•  

    Kojarzycie biblijną historię o rzezi niewiniątek? Tak w skrócie; Herod prosi Mędrców ze Wschodu, by ci wskazali mu nowonarodzonego króla żydowskiego, kiedy zorientował się że został oszukany wpadł we wściekłość i kazał wymordować wszystkie dzieci w Betlejem od dwu lat i niżej. I teraz nasuwa się tylko jedno pytanie:

    Kiedy niby miał to zrobić?

    Herod zmarł wczesną wiosną roku 4 p r z e d nową erą. Ten fakt jest poświadczony w źródłach jasno i bezspornie. Oczywiście, starożytni nie posługiwali się naszą rachubą czasu, a więc rok ten określić by należało inaczej: 750 od założenia miasta Rzymu; pierwszy rok olimpiady 194; rok, w którym urząd konsulów w Rzymie sprawowali Gajusz Kalwizjusz i Lucjusz Passienus; rok 23 od przyznania cesarzowi przez senat tytułu Augusta - albo jeszcze inaczej. Jednakże wszystkie te daty w przeliczeniu na nasz system znaczą zawsze to samo: rok 4 przed naszą erą.

    A oto ewangelię mówią nam, że gdy Jezus rodził się w Betlejem, Herod jeszcze żył! Czy nie ma tu sprzeczności, skoro chrześcijanie utrzymują, że liczą lata od przyjścia Jezusa na świat? Jak wyjaśnić tę niezgodność?

    W VI wieku nowej ery mnich rzymski Dionizy zwany Exiguus czyli Mały, przedstawił system liczenia lat wychodzący ,,od wcielenia Pana naszego Jezusa Chrystusa" Do ustalenia kiedy to się zaczęło, Dionizy przejął, że narodziny Jezusa przypadają na ten sam rok, co zgon Heroda.

    Wyznaczając rok śmierci Heroda, Dionizy popełnił pewien błąd. Trudno dziś stwierdzić, czy uczynił to skutkiem zwykłego przeoczenia czy też świadomie pragnąc połączyć datę wcielenia z pewnymi cyklami lat. Oto przyjął on, że Herod zmarł w roku 754 od założenia Rzymu; jest to jej pierwszy rok.

    Powyższym wywodom mógłby ktoś zarzucić, że pomijają pewien szczegół chronologiczny, wyraźnie poświadczony w ewangeliach; kiedy rodził się Jezus, namiestnikiem Syrii był Cyrynus (poprawna pisownia brzmi: Kwiryniusz) a na rozkaz Augusta odbywał się spis ludności całego świata. Czemuż nie posłużyć się tymi danymi dla dokładnego ustalenia roku urodzin. Zajmijmy się więc i tą kwestią;

    Publiusz Sulpicjusz Kwiryniusz - bo tak brzmiało jego pełne nazwisko - jest postacią dobrze znaną w historii. Wspominają o nim różne źródła starożytne, nie tylko ewangelię,

    W roku 12 sprawował godność konsula, a następnie namiestnika senackiego prowincji Azji, czyli dzisiejszej zachodniej Turcji. W kilka lat później był namiestnikiem cesarskim prowincji Pamfili i Galacji, również w dzisiejszej Turcji. Wreszcie w 6 roku nowej ery, otrzymał po raz drugi godność namiestnika prowincji Syrii.

    Właśnie tegoż roku zapadła w Rzymie ważna decyzja co do Palestyny. Zgodnie z testamentem Heroda większa część tej krainy, a mianowicie Judeą właściwą, Idueą i Samarią rządził syn Archelaos jako ,,etnarcha" bo tytułu królewskiego od cesarza nie uzyskał. Jednakże Archelaos odziedziczył po swym ojcu przede wszystkim wady. Wielokrotne skargi ciemiężonej ludności odniosły wreszcie skutek i cesarz postanowił zesłać Archelaosa do Wienny w południowej Galii, jego zaś ziemie przyłączyć wprost do sąsiedniej prowincji syryjskiej. Wykonanie tego zadania powierzono właśnie Kwiryniuszowi.

