•  

    Jack Dempsey
    Nikt przed nim nie zrobił takiej kariery w amerykańskim sporcie. Nikt przed nim tyle nie zarabiał - w ringu i poza nim. Słynny gangster Al Capone nie wymusił na nim ustawienia walki.

    William Harrison Dempsey - imiona dostał po prezydencie Williamie Henrym Harrisonie - urodził się w 1895 roku w miejscowości Manassa w stanie Kolorado. Jego ojciec i starsi bracia byli górnikami. Rodzina ( o mieszanych szkocko-irlandzko-czirokezkich korzeniach) często się przenosiła w poszukiwaniu pracy. Jeden z braci Bernie boksował, by dorobić do pensji. Jack zaczął trenować gdy miał 11 lat, znany był wtedy jako ,,Kid Blackie,, .
    Bernie używał pseudonimu ,,Jack Dempsey,, . Na cześć znakomitego pięściarza kategorii półciężkiej. Raz zachorował i nie mógł wejść do ringu. Zastąpił go wtedy ,,Kid Blackie,, , który od tej pory był Jackiem Dempseyem.

    Pierwsza udokumentowana walka Dempseya odbyła się 17 sierpnia 1914 roku i zakończyła się remisem po sześciu rundach. Zanim skończył 24 lata, Jack miał na koncie ponad 80 zwycięstw. Wiele z tych walk odbywało się w barach, dlatego nie jest znana dokładna liczba pojedynków, które stoczył. Był agresywny, silny, miał żelazną kondycję i nokautujący lewy sierpowy.
    W 1919 roku pokonał Jessego Willarda. Zmierzyli się w Toledo, w stanie Ohio. Walkę, która rozpoczęła się o godzinie 16 w 35-stopniowym upale, oglądało 19 tysięcy ludzi. Dempsey zdobył tytuł mistrza w kategorii ciężkiej i pseudonim ,,Młot z Manassy,, . To określenie budziło grozę w śród jego rywali. Po walce Willard miał pęknięte pięć żeber i wybite sześć zębów.
    W 1921 roku Dempseyowi zorganizowano pojedynek z Georges'em Carpertienem, który dominował w Europie, ale w kategorii półciężkiej. Francuz nie unikał jednak walki z pięściarzami kategorii ciężkiej. W drugiej rundzie Francuzowi pękła kość w prawej dłoni i nie mógł bić tą ręką. Dempsey to wykorzystał i znokautował Carpertiena. Pięć lat później walczył z Geney'em Tunneyem na stadionie w Filadelfii. Pojedynek oglądało 120 tysięcy ludzi! ,,Młot,, tym razem przegrał. W szatni wyjaśnił swojej żonie, aktorce Estelle Taylor, że zapomniał zrobić unik. To samo zdanie powiedział swojej żonie prezydent Ronald Reagan, kiedy został postrzelony. Dempsey chciał zakończyć karierę, ale szybko zmienił zdanie. Na Yankee Stadium w nowojorskim Bronksie znokautował Jacka Sharkeya i znowu zmierzył się z Tunneyem, tym razem w Chicago. Gaża Tunneya wyniosła 990 tysięcy dolarów, pretendenta do tytułu - około pół miliona (Tunney dopłacił 10 tysięcy dolarów i stał się pierwszym sportowcem z czekiem na okrągły milion).
    Al Capone chciał ustawić wynik walki, ale Dempsey odmówił. Wygrał Tunney.
    Po zakończeniu kariery zostali z Tunneyem przyjaciółmi.

    Po pokonaniu Carpertiena podpisał milionowy kontrakt z Universal Pictures na udział w dziesięciu filmach i został najlepiej zarabiającym sportowcem Ameryki w roku 1924. Występował też w nowojorskich teatrach, pisał książki dotyczące sportów walki, które inspirowały m.in. Bruce'ya Lee. Kiedy umierał, jego ostatnie słowa do czuwającej przy nim żony brzmiały ,,Nie martw się kochanie, jestem za skąpy żeby umrzeć,, Miał 87 lat.
    #boks #historia #sport

    źródło: 400px-Tunney-Dempsey_I-2643201-007A4D5800000258-56_625x477.jpg