irańskiego Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC, dalej także jako Korpus) oraz mózgiem irańskich operacji w Syrii i Iraku. Mimo, że irański wywiad zarzucał Solejmaniemu, że to jego polityka alienacji sunnitów przyczyniła się do sukcesów ISIS w 2014 r. (słynne zdobycie Mosulu), a nawet w pewnym momencie chciał dymisji generała, to nikt nie kwestionował tego jak duży wpływ Solejmani posiadał na kreowanie polityki Iranu wobec Syrii i Iraku. Solejmani dzięki swojej ogromnej charyzmie, skromności oraz rozległym kontaktom, rozciągnął irańską sieć wpływów od Bejrutu po Bagdad i od Bagdadu do Saany. Na którymkolwiek z frontów obsadzonych przez szyickie milicje się pojawił wszędzie wywoływał egzaltację wśród zebranych, którzy wpatrywali się w niego jak w obrazek.

    Za tym wizerunkiem przypominającym nieco podstarzałego, poczciwego wujka, krył się jednak niezwykle przebiegły gracz, który od lat działał na odcinku zachodnim „eksportując islamską rewolucję” do Syrii i Iraku. Przez niektórych bywał nawet nazywany irańskim namiestnikiem w Iraku, i trudno się temu dziwić. Przykładowo, gdy irackie partie już na początku listopada 2019 r. chciały odwołać premiera Mahdiego, to właśnie Solejmani miał helikopterem przylecieć do Zielonej Strefy i przekonać zebranych polityków do utrzymania u władzy, ustępliwego wobec Iranu, Mahdiego.

    Jego najpilniejszym „uczniem” był natomiast Abu Mahdi Muhandis, który jeszcze w czasach wojny iracko-irańskiej przeszedł na stronę Iranu i rozpoczął współpracę z Korpusem. Muhandis oficjalnie był tylko wiceszefem PMU, jednak faktycznie to on – a nie Falih Fayyad (szef PMU) – był numerem 1 w tej organizacji. To także Muhandis sabotował wszelkie próby integracji PMU w skład irackiej armii – najpierw nie podporządkowując się dekretowi premiera Abadiego z 2018 r., a następnie dekretowi Mahdiego z 2019 r. Muhandis traktował PMU jako swoje udzielne księstwo i chronił je przed jakimikolwiek ingerencjami rządu. Nawet wtedy, gdy w listopadzie 2019 r. protesty niczym walec przetaczały się przez południe Iraku, a Mahdi podjął ostatnią próbę reformy znosząc stanowisko wiceszefa PMU i oferując w zamian Muhandisowi stanowisko szefa sztabu PMU (o ograniczonych kompetencjach) – Muhandis po prostu odmówił premierowi i dalej działał jako wiceszef organizacji. Przemożny wpływ Muhandisa w PMU najlepiej obrazuje chyba fakt, że nawet jego formalny przełożony Falih Fayyad (szef PMU) popierał dekret Mahdiego, jednak w żaden sposób nie był w stanie wpłynąć na Muhandisa. Jak pewny swojej pozycji – w sporze z Fayyadem – był Muhandis najlepiej pokazuje sytuacja z lata 2019 r., gdy Mahdi, na spółkę z Fayyadem, próbowali rozbroić złożoną z chrześcijan 30. Brygadę PMU – plan ten storpedował Muhandis, który osobiście wstawił się za milicją, uznając prawdopodobnie , że rozwiązanie którejkolwiek z formacji wchodzących w skład PMU może okazać się niebezpiecznym precedensem.