    Pierwszym posunięciem jakie z konieczności nasuwało się w związku z obejmowaniem nowych ziem, było dokonanie spisu ludności i jej majątków, jak również prywatnego majątku Archelaosa. Było to niezbędne dlatego, że własność prywatna Archelaosa uległa konfiskacie, ludność zaś Judei miała odtąd podlegać rzymskiemu systemowi podatkowemu. Sama wiadomość o przygotowywaniu spisu wywołała u Żydów gwałtowny opór, który ustał dopiero po pewnym czasie dzięki radom i perswazjom arcykapłana.

    Jak najwyraźniej poświadczają nasze źródła, spis został dokonany w 37 roku po zwycięstwie Oktawiana pod Akcjum, a więc 6/7 rokiem nowej ery. Wryły się na długo w pamięć mieszkańców Judei: był czymś nowym łączył się z przejęciem pod rzymskie panowanie, omal nie doprowadził do wybuchu walk.

    Takie są fakty. Wynika z nich wniosek zupełnie oczywisty. Kto pragnie wyznaczyć datę urodzin Jezusa opierając się na wzmiance o namiestnictwie Kwiryniusza i spisie ludności, musi tym samym odrzucić opowiadanie Ewangelii o Herodzie - bo ten przecież nie żył już od dziesięciu lat! Musi natomiast przyjąć, że Jezus przyszedł na świat w roku 6 albo 7 nowej ery!

    Niektórzy badacze szukają wyjścia z tej trudności utrzymując, że Kwiryniusz był namiestnikiem Syrii dwukrotnie. Zgódźmy się i na to, że Kwiryniusz dwa razy zarządzał Syrią. Czy pozwoli to pogodzić wszystkie dane? Oczywiście nie. Bo przecież rzecz nie w tym, ile razy Kwiryniusz był namiestnikiem syryjskim, ale w tym ile razy za życia króla Heroda. A co do sprawa jest jasna i pewna, bo znamy nazwiska rzymskich namiestników Syrii z ostatnich lat panowania Heroda. Byli to: Gajusz Sentiusz Saturninus (9-6 rok) i Publiusz Kwintyliusz Warus (6-4 rok) Ten ostatni zarządzał Syrią jeszcze parę miesięcy po śmierci Heroda. Gdzie tu miejsce dla Kwiryniusza?

    Dalej: ktokolwiek były namiestnikiem Syrii za życia Heroda, nie miałby prawa przeprowadzania spisu w jego królestwie. Przecież stanowiło ono formalnie odrębne, niezależne państwo. Zarządzania cesarza w granicach Judei nie miały najmniejszego znaczenie prawnego. Że nie było w Palestynie żadnego spisu ludności przed rokiem 6-7 nowej ery, dowodzi najlepiej oburzenie i opór z jakim spotkała się wieść o spisie Kwiryniusza.

    Zresztą i inne okoliczności spisu podane w Ewangelii budzą wątpliwości. W Rzymie dokonywano spisów obywateli już od wieków i to bardzo systematycznie. Nie wiemy jednak nic o jakimkolwiek spisie, który obejmowałby ludność całego Imperium to jest zarówno rzymskich obywateli jak i ,,prowincjałów"

    Ewangelia twierdzi, że spis wymagał, aby każdy udał się do miasta, z którego wywodził się jego "ród". Rzecz oczywista byłoby to zarządzenie niczemu nie służące bo na cóż zdałby się komu owa wędrówka ludności? Toteż żadne ze znanych nam rzymskich spisów nie stawiał takiego warunku.

