[kulfon_wulkanizator]

439 + 1 = 440

Tytuł: Czarna Góra
Autor: Andrzej Pilipiuk
Gatunek: Fantasy
Ocena: ★★★★★☆☆☆☆☆

Najnowszy zbiór opowiadań niejakubowych.

Na początek Skórzewski, ale tym razem już nie jako stojący nad grobem, ale nadal uporczywie trzymający się życia lekarz. W tytułowym opowiadaniu poznajemy go, gdy jest jeszcze młodym chłopakiem przed rozpoczęciem studiów medycznych. Jest to ciekawsze rozwiązanie niż dotychczas, Pilipiuk dostrzegł wreszcie potencjał na trochę opowiadań z tego okresu, bo formuła starego lekarza już się wyczerpała.

Dalej dwa razy Storm, który pomijając marudzenie na złe nowe czasy i to, że nikt go nie rozumie wrócił częściowo na stare tory. Odkrywanie przeszłości poszukiwanego fantu w pierwszym z opowiadań jak za starych czasów, rozkładanie problemów na czynniki pierwsze i jakieś ciekawostki (pseudo?) historyczne. Czasem zdarza mu się jednak być irytującym, a jego naiwne nieprzystosowanie do współczesnego świata już nawet nie budzi politowania, tylko znużenie. Trochę gorzej w drugim opowiadaniu, gdzie zagadka, którą ma do rozwikłania w zasadzie rozwiązuje się sama. Mógłby dla odmiany odrestaurować kilka starych gratów, bo dawno już tego nie robił.

W pozostałych dwóch opowiadaniach standardowo już u Pilipiuka, sny o potędze uciśnionego narodu, historia alternatywna, konspiracja, okupacja, wojna.

Ogólnie rzecz biorąc, trochę lepiej niż w poprzednim zbiorze, ale to nadal to samo, co autor serwuje nam już od dość dawna. Jak tak sięgam pamięcią, to już dawno nie było nic związanego z archeologią, ostatni raz chyba w zbiorze „Szewc z Lichtenrade”. Z plusów, czyta się szybko i mamy tu też trochę odniesień do innych opowiadań zarówno z tego tomu, jak i poprzedniego.

#bookmeter

[adamszuba]

@kulfon_wulkanizator: Nie czytałem tego zbioru, ale moim zdaniem formuła opowiadań się wyczerpała. Coraz bardziej wygodne wtórne, coraz bardziej oczywiste. Może Pilipiuk pewien pójść w nowy tematy? Taka tam mu radę ( ͡º ͜ʖ͡º)