    Od lewej: Solejamani oraz Muhandis

    Czasami bywa, że wpływ poszczególnych jednostek na bieg wydarzeń bywa przeceniany – jednak w przypadku Iraku okazało się, że Solejamani i Muhandis byli właśnie tymi jednostkami, które spajały fragmenty iracko-irańskiej układanki w całość. Gdy ich zabrakło, w szeregach PMU szybko zapanował chaos, a górę zaczęły brać partykularne interesy poszczególnych formacji. Kata’ib Hezbollah chciał utrzymać kruchy status quo, a grupy powiązane z Nadżafem i ajatollahem Sistanim zaczęły intensyfikować swoje starania – podejmowane już od lata 2019 r. – o implementację dekretów Abadiego i Mahdiego o reformie PMU – chcąc tym samym doprowadzić do ograniczenia irańskich wpływów w siłach bezpieczeństwa. Obok tego sporu pojawiły się także konflikty w łonie samych pro-irańskich milicji, które po śmierci Muhandisa zaczęły żądać od KaH ustępstw i rezygnacji z części posiadanych przywilejów – na rzecz mniejszych milicji np. Asa’ib Ahl al-Haq, którego lider Qais Khazali został 3 stycznia 2020 r. wpisany przez Amerykanów na listę terrorystów za swój udział w ataku na ambasadę USA.

    Irańczycy nie mieli teraz ani narzędzi ani ochoty na położenie kresu fermentowi rosnącemu w szeregach PMU. Po śmierci Solejmaniego, w Teheranie zapanował chaos. Dotychczas portfolio Iraku należało niepodzielnie do Solejmaniego i jego Sił Kuds – inne organizacje odgrywały tutaj rolę drugoplanową. Jednak następca Solejamniego, Ismail Ghani, nie był w stanie „z miejsca” wskoczyć „w buty” zmarłego generała – Ghani, dotychczasowy zastępca Solejmaniego, odpowiadał za działanie na kierunku wschodnim (Afganistan i Pakistan), podobno słabo mówi po arabsku i wśród stronników Iranu w Syrii i Iraku pozostaje mało znaną personą. W ten sposób prymat IRGC w dzierżeniu “portfolio Iraku” umarł wraz z Solejmanim.

    Gen. Ismail Ghani (nowy szef IRGC), źródło: Agencja Tasnim

    Obok ludzi Solejmaniego w Iraku działał oczywiście irański wywiad, jednak on także nie był gotowy na przejęcie roli Solejamaniego – zwłaszcza biorąc pod uwagę, że generał prawdopodobnie nie angażował w niektóre operacje nikogo spoza Korpusu. Zapanowanie nad chaosem było tym trudniejsze, że w przededniu śmierci Solejmaniego, na irackich ulicach coraz donośniej było słychać anty-irańskie hasła.

    W tej sytuacji Irańczycy – niepewni swoich możliwości i kierunków w jakich zmierza sytuacja u zachodniego sąsiada – postanowili chwilowo nie mieszać się bezpośrednio w sprawy wewnętrzne Iraku. Z nieoficjalnych informacji wynika, że po śmierci Solejamniego, ingerencje Iranu stały się dużo bardziej delikatne. Irańczycy zamiast – tak jak wcześniej – narzucać pewne rozwiązania Bagdadowi, postanowili zejść teraz na drugi plan i podzielić zadania Solejamniego między kilka zaufanych osób, których związki z Iranem nie były aż tak rzucające się w oczy. I tak koordynację działań pomiędzy różnymi pro-irańskimi milicjami PMU powierzono nie komuś z Korpusu czy irańskiego wywiadu, lecz Muhammadowi Kawtharaniemu (emisariuszowi Hezbollahu na Irak). Ta zmiana w polityce Teheranu nie umknęła jednak uwadze Amerykanów, którzy wkrótce później zaoferowali do 10 mln dolarów za informacje o Kawtharanim.

    Punktem kulminacyjnym tej zakulisowej walki o wpływy w PMU stała się obsada wakatu powstałego w wyniku śmierci Muhandisa – stanowiska szefa sztabu PMU. Kata’ib Hezbollah, przy pomocy innych pro-irańskich grup, powołał na tę funkcję członka KaH, Abdulaziza al-Mohammadawiego (pseudonim „Abu Fadak”, to znaczy wujek). Milicje powiązane z Nadżafem (Sistani) oprotestowały ten wybór i zażądały jego unieważnienia, jednak KaH nie chciał ustąpić. W efekcie w końcówce kwietnia 2020 r. cztery milicje tworzące tzw. „grupę z Nadżafu” wystąpiły z szeregów PMU i oddały się do dyspozycji premiera. Ciężko przecenić doniosłość tego wydarzenia, gdyż podstawą ideologiczną powołania PMU była fatwa wydana w 2014 r. przez ajatollaha Sistaniego – tego samego, który de facto kierował poczynaniami „grupy z Nadżafu”. W momencie gdy milicje powiązane z Sistanim wystąpiły z PMU, stało się oczywiste że dalsze istnienie PMU w obecnym kształcie jest niemożliwe – mówiąc wprost, opuszczenie PMU przez „grupę z Nadżafu” pozbawiło PMU resztek legitymacji do dalszego istnienia.

    Spotkanie w Kom (Iran) po śmierci Solejamniego i Muhandisa, styczeń 2020 r. Na zdjęciu obecni dowódcy milicji wchodzących w skład PMU. Najważniejsze dwie postacie to Sadr (3 od lewej) oraz Akram al-Kaabi (3 od prawej), lider Harakat al-Nujaby

    Przepis na premiera

    Zamęt jaki wybuchł w szeregach PMU po śmierci Solejmaniego i Muhandisa oraz wzrastające napięcie między USA a Iranem, spotęgowały jeszcze zamęt panujący w Iraku. Trzeba bowiem pamiętać, że w momencie gdy Amerykanie bombardowali konwój wyjeżdżający z lotniska w Bagdadzie, Mahdi był tylko osobą tymczasowo pełniąca obowiązki szefa rządu. Trzeba było teraz wybrać nowego premiera.

    Iran, podobnie jak w przypadku zamętu w PMU, postanowił angażować się w formację nowego rządu w jak najmniejszym stopniu. Sympatie protestujących, którzy nadal okupowali wiele ulic i placów na południu Iraku, lekko przechylały się na stronę Amerykanów – mimo że niewielu z protestujących otwarcie poparło zabójstwo Solejmaniego i Muhandisa. Ostatnia rzecz jakiej Teheranowi potrzeba było teraz, to oskarżenia że Irańczycy próbują zadecydować o obsadzie nowego rządu w Iraku. Nie oznaczało to jednak, że Teheran dał Irakijczykom wolną rękę – Irańczycy nadal działali za kulisami, odwiedzając Irak i zapraszając Sadra i Amiriego do Iranu, lecz sposób w jaki to robili był bardziej dyskretny i powściągliwy od tego co obserwowaliśmy wcześniej. To nie były już te czasy, gdy Solejamni helikopterem wlatywał do Zielonej Strefy i tłumaczył posłom jak mają głosować.

    I tak główną inicjatywę przy wyborze nowego premiera, za cichym przyzwoleniem Iranu, przejął teraz Sadr, który po konsultacjach z Amirim miał zaproponować na stanowisko premiera Mohammeda Allawiego – byłego ministra w rządzie Malikiego. Zaproponował to być może zbyt duże słowo, bo prezydent Salih wręczając 1 lutego 2020 r. Allawiemu nominację na premiera nie powiedział wprost, które partie go zaproponowały (nieoficjalnie wiele źródeł, zwłaszcza irańskich, mówiło jednak, że był to kandydat Sadra, co zresztą Sadr później potwierdził w wywiadzie dla Sharqiya TV).

    Początkowo kandydatura Allawiego wydawała się dobrym pomysłem. Już kilka tygodni przed otrzymaniem oficjalnej nominacji, mieszkający w Bejrucie Allawi nawiązał kontakt z irackimi politykami, którzy zaczęli sondować powierzenie mu misji utworzenia nowego rządu. Wkrótce przy Allawim została utworzona cała grupa robocza, która zaczęła przygotowywać grunt pod dalsze posunięcia. Problemem tej kandydatury było jednak zaproponowanie przez Allawiego, aby przyszły rząd był rządem technokratycznym. Zamiast “starego zwyczaju” powierzania partiom politycznym “należnych im” miejsc w rządzie, Allawi miał zaproponować im współfinansowanie na poziomie 80% różnych projektów inwestycyjnych. O ile nie wywołało to zbyt dużego oporu wśród partii szyickich, o tyle całkowicie wyalienowało partie sunnickie i kurdyjskie, które poczuły się oszukane. Mimo to, nawet bez sunnitów i Kurdów, Allawi mógł być niemal pewny wyboru na nowego premiera. No właśnie, niemal.

    Tydzień przed upływem terminu na utworzenie nowego rządu, Muktada Sadr udzielił godzinnego wywiadu dla Sharqiya TV. Słowa, które podczas niego padły miały zadecydować o losie Allawiego. Przez cały wywiad Sadr przechwalał się, że to on jest głównym architektem rządu Allawiego, że to on utrzymuje porządek na irackich ulicach (w owym czasie “niebieskie czapki” nasiliły swoje ataki na protestujących) oraz, że to on trzyma w ryzach obóz szyicki – jednocześnie nie szczędził uwag w kierunku Sunnitów i Kurdów, odwołując się do czasów irackiej wojny domowej.

    Wywiad ten doprowadził do rozłamu wśród dotychczasowych sojuszników Sadra, którzy – wściekli za pyszałkowatość Sadra – postanowili “utrzeć mu nosa” wycofując swoje poparcie dla Allawiego. Gdy stało się jasne, że Allawi nie ma szans na uzyskanie wotum zaufania, także Sadr cofnął swoje poparci. W tej sytuacji Allawi wycofał swoją kandydaturę (zanim jeszcze parlament nad nią zagłosował) i wyjechał z powrotem do Bejrutu.

    Mohammed Allawi, źródło: Biuro Prezydenta Iraku

    Teraz – zgodnie z Konstytucją – prawo do wskazania nowego premiera przeszło na prezydenta Saliha. Ten 17 marca 2020 r. wybrał chyba najgorzej jak mógł, powierzając misję utworzenia nowego rządu Adnanowi Zurfiemu – byłemu gubernatorowi Nadżafu (stanowisko to objął z nadania wojsk okupacyjnych w 2004 r. a nie w wyniku wyborów). Ten, mimo że – w przeciwieństwie do Allawiego – dysponował własnym zapleczem politycznym (jest przewodniczącym koła poselskiego partii Nasr, byłego premiera Abadiego) to jednocześnie był skonfliktowany z niemal każdą ważniejszą partią – tak z pro-irańskim Fatahem, który krytykował za uległość wobec Iranu, jak i z Sadrem, milicje którego zwalczał podczas amerykańskiej okupacji. W ten sposób szanse „kowboja z Nadżafu” na zostanie premierem były marne już od samego początku. Paradoksalnie – podobnie jak w przypadku Allawiego – najdłużej Zurfiego popierał Sadr (i to mimo dawnych sporów).

    Adnan Zurfi, źródło: Shafaqna

    Kandydatura Zurfiego, która bądź co bądź była mocno pro-amerykańska (Zurfi zapowiedział m.in. reformę PMU), zaalarmowała decydentów w Teheranie, którzy wkrótce później zaczęli z powrotem angażować się w politykę wewnętrzną Iraku. Po kilku dniach od nominacji Zurfiego na nowego premiera, w Iraku pojawił się Ali Szamchani, członek Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego Iranu oraz bliski współpracownik ajatollaha Chameneiego. W kilka tygodni później w Iraku pojawił się kolejny emisariusz – tym razem był to Ismail Ghaani, nowy szef Sił Kuds. Wydźwięk wizyt obu panów był jasny – „każdy, byle nie Zurfi”. W ten sposób kandydatura kowboja z Nadżafu została pogrzebana – podobnie jak w przypadku Allawiego, Zurfi sam cofnął swoją kandydaturę zanim parlament nad nią zagłosował. Na czoło wyścigu o posadę premiera wysunął się teraz nowy lider – Mustafa Kadhimi.

    KONIEC CZ. I – c.d.n. W kolejnej części przedstawię już postać Kadhimiego i porozmawiamy na temat problemów, które stoją przed jego ekipą rządzącą. Wstęp długi, ale potrzebny żeby lepiej zrozumieć w jakiej sytuacji znajduje się Kadhimi. ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    -----------------------------------------------
    Po więcej podobnych historii, zapraszam do:
    - archiwum
    - obserwowania tagu #lagunacontent
    - polubienia strony na facebooku.

    #bliskiwschod #geopolityka #lagunacontent #gruparatowaniapoziomu #irak #iran
    pokaż całość

    źródło: scontent-frt3-1.xx.fbcdn.net

  •  

    Pytanie do tych mirków którzy bardziej śledzą media w innych krajach. W telewizji którego kraju moglibyśmy obejrzeć podobny materiał? Podejrzewam, że na pewno w Korei Północnej, a co dalej? Jakieś afrykańskie bananowe republiki? Białoruś?
    #tvpis #pytanie #geopolityka #koreapolnocna #pytaniedoeksperta

    źródło: streamable.com

  •  

    Ciekawostki ze Wschodu

    Paradoks suszy - na Zachodniej Ukrainie powodzie, tymczasem na okupowanym Krymie zbiornik Mizhhirya, który do 2014 r. był największym sztucznym zbiornikiem, jest niemal bez wody.
    Źródło

    Ukraińskie Państwowe Biuro Śledcze przesłucha byłego prezydenta Ukrainy Petra Poroszenkę w dniu 30 czerwca.
    Źródło

    Przewodniczący komisji spraw zagranicznych parlamentów litewskiego, łotewskiego, estońskiego i polskiego wzywają rosyjską Dumę do powstrzymania się od rozważenia inicjatywy uzasadnienia tajnych protokołów paktu Ribbentrop-Mołotow
    Źródło

    Polecam:
    Najświeższa analiza Fundacji Jamestown: Rosyjskie siły zbrojne wzmacniają zachodni okręg wojskowy

    Konsekwentną zasadą kampanii dezinformacyjnej Kremla jest utrzymywanie odbiorców w niepewności. W końcu dezorientacja jest paraliżująca. Kiedy ludzie nie mogą zrozumieć rzeczywistości, nie mogą działać spójnie we własnym interesie.„Nie wymyślamy tylu kłamstw, żebyś uwierzył w jedno z nich, robimy to, abyś nie wierzył w żadne z nich. Jeśli w nic nie wierzysz, nic nie zrobisz. ”
    Więcej na temat rosyjskich sztuczek dezinformacyjnych

    Tag -> #ciekawostkizewschodu

    #rosja #litwa #estonia #ukraina #lotwa #geopolityka #wojsko
    pokaż całość

  •  

    Why Poland's Geography is the Worst #geografia #geopolityka #historia

    źródło: youtube.com

  •  

    Ogromny stalowy stół startowy, ważący ponad 2 000 ton, popłynie na nowy rosyjski kosmodrom Wostocznyj statkiem - wzdłuż północnych brzegów Eurazji. Startować z niej będzie nowa ciężka rosyjska rakieta Angara A5, która umożliwić ma Rosjanom m.in. lot na Księżyc czy wyniesienie nowej stacji orbitalnej.

    Więcej, link do znaleziska: Platforma startowa rakiety Angara A5 dostarczona zostanie na kosmodrom statkiem

    Ciekawe? Dziękuję Ci za wykop!

    #kosmos #azja #ciekawostki #rosja #technologia #gruparatowaniapoziomu #startyrakiet #rakiety #kosmiczneinfo #kosmicznapropaganda #ksiezyc #eksploracjakomosu #budownictwo #zegluga #statki #transport #tsl #geopolityka #inwestycje
    pokaż całość

    źródło: rakieta-angara-a5-kosmodrom-wostocznyj.jpg

    •  

      @pies_ogrodnika na miejscu znowu by rozkradli kasę i nic znowu by nie powstało... No i pewnie nie opłaca się przewozić wszystkich maszyn, dźwigów, suwnic do zbudowania tego kolosa.

      +: enron
    •  

      Ej, ale wiedz, że załogowy Dragon miał 5 lat obsuwy zanim się doczłapał na stanowisko startowe. ;-)

      @yolantarutowicz: no ale wiesz, że większość z tych opóźnień to wynik coraz to bardziej żyłowanych wymagań NASA? Z drugiej strony - patrząc na to co się działo, to może jednak nie do końca bezsensowne te wymagania były? ;) Dragon eksplodował, Starliner pogubił spadochrony, odpalił nie te silniki co trzeba i nie wtedy co trzeba i nie doleciał do ISS... ( ͡° ͜ʖ ͡°) pokaż całość

    • więcej komentarzy (30)

Ładuję kolejną stronę...

Popularność #geopolityka

0:0,0:0,0:0,0:0,0:0,0:0,0:0,0:0,0:1,0:0,1:1,0:0,1:0,1:0,1:0

Archiwum tagów