    Autorowi Ewangelii, piszącemu zapewne w czasach panowania cesarza Nerona (54-68 roku nowej ery) przyszła z pomocą pamięć o wielkim spisie ludności sprzed kilkudziesięciu lat. Był to spis, który wstrząsnął całym krajem i spowodował pewną wędrówkę mieszkańców, każdy bowiem musiał zgłaszać się w miejscu swego stałego pobytu. Łatwo więc było w związku z tym wpleść wzmiankę o czasowym przeniesieniu się rodziny Józefa do Betlejem.

    Po dwóch pokoleniach pamiętano jeszcze w Judei, że spis odbywał się za namiestnictwa Kwiryniusza, nikt jednak z prostych ludzi nie zdawał już sobie sprawy z dokładniej chronologii i okoliczności tamtych wydarzeń. Komu bowiem przyszło wtedy na myśl zastanawiać się czy sławny król Herod żył jeszcze wówczas? Kiedy powstały ewangelie znaczą częścią Palestyny już od wielu lat bezpośrednio zarządzali Rzymianie. Wydawało się wiec piszącemu rzeczą oczywistą, że i wtedy kiedy rodził się Jezus obowiązywało w Judei rozkazy cesarza i jego namiestnika. Ewangelista uważał też za zrozumiałe samo przez się, że spis, który w istocie odbył się tylko w Judei i Syrii, objął cały ówczesny świat.
    ________________________________________________________________________________________________________
    Źródło: "Herod Król Judei" - Aleksander Krawczuk

    #historia #ciekawostkihistoryczne #bekazkatoli #biblia

    źródło: upload.wikimedia.org

    •  

      @arkan997: Ponoć jeśli Jezus istniał to urodził się w około IV w.p.n.e

    •  

      @arkan997: ale co rzezią niewiniątek? Nie było jej wcale czy była wcześniej?

    •  

      @Slamowir:
      Nie było jej wcale. Żadne inne źródła o niej nie wspominają

      Herod został zapamiętany jako srogi władca, który nie oszczędzał nawet własnych dzieci. Pamiętano też o przepowiedniach mesjanistycznych, które szerzyły się w ostatnich latach panowania Heroda i spotykały się z surowymi represjami ze strony króla.

      To właśnie głuche, wyolbrzymione i zniekształcone wieści i echa przeszłości posłużyły ewangeliście do wysnucia barwnego opowiadania. Oczywiście, autor nie pomija sposobności wykazania, że spełnia ono to, co od wieków przewidzieli prorocy. Kiedy więc mówi o ucieczce do Egiptu powołuje się na słowa Ozeasza: ,,Z Egiptum wezwał syna mego". Ale przezornie nie przytacza początku tego zdania, które brzmi; ,,Gdy Izrael był dziecięciem, umiłowałem go, a z Egiptum wezwałem syna mego" A więc Ozeasz miał na myśli po prostu legendarne wyjście Żydów z Egiptu pod wodzą Mojżesza.

      Taki motyw baśniowy spotyka się u wielu ludów starożytnych. Godzi się tu przypomnieć, co opowiadano o przyjściu na świat cesarza Augusta. Oto na kilka miesięcy przed urodzeniem się wieszczkowie przepowiadali; w tym roku kobieta powije dziecię, które zostanie królem Rzymu. Przerażony senat kazał zgładzić wszystkie nowo narodzone dzieci, jednakże uchwała ta nie została wykonana, bo postarali się o to senatorowie, których żony były przy nadziei.

    •  

      Niestety, książka Krawczuka wydana w 1965 roku, nosi ze sobą pewne elementy skazy z PRL (o której większość pamięta) , a które należy czytać między wierszami... Dla nie pamiętających tamtych czasów podpowiadam, że Dionizy Mały jest tutaj kluczem. Niemniej książka jak najbardziej warta polecenia.

    •  

      pod Akcjum

      @arkan997:

      Bart Ehrman uważa że pierwsze 2 rozdziały oraz liczne modyfikacje Ewangelii Łukasza zostały dopisane na początku 2 wieku w Rzymie.

Gorące dyskusje ostatnie 12h