•  

    Strona pse.pl leży. Pewnie przez awarię w Bełchatowie. Ciekawe co zadziałało LRW, czy może zwarcie na szynach zbiorczych.

    #energetyka #elektryka #elektrownie

  •  

    I tak się żyje w tym kartonie
    #mapporn #prad #elektrownie #zalesie

    . . . kliknij, aby rozwinąć obrazek . . .

    źródło: fromapp.jpg

  •  

    Przesył i rozdział energii elektrycznej - część VI - wymiana transgraniczna.

    Witam po długiej przerwie. Dziś co nieco o wymianie mocy międzysystemowej.
    Z różnych źródeł dochodzą informacje, że Polska tak wiele importuje różnych mediów/paliw, węgiel ( ͡° ͜ʖ ͡°), gaz, energię elektryczną. Z tą ostatnią nie jest wcale tak kolorowo i w przypadku większych awarii pracy kilku jednostek centralnie dysponowanych JWCD (+500MW) nie jesteśmy w stanie "pobrać" od sąsiadów energii potrzebnej do stabilnej pracy Krajowego Systemu Elektronergetycznego.

    Jak już wiecie system elektroenergetyczny są to urządzenia które służą do wytwarzania, przesyłu, rozdziału oraz użytkowania energii elektrycznej, składają się na to: jednostki wytwórcze, linie przesyłowe, stacje elektroenergetyczne i odbiorcy.

    Nie ma możliwości magazynowania energii elektrycznej dużą skalę, co oznacza że w każdym momencie ilości energii wytwarzanej w elektrowniach musi być równa energii zużywanej przez odbiorców. System elektroenergetyczny musi więc być zdolny do zmiany kierunków i ilości przesyłanej energii. Jest to możliwe dzięki licznym połączeniom pomiędzy elektrowniami, stacjami elektroenergetycznymi oraz grupami odbiorców energii. Połączenia takie zapewnia sieć linii elektroenergetycznych, które pracują na różnych poziomach napięć. Im sieć ta jest bardziej rozbudowana, a linie nowoczesne, tym większa szansa na niezawodną dostawę energii do każdego odbiorcy.

    Aktualnie, na napięciu powyżej 110kV, polski system elektroenergetyczny posiada 11 połączeń transgranicznych z systemami ościennymi. Są to zarówno połączenia synchroniczne z pozostałą częścią UCTE (Czechy, Niemcy i Słowacja), jak i połączenia niesynchroniczne z systemem szwedzkim, ukraińskim i litewskim.

    Poniżej pozwolę sobie wkleić tablicę aktualną na rok 2018.
    Połączenia synchroniczne:
    Linia relacji Kopanina – Liskovec (Czechy) o napięciu 220kV i zdolności przesyłowej 412MW
    Linia relacji Bujaków – Liskovec (Czechy) o napięciu 220kV i zdolności przesyłowej 412MW
    Linia relacji Wielopole – Nosovice (Czechy) o napięciu 400kV i zdolności przesyłowej 1206MW
    Linia relacji Dobrzeń – Albrechtice (Czechy) o napięciu 400kV i zdolności przesyłowej 1206MW
    Linia relacji Mikułowa – Hagenverder (Niemcy) o napięciu 400kV i zdolności przesyłowej 1386MW
    Linia relacji Krajnik – Vierraden (Niemcy) o napięciu 220kV i zdolności przesyłowej 457MW
    Linia relacji Krosno Iskrzynia – Lemesany (Słowacja) o napięciu 400kV i zdolności przesyłowej 831MW
    Połączenia asynchroniczne:
    Linia kablowa relacji Słupsk – Starno (Szwecja) o napięciu 450kV i zdolności przesyłowej 600MW
    Linia relacji Rzeszów – Chmielnicka (Ukraina) o napięciu 750kV i zdolności przesyłowej 2000MW (nie pracuje)
    Linia relacji Dobrotwór – Zamość (Ukraina) o napięciu 220kV i zdolności przesyłowej 251MW
    Linia relacji Ełk – Alytus (Litwa) o napięciu 400kV i zdolności przesyłowej 500MW

    Sumaryczne termiczne zdolności przesyłowe synchronicznych połączeń transgranicznych KSE wynoszą około 8400 MW, co stanowi ponad 28% krajowego zapotrzebowania szczytowego. Jednak do realizacji wymiany międzysystemowej może zostać wykorzystana jedynie część termicznych zdolności przesyłowych linii wymiany.
    Powodem tego jest sposób kształtowania się rozpływu mocy w połączonym systemie elektroenergetycznym, ale przede wszystkim ograniczenia sieciowe w sieci wewnętrznej KSE.
    Wnioski osób, żeby zamknąć wszystkie przestarzałe elektrownie węglowe, zrezygnować z wungla ( ͡° ͜ʖ ͡°) i importować energię elektryczną jest niemożliwy do zrealizowania na tę chwilę bez budowy nowych JWCD lub/i rozbudowy sieci przesyłowych.

    Zdolności przesyłowe są oczywiście odpowiednio zdefiniowane i rozróżnia się takie definicje:
    TTC (total transfer capacity) - całkowita zdolność przesyłowa, czyli maksymalna dopuszczalna wartość mocy wymiany międzysystemowej,
    TRM(transmission realibility margin) - margines bezpieczeństwa przesyłu - stanowi rezerwę zdolności przesyłowych ze względu na zdarzenia losowe (np. awaryjne odstawienie największego bloku elektrowni w SEE)
    NTC (Net trasfer capacity) - zdolność przesyłowa netto, czyli maksymalna dopuszczalna zdolność wymiany z uwzględnieniem marginesu bezpieczeństwa.

    NTC wyliczamy ze skomplikowanej zależności NTC=TTC-TRM i tyle mamy dostępnej mocy dla wymiany systemowej, reszta to stany awaryjne.

    Żeby nie było kolorowo mamy jeszcze jeden wskaźnik który "obniża" nam zdolności wymiany międzysystemowej ( ͡° ʖ̯ ͡°)

    AAC (already allocated capacity) - pierwotnie przydzielone zdolności przesyłowe to zarezerwowane zdolności przesyłowe w ramach wcześniej przeprowadzonych przetargów

    ATC (available transfer capacity) i w końcu dostępne zdolności przesyłowe to dostępna moc wymiany do wykorzystania w warunach fizycznych czyli zdolność przesyłowa netto pomniejszona o zarezerowowane zdolności przesyłowe:

    ATC = NTC - AAC

    Poniżej wklejona grafika prezentuje ile z dostępnej mocy "zainstalowanej" pozostaje nam do "dyspozycji" - trochę mało ( ͡° ʖ̯ ͡°).

    Wymianę międzysystemową dzielimy na:
    - Równoległą
    CEPS - przekrój handlowy polsko-czeski
    SEPS - przekrój handlowy polsko-słowacki
    50Hertz - przekrój handlowy polsko-niemiecki
    - Nierównoległą
    SvK - przekrój handlowy polsko-szwedzki (połączenie prądu stałego Polska-Szwecja)
    NEK Ukrenergo - przekrój handlowy polsko-ukraiński
    Litgrid - przekrój handlowy polsko-litewski

    Wnioski (nie moje, ale się z nimi zgadzam):

    W celu zwiększenia możliwości importu operatorzy OSP i OSD w pierwszej kolejności powinni podjąć odpowiednie działania zmierzające do poprawy stanu sieci krajowej (łagodzenia ograniczeń sieciowych). Na podstawie przedstawionych wyników analiz można wskazać dwa kierunki pozwalające na poprawę przyszłej sytuacji. Po stronie OSP leży rozbudowa krajowej sieci NN, prowadząca do poprawy bezpieczeństwa dostaw energii, przede wszystkim do dużych centrów odbiorczych. Z kolei po stronie OSD leży modernizacja sieci 110 kV, która może polegać np. na wymianie istniejących przewodów na tzw. przewody wysokotemperaturowe, pozwalające na znaczące zwiększenie przepustowości linii. Oczywiście działania podejmowane przez operatorów OSP i OSD powinny być ściśle skoordynowane, aby nie przyniosły efektów przeciwnych do zamierzonych.

    OSP - operator sieci przesyłowych (PSE Operator S.A.)
    OSD - operator sieci dystrybucyjnych (Enea, Energa, Tauron, PGE, Innogy)

    Nie można zapominać również o kierunku wschodnim, gdzie drzemią, aktualnie niewykorzystane, znaczące możliwości importu energii do Polski. Natomiast budowa nowych synchronicznych połączeń transgranicznych powinna być rozważana w ostatniej kolejności. ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    Dziękuję za uwagę i zapraszam do dyskusji.

    Zagadki nie będzie, bo ten temat powinien być podpięty pod linie przesyłowe ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    Część I
    Część II
    Część III
    Część IV
    Część V

    #ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners
    pokaż całość

    źródło: wm.png

    +: mat9, w..s +48 innych
  •  

    Moja stopa na tle chłodni kominowej elektrowni Opole, blok 900MW
    #opole #ciekawostki #przemysl #elektrownie

    . . . kliknij, aby rozwinąć obrazek . . .

    źródło: 1566488334918.jpeg

  •  

    Wszystkiego najlepszego wszystkim energetykom :D #elektrownie #energetyka no i #heheszki

    źródło: ShotType1_540x540.jpg

    +: b......a, Gajtos +4 innych
  •  

    Zespół Elektrowni Wodnych Niedzica

    Spółka ZEW Niedzica S.A. - spółka powstała w roku 1997 roku i jest jednoosobową spółką skarbu państwa, w której w skład wchodzą cztery elektrownie wodne: elektrownia szczytowo-pompowa Niedzica, elektrownia przepływowa Sromowce Wyżne, elektrownia Łączany i elektrownia Smolice.

    Pierwsze plany budowy zbiornika w okolicach Niedzicy pochodzą z 1905. W latach 20. XX wieku powstały plany budowy zbiorników wodnych na najgroźniejszych dopływach karpackich Wisły, m.in. Sole i Dunajcu. Jednym z konsultantów projektu budowy obiektu w Niedzicy był wybitny hydrotechnik i prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Gabriel Narutowicz.
    O budowie zadecydowano ostatecznie po katastrofalnej powodzi na Podhalu w 1934, podczas której zalanych zostało ponad 20 tys. gospodarstw. Plany budowy przerwała wojna.
    Po II wojnie światowej, w latach 50. XX wieku projekt został ponownie podjęty, ale jego ostateczne zatwierdzenie nastąpiło dopiero na początku lat 70., po wielu zmianach koncepcyjnych. Zmieniano m.in.: planowane położenie zapory i zbiornika, typ zapory (z betonowej na ziemną) i liczbę miejscowości przeznaczonych do zalania.
    Budowę rozpoczęto w 1975. W latach 80. i 90. XX wieku spotykała się ona z ostrymi protestami ekologów. Realizację zbiorników, zapór oraz elektrowni zakończono w 1997. W tym roku powołano również spółkę do ich obsługi. Patronem zespołu zbiorników wodnych został prof. Gabriel Narutowicz.

    Zapora zatrzymuje wody Dunajca i pełni ważną funkcję przeciwpowodziową. Co ciekawe, w dniu oficjalnego otwarcia zapory 9 lipca 1997, w trakcie tzw. powodzi tysiąclecia, zatrzymała falę powodziową, która była drugą pod względem wysokości, po fali z największej powodzi z 1934 roku.

    Zapora ustabilizowała także poziom rzeki, dzięki czemu tradycyjny spływ Przełomem Dunajca może odbywać się bez przeszkód.

    Budynek elektrowni położony jest poniżej zapory Niedzica. Elektrownia wykorzystuje wody Zbiornika Czorsztyńskiego, które doprowadzane są dwoma wydrążonymi w skale sztolniami o średnicy 7 m.

    Wykorzystana woda spływa do Zbiornika Sromowskiego, który z kolei jest źródłem wody dla Elektrowni Sromowce Wyżne oraz służy jako zbiornik wyrównawczy. Przed 2001 elektrownia w trybie pompowym przepompowywała wodę ze zbiornika Sromowce Wyżne do Zbiornika Czorsztyńskiego. Ze względu na niewielkie różnice w cenie energii w dzień i w nocy elektrownia pracuje obecnie wyłącznie w trybie turbinowym. W praktyce jest więc elektrownią przepływową.

    W elektrowni zastosowano turbiny odwracalne typu Deriaza. Każdy z dwóch hydrozespołów waży 250 ton.
    Moc przy pracy turbinowej: 2 × 46,375 MW
    Moc przy pracy pompowej: 2 × 44,5 MW
    Wysokość spadu wody: 40–50 m.

    Z ciekawostek technologicznych: główny zawór wodny (motylkowy) jest otwierany siłownikami hydraulicznymi, instalacja olejowa połączona jest ze zbiornikami oleju pod ciśnieniem około 200atm, elektrownia może rozpocząć pracę przy całkowitym blackoutcie - olej pod ciśnieniem w zbiornikach wystarczy do otwarcia zaworu głównego i do rozpędzenia turbiny nie potrzebna jest energia elektryczna, do wzbudzenia hydrogeneratora są wykorzystywane bateria stacyjne. Całkowite otwarcie "motylka" trwa około 50 sekund.

    Elektrownia oraz zapora są udostępnione do zwiedzania z przewodnikiem. Nie mam niestety zdjęć z wewnątrz elektrowni, ponieważ wszystkie urządzenia (komórki/aparaty) trzeba zdać do szafki przed zwiedzaniem i dodatkowo przejść przez bramkę wykrywającą metale. :(
    Będąc w okolicy warto zwiedzić ten obiekt.

    Galeria na stronie zew niedzieca

    #elektrowniawodna <= jeśli jesteś zainteresowany takimi ciekawostkami obserwuj ten tag ( ͡° ͜ʖ ͡°)
    #ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners
    pokaż całość

    źródło: IMG_20170929_164935.jpg

    +: k......n, Clark_Nova +21 innych
    •  

      @DywergencjaRotacji: myślę, że podanie źródła i cytowanie tekstu, które już przy jednym z poprzednich wpisów sugerowałem, jest wystarczające. Wtedy nie da się oskarżać o kradzież tekstu i podpisywanie się pod czyimś dziełem - a teraz spokojnie można to zrobić.

    •  

      Zapora zatrzymuje wody Dunajca i pełni ważną funkcję przeciwpowodziową. Co ciekawe, w dniu oficjalnego otwarcia zapory 9 lipca 1997, w trakcie tzw. powodzi tysiąclecia, zatrzymała falę powodziową, która była drugą pod względem wysokości, po fali z największej powodzi z 1934 roku.

      @DywergencjaRotacji: powódź tysiąclecia brzmi spoko, ale dotknęła ona głównie zlewni Odry, to to tam występowały największe opady.

      Sam zbiornik oczywiście chroni okolicę, jednak przez to, że zbiera wody ze względnie małej powierzchni jego wpływ np. na ochronę Nowego Sącza (70 km niżej) jest mocno ograniczony - pic rel - widać na nim, ze zbiornik jedynie nieznacznie obniżył maksymalny stan wody w mieście - fala z pozostałych dopływów Dunajca niemal wyrównała wskazanie, które wg symulacji miałoby miejsce bez istnienia zbiornika w Czorsztynie. [Źródło] - linkowany artykuł jest pisany przez napuszonego psora i miejscami on odjeżdża, ale warto zerknąć i wywnioskować jaki ogrom pracy hydrotechnicznej trzeba włożyć w kraju aby sprawnie obniżać ryzyko powodziowe oraz retencję coraz bardziej nierównomiernych opadów. No i regulacji urbanistyczny też brakuje.
      pokaż całość

      źródło: 11.JPG

    • więcej komentarzy (2)

  •  

    Przesył i rozdział energii elektrycznej - część V - stacje elektroenergetyczne.

    Odnośnie przesyłu i rozdziału to ostania część moich wypocin i ctrl+c ctrl+v dziś kilka słów na temat stacji elektroenergetycznch.

    Stacja (nie mylić z rozdzielnią ( ͡° ͜ʖ ͡°) ) elektroenergetyczna to zespół urządzeń, które służą do przetwarzania i rozdzielania energii elektrycznej i znajdują się we wspólnym wydzielonym pomieszczeniu lub na ogrodzonym terenie, albo umieszczonej na konstrukcji wsporczej.

    Stacje een klasyfikuje się na podstawie napięcia (górnego) i wyróżnia się:
    - niskich napięć nN (Un <=1kV)
    - średnich napięć SN (1kV < Un < 110kV)
    - wysokich napięć WN (110kV <= Un < 220kV)
    - najwyższych napięć NN (Un >= 220kV)

    Klasyfikować można również na podstawie miejsca zainstalowania urządzeń i wyróżnia się napowietrzne i wnętrzowe.

    Rozdzielnie WN i NN (które wchodzą w skład stacji) buduje się w dwóch typach, ze względu na rodzaj zastosowanej izolacji:
    - rozdzielnie otwarte - gdzie czynnikiem izolacyjnym jest powietrze,
    - rodzielnie zamknięte - izolację stanowi sześciofluorek siarki (SF6) pod ciśnieniem wyższym niż atmosferyczne i elementu znajdują się w szczelnch obudować - rozdzielnie zamknięte stosuje się tam gdzie istotna jest przestzeń (zamjują o wiele mniej miejsca) i zazwyczaj są to rozdzielnie w miastach/przy zakładach gdzie nie ma miejsca na rozdzielnie otwartą.

    Zaletami rozdzielni napowietrznych są:
    - brak budynku w którym znajduje się stacja,
    - łatry transport aparatury WN (dużo miejsca na terenie stacji)
    - układy rodzielni są przejrzystwe i łatwo znaleźć usterkę.
    Wady to:
    - zależność warunków eksploatacji od warunków zewnętrznych,
    - wymagana duża powierzchnia pod budowę stacji.

    Rozdzielnie zamknięte (gazowe) w porównaniu do rozdz. napowietrznych są:
    - 10-15krotnie mniejsza niż analogiczna rozdzielnia napowietrzna,
    - czas montażu jest o wiele krótszy, ponieważ elementy i aparatura są modułowe,
    - zużycie materiałów konstrukcyjnych jest o wiele mniejsze,
    - czas napraw jest dłuższy,
    - nie oddziałują ujemnie na środowisko (chyba że będzie nieszczelność i SF6 wyleci),
    - jest o wiele droższa niż rozdz. napowietrzna.

    Podstawową aparturą rozdzielni jest:
    - wyłącznik - służy do wyłączania/załączania pola i wyłącza on prądy robocze, przeciążeniowe i zwarciowe,
    - odłącznik - można go otworzyć w stanie bezprądowym i tworzy on widoczną przerwę w obwodzie,
    - przekładniki - napięciowe/prądowe - służą do pomiaru napięcia/prądu, które są wykorzystywane do układu rozliczeniowego energii oraz do zabezpieczeń,
    - ograniczniki przepięć - aparat służy do ochrony urządzeń przed przepięciami w sieci.

    W zależności od przeznaczenia wyróżnia się następujące pola w stacji: liniowe, transformatorowe, sprzęgłowe (systemowe i sekcyjne), pomiarowe, potrzeb własnych i ograniczników przepięć.
    Wymagana jest ustalona kolejność łączenia aparatury np.:

    Pole liniowe: SZ -- ODS -- WY -- PI -- PU -- ODL
    Pole trafo: SZ -- ODS -- WY -- PI -- ODT

    gdzie: SZ - szyny zbiorcze, ODS - odłącznik szynowy/systemowy, WY - wyłącznik, PI - przekładnik prądowy, PU - przekładnik napięciowy, ODL - odłącznik liniowy, ODT - odłącznik tranformatorowy

    Oczywiście są to najprostsze przykłady, do tego dochodzi sprawa czy tor może być dwustronnie zasilany, stacja wielosystemowa, sekcjonowana, czy np. trafo będzie trójuzwojeniowy itp.

    Stacja posiada potrzeby własne (jak każdy) i dzielą się one na potrzeby prądu przemiennego i stałego.

    Potrzebami prądu przemiennego są:
    - obwody oświetlenia terenu stacji i budynków stacyjnych
    - urządzenia grzewcze pomieszczeń, szafek kablowych, napędów łączników itp.,
    - silniki wentylatorów i pomp chłodzenia transformatorów,
    - silniki napędów przełączników zaczepów transformatorów,
    - prostowniki i agregaty do ładowania baterii akumulatorów,
    - silniki sprężarek i innych urządzeń instalacji sprężonego powietrza,
    - silniki napędów łączników,
    - silniki wentylatorów w pomieszczeniach stacyjnych,
    - urządzenia instalacji olejowej,

    Urządzenia potrzeb własnych prądu stałego:
    - zabezpieczenia przekaźnikowe,
    - urządzenia automatyki,
    - rejestratory zakłóceń sieciowych,
    - oświetlenie awaryjne,
    - silniki napędów łączników,
    - urządzenia pomocnicze kompensatorów synchronicznych,

    Stacje elektroenergetyczne są punktami węzłowymi w systemie elektroenergetycznym, w których są wykonaywane czynności związane z prowadzeniem ruchu stacji, przez obsługę wspomaganą urządzeniami automatyki stacyjnej. W stacjach bez stałej obsługi zadania prowadzenia ruchu wykonują urządzenia automatyki.

    Automatyka stacyjna obejmuje trzy podstawowe działy:
    - automatykę zabezpieczeniową, której zadaniem jest wyłączanie uszkodzonych elementów sieci, sygnalizowanie (lub wyłączanie) elementów przeciążonych oraz samoczynne przywracanie zasilania przez układy SPZ lub SZR,
    - automatykę systemową, do zadań której należy nadzorowanie i regulacja warunków pracy sieci poprzez automatyczną regulację napięcia, samoczynne częstotliwościowe odciążenie i optymalizację parametrów sieci przy zmieniających się warunkach pracy,
    - stacyjną automatykę lokalną, realizującą czynności związane z prowadzeniem ruchu stacji.

    SPZ - automatyka samoczynnego ponownego załączenia.
    SZR - automatyka samoczynnego załączenia rezerwy.

    Automatyka zabezpieczeniowa dzieli się na:
    - automatyka eliminująca – jest przeznaczona do eliminowania z pracy tych urządzeń i linii, w których wystąpiło uszkodzenie uniemożliwiające prawidłową pracę innych elementów systemu. Do najgroźniejszych uszkodzeń zalicza się wszelkiego rodzaju zwarcia, szczególnie jednak te, przy których występują duże wartości prądów zwarciowych,
    - automatyka prewencyjna – ma na celu zapobieganie zakłóceniom, jakie mogą wystąpić w pracy systemu elektroenergetycznego, przez wykrywanie, sygnalizację i likwidację zakłóceniowych stanów pracy systemu lub jego elementów, takich jak przeciążenie, nadmierne wahania i odchylenia napięcia oraz częstotliwości,
    - automatyka restytucyjna – ma za zadanie zarówno samoczynną zmianę konfiguracji tych części systemu elektroenergetycznego, w których wystąpiło zakłócenie i działanie automatyki prewencyjnej lub eliminującej, jak również przywrócenie normalnego lub najbardziej optymalnego, w warunkach istniejących ograniczeń, stanu pracy sytemu. Do automatyki restytucyjnej zalicza się między innymi układy: samoczynnego ponownego załączania (SPZ) i samoczynnego załączania do pracy elementów rezerwowych (SZR).

    Zagadka nr 1: w Waszym domku/mieszkanku/piwnicy też jest apartura łączeniowa tylko trochę mniejsza niż na stacji WN ( ͡° ͜ʖ ͡°) - do jakiego aparatu łączeniowego zaliczycie "knefel" do "zaświecenia" światła w pomieszczeniu? ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    Zagadka nr 2: Skąd na stacji elektroenergetycznej prąd stały? ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    Zapraszam do dyskusji.

    Część I
    Część II
    Część III
    Część IV

    #ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners

    Zdj. Stacja dobrzeń 400kV/110kV
    pokaż całość

    źródło: elbud.katowice.pl

    +: L........m, losBamberos88 +38 innych
  •  

    Przesył i rozdział energii elektrycznej - część IV - HVDC

    Przesył energii elektrycznej prądem stałym jest w niektórych przypadkach korzystnym rozwiązaniem w stosunku do prądu przemiennego, szczególnie w przypadku przesyłu dużych mocy na znaczne odległości liniami napowietrznymi oraz łączenia systemów elektroenergetycznych w celu ich wspólnej pracy. Decyzja o wyborze rodzaju prądu jest podejmowana przede wszystkim na podstawie analizy ekonomicznej. Ocenia się, że przesył prądem stałym staje się opłacalny w przypadku linii napowietrznych przekraczających długości 550÷800 km.

    Dokładne wartości zależą od warunków lokalnych, wymagań dotyczących wykonania linii i charakterystyki współpracującego systemu prądu przemiennego. Decydujące znaczenie ma tutaj koszt budowy stacji przekształtnikowych, w tym koszt falowników wysokonapięciowych. W związku ze zwiększającą się liczbą układów przesyłowych prądu stałego należy oczekiwać, są koszty falowników wysokonapięciowych i związanych z nimi urządzeń będą się sukcesywnie obniżać, co wpłynie na zmniejszenie się odległości, przy których jest opłacalne stosowanie linii prądu stałego.

    Przewodami są najczęściej linki stalowo-aluminiowe (linie napowietrzne). Stosuje się zwykle przewody wiązkowe o nieco większych przekrojach niż stosowane przy prądzie przemiennym. Brak zjawiska naskórkowości przy prądzie stałym powoduje, że rezystancja przewodu jest mniejsza niż przy prądzie przemiennym, a tym samym jest zwiększona dopuszczalna obciążalność przewodów.

    Tradycyjne układy HVDC, czyli połączenia wysokiego napięcia prądu stałego, są realizowane za pomocą układu przesyłowego składającego się ze stacji przekształtnikowych i linii napowietrznej lub kablowej prądu stałego. Obecnie dostępnych jest wiele konfiguracji układów, które zasadniczo można zaliczyć do dwóch grup układów „Back-to-Back” (BtB), które służą do łączenia systemów AC pracujących asynchronicznie oraz układów służących do przesyłu mocy na odległość.
    Typowo stosowane są dwie odrębne stacje, każda z nich, w zależności od kierunku przesyłu mocy, może spełniać funkcję prostownika lub falownika. Natomiast w układach BtB, czyli wstawkach prądu stałego (określanych również jako sprzęgła), oba przekształtniki znajdują się w obrębie tej samej stacji elektroenergetycznej. W układach BtB nie występuje tradycyjny przesył energii prądem stałym, stąd uważane są za układy „zerowej długości”.

    Przesył energii za pomocą układów przesyłowych HVDC znajduje zastosowania i jest uważany za korzystny w następujących przypadkach:
    - przy przesyle energii elektrycznej na duże odległości,
    - w sytuacji przekraczania obszarów morskich,
    - podczas łączenia systemów pracujących asynchronicznie,
    - przy wyprowadzaniu mocy z rejonów wytwarzania energii elektrycznej,
    - w przypadku zasilania obszarów mocno zurbanizowanych i zaludnionych.

    Niemniej jednak z przesyłem energii prądem stałym związane są pewne ograniczenia, zmniejszające jego wykorzystanie. Główną barierą w zastosowaniu układów HVDC jest:
    - wysoki koszt stacji przekształtnikowej, opłacalność przesyłu prądem stałym staje się realna od odległości ok. 500 km dla linii napowietrznych, dla linii kablowej jest to odpowiednio 40 km,
    - złożoność procesu przekształcania energii elektrycznej, związana zwykle z generowaniem wyższych harmonicznych, wymagających stosowania filtrów,
    - skomplikowane sterowanie stacjami przekształtnikowymi, które podczas swojej pracy wymagają zwykle energii biernej,
    - trudniejsza praca wyłączników i innej aparatury (w porównaniu do prądu przemiennego), stwarzając dodatkowe przeszkody w procesie odbioru mocy z linii z punktów pośrednich.

    Obecnie na terenie Polski działają dwie transgraniczne linie HVDC. Pierwsza z nich, SwePol link, oddana w roku 2000 łączy miejscowości Wierzbięcin w Polsce oraz Karlshamn w Szwecji. Druga, to linia HVDC LitPol link, łącząca po stronie Polski Ełk z litewską miejscowością Alytus. Obie linie zamykają tzw. energetyczny pierścień bałtycki.
    W Polsce posiadamy jedną linię prądu stałego zrealizowaną jako podwodna linia kablowa WN pomiędzy Polską, a Szwecją pomiędzy półwyspem Stärnö w pobliżu Karlshamn w Szwecji a miejscowością Wierzbięcin w pobliżu Słupska w Polsce. Jej długość wynosi 254km.
    Unikatowość tego połączenia polega na wykorzystaniu kabla powrotnego MCRC 24kV zamiast tradycyjnie stosowanych elektrod. Stacja po stronie szwedzkiej została zlokalizowana na terenie nieczynnego kamieniołomu, położonego na półwyspie Starno nieopodal miejscowości Karlshamn.
    Linia SwePol posiada kabel główny o przekroju żyły 2100 mm2. W odróżnieniu do tradycyjnych podmorskich linii HVDC, linia SwePol posiada kabel powrotny zamiast elektrod. Kabel ten jest złożony z dwóch żył o przekroju 630 mm2 w części podmorskiej oraz pojedynczej żyły o przekroju 1100 mm2 na odcinkach podziemnych.

    Linia SwePol została oddana do użytku w roku 2000 i przepływ mocy maksymalnej 600 MW przy napięciu 450 kV. Właścicielem i zarządca linii była spółka SwePol Link AB, w której udziały posiadały: szwedzki państwowy operator sieci przesyłowej Svenska Kraftnät (51%), szwedzki państwowy producent energii Vattenfall (16%) oraz polski państwowy operator sieci przesyłowej PSE-Operator (33%).

    Na stronie PSE możemy podejrzeć w czasie rzeczywistym wymianę międzysystemową mocy w czasie rzeczywistym.

    Część I
    Część II
    Część III

    #ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners
    pokaż całość

    źródło: global-sei.com

    +: W.....0, megawatt +31 innych
  •  

    Przesył i rozdział energii elektrycznej - część III - Oddziaływanie linii WN na środowisko.

    Podstawowymi czynnikami oddziałującymi na środowisko, związanymi z pracą napowietrznych linii wysokich i najwyższych napięć są:
    - pole elektromagnetyczne,
    - hałas (szumy akustyczne),
    - zakłócenia radioelektryczne.

    Pole elektromagnetyczne jest powszechnym zjawiskiem towarzyszącym pracy napowietrznych linii elektroenergetycznych. Oddziałuje na środowisko poprzez dwie niezależne składowe: elektryczną (pole elektryczne) i magnetyczną (pole magnetyczne). Przyczyną powstawania pola elektrycznego jest napięcie istniejące pomiędzy przewodami fazowymi a ziemią. Przyczyną powstawania pola magnetycznego jest prąd płynący przewodami fazowymi.

    Zagadnienia dotyczące szkodliwego oddziaływania pola elektromagnetycznego wytwarzanego m.in. przez elektroenergetyczne linie napowietrzne zostały określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r., w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów.

    Zgodnie z rozporządzeniem dopuszczalny poziom pola elektromagnetycznego o częstotliwości 50 Hz w miejscach dostępnych dla ludności wynosi 10 kV/m dla składowej elektrycznej, oraz 60 A/m dla składowej magnetycznej. Ponadto na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową natężenia pola elektrycznego nie może przekraczać wartości 1 kV/m, a natężenie pola magnetycznego 60 A/m.

    Na wartość maksymalną i rozkład pola elektrycznego w otoczeniu napowietrznej linii elektroenergetycznej wpływają głównie:
    - napięcie robocze linii,
    - odległość przewodów fazowych od ziemi,
    - odstępy pomiędzy przewodami różnych faz lub wiązkami przewodów,
    - geometryczny układ przewodów fazowych, a w liniach dwu– i wielotorowych – wzajemne usytuowanie przewodów (lub wiązek) tej samej fazy w różnych torach,
    - średnica przewodów, a w przypadku przewodów wiązkowych również odstęp przewodów w wiązce.

    Na wartość maksymalną i rozkład pola magnetycznego w otoczeniu napowietrznej linii elektroenergetycznej wpływają głównie:
    - natężenie prądu w linii,
    - odległość przewodów fazowych od ziemi,
    - odstępy pomiędzy przewodami różnych faz lub wiązkami przewodów, jeżeli w linii stosowane są przewody wiązkowe,
    - geometryczny układ przewodów fazowych, a w liniach dwu- i wielotorowych wzajemne usytuowanie przewodów (lub wiązek) tej samej fazy.

    W przeciwieństwie do pola elektrycznego, pole magnetyczne nie ulega zniekształceniu w pobliżu obiektów przewodzących. Z tego powodu elementy otoczenia położone w bezpośredniej bliskości linii, takie jak: zabudowania, drzewa, płoty oraz inne konstrukcje przewodzące nie wpływają na rozkład pola magnetycznego. Pole magnetyczne przenika bez zniekształceń przez większość materiałów i obiektów.

    Ograniczeniu podlega także hałas wytwarzany przez linie elektroenergetyczne. Źródłem hałasu wytwarzanego przez napowietrzne linie elektroenergetyczne są ulot z elementów przewodzących linii znajdujących się pod napięciem (głównie z przewodów roboczych) oraz wyładowania powierzchniowe na elementach układu elektroizolacyjnego (izolatorach).

    Ulot to zjawisko polegające na wyładowaniu elektrycznym do przestrzeni. Pojawia się, gdy wartość maksymalna natężenia na powierzchni przewodu przekroczy wartość krytyczną. Zjawisko to występuje podczas złych warunków atmosferycznych takich jak duża wilgotność, mżawka, mgła lub sadź. Ulot może wystąpić także podczas dobrych warunków atmosferycznych, w wyniku występowania dużych nierównomierności powierzchni przewodów roboczych lub osprzętu liniowego, spowodowanych np. zabrudzeniem, zadrapaniem czy rozwarstwieniami przewodów. Wzrost poziomu hałasu wytwarzanego przez linie elektroenergetyczne spowodowany wzmożonymi wyładowaniami powierzchniowymi na osprzęcie izolacyjnym (izolatorach) występuje w obszarach o niekorzystnych warunkach zabrudzeniowych.

    W pobliżu napowietrznych linii elektroenergetycznych może występować podwyższony poziom zakłóceń radioelektrycznych, który może powodować pogorszenie odbioru radiowego i telewizyjnego.

    Zagadka na dziś:

    W jaki sposób ograniczamy zjawisko ulotu w liniach WN? ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    #ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners

    Na zdj. Rozkład pola elektrycznego w pobliżu linii 400kV.
    pokaż całość

    źródło: pole el.PNG

  •  

    Przesył i rozdział energii elektrycznej - część II - budowa linii WN.

    Linie napowietrzne można podzielić na linie jednotorowe, dwutorowe lub wielotorowe. Na jeden tor linii napowietrznej składają się trzy fazy. Linie wielotorowe posiadają wielokrotność trzech faz.

    Podstawowymi elementami linii napowietrznych są konstrukcje wsporcze (słupy), fundamenty, układ izolacyjny, przewody fazowe, przewody odgromowe oraz układ uziomowy. Każdy element linii podlega doborowi w procesie projektowania. Projektowanie i budowa krajowych elektroenergetycznych linii napowietrznych prądu przemiennego realizowana jest w oparciu o obowiązujące przepisy, i jest projektowana na temperaturę roboczą 80st.C.

    Odcinek linii napowietrznej zawierający się między sąsiadującymi konstrukcjami wsporczymi stanowi przęsło. Do konstrukcji wsporczych za pośrednictwem izolatorów oraz odpowiednich uchwytów umocowane są przewody, które wskutek działania sił grawitacji przyjmują kształt zbliżony do linii łańcuchowej. Rozróżnia się przęsła proste (poziome) i przęsła pochyłe. Przęsło proste to przęsło, w którym punkty zamocowania przewodów położone są na tym samym poziomie lub gdy stosunek spadu przęsła do rozpiętości przęsła nie przekracza 10%. Jeżeli wartość ta przekracza 10% to przęsło takie nazywamy przęsłem pochyłym. Najistotniejszymi parametrami charakteryzującymi przęsło są: rozpiętość, zwis przewodu oraz odległość przewodu od ziemi i innych obiektów.

    W liniach wysokiego napięcia rozpiętości przęsła wynoszą najczęściej do 300 m, natomiast w liniach najwyższych napięć do 500 m. Zwis przewodu to pionowa odległość między prostą łączącą punkty jego utwierdzenia do konstrukcji, a samym przewodem w środku rozpiętości przęsła. W przypadku przęsła prostego będzie to najniższy punkt przewodu. Odległość przewodu od ziemi i innych obiektów jest limitowana napięciem znamionowym linii i wynika wprost ze względów bezpieczeństwa.

    Grupa przęseł zakończona z obu stron słupami mocnymi wyposażonymi w odciągowe łańcuchy izolatorów tworzy sekcję, czyli odcinek linii, który podczas budowy jest wspólnie regulowany w celu uzyskania określonych zwisów przewodów. Konstrukcje wsporcze wewnątrz sekcji to słupy przelotowe podtrzymujące przewody.

    Linie o napięciach znamionowych 110 kV i wyższych wyposażone są w przewody odgromowe instalowane na wierzchołkach słupów. Zadaniem przewodów odgromowych jest zabezpieczenie przewodów fazowych linii przed bezpośrednimi wyładowaniami atmosferycznymi. Przewody odgromowe, odpowiednio uziemione na każdym słupie, pełnią funkcję piorunochronną (zwód poziomy), uniemożliwiając w znacznym stopniu bezpośrednie uderzenie pioruna w przewód roboczy. Przewody odgromowe coraz częściej wykorzystywane są dodatkowo do przesyłu sygnałów telekomunikacyjnych i posiadają wbudowane włókna światłowodowe.

    Przewody robocze stosowane w elektroenergetycznych liniach napowietrznych to przewody jednorodne lub bimetalowe. W przewodach jednorodnych wszystkie druty wykonane są z tego samego materiału, natomiast w przewodach bimetalowych wykonane są z różnych materiałów, przy czym najczęściej można wyróżnić w nich rdzeń nośny oraz zewnętrzne warstwy przewodzące.
    Materiały, z których wykonuje się przewody powinny charakteryzować się takimi właściwościami jak wysoka przewodność elektryczna, wytrzymałość mechaniczna i zmęczeniowa, odporność cieplna i korozyjna. Ze względu na własności podstawowym materiałem przewodowym była i nadal jest miedź, jednak ze względu na jej deficyt i cenę w elektroenergetyce napowietrznej wykorzystywane jest aluminium. Samo aluminium, pomimo korzystniejszego niż w przypadku miedzi stosunku przewodności do gęstości, z uwagi na niski poziom własności mechanicznych posiada stosunkowo ograniczone zastosowanie.

    W krajowej elektroenergetyce najbardziej rozpowszechnione są przewody stalowo-aluminiowe typu AFL (ACSR – Aluminium Conductor Steel Reinfrorced). Rdzeń przewodu AFL składa się z jednego, kilku lub kilkunastu wysokowytrzymałych, ocynkowanych drutów stalowych. Stalowy rdzeń nośny opleciony jest jedną lub kilkoma warstwami z umocnionych odkształceniowo drutów aluminiowych w gatunku AL1. Można zwiększyć wytrzymałość mechaniczną przewodu przez zwiększenie stosunku stali lub zwiększyć konduktancję przewodu przez zwiększenie stosunku części aluminiowej.
    W krajowych liniach wysokich i najwyższych napięć najczęściej stosowanymi przewodami roboczymi są: AFL-6 185 mm2, AFL-6 240 mm2 oraz AFL-10 240 mm2 (linie 110 kV), AAL 400 mm2, AFL-8 350 mm2, AFL-8 400 mm2 oraz AFL-8 525 mm2 (linie 220 kV oraz 400 kV) oraz przewody AFL-10 525 mm2 (linie 400kV). Konstrukcje te stosowane są w postaci przewodów pojedynczych lub wiązkowych (linie 220 kV i 400 kV) o konfiguracji 2xAFL-8 525 mm2 lub w nowo budowanych liniach 400 kV 3xAFL-8 350 mm2.

    Nowością jest zastosowanie w liniach napowietrznych przewodów o podwyższonej temperaturze roboczej i niższych zwisach HTLS (High Temperature Low Sag Conductors). Przewody te oparte na wykorzystaniu zdobyczy inżynierii materiałowej, umożliwiają znaczne zwiększenie zdolności przesyłowych linii. Przewody HTLS mogą pracować w temperaturach dwukrotnie wyższych niż przewody typu ACSR i AAAC, przy równoczesnym zachowaniu bezpiecznego zakresu zwisów. Do budowy przewodów HTLS wykorzystywane są odporne cieplnie stopy aluminium z dodatkiem cyrkonu oraz nowe materiały rdzeniowe w tym kompozytów wielomateriałowych.

    Przewody odgromowe wykonuje się najczęściej z tradycyjnych przewodów stalowo-aluminiowych typu AFL (ACSR) lub z przewodów skojarzonych z włóknami światłowodowymi typu OPGW (Optical Ground Wire).
    Przewody OPGW razem z odpowiednim osprzętem instalacyjnym (zawiesia przelotowe i zawiesia odciągowe), osprzętem uziemiającym i mocującym (zaciski, klamry, linki), osprzętem ochronnym (tłumiki drgań) oraz dodatkowym wyposażeniem takim jak skrzynki przyłączeniowe i wieszaki zapasu tworzą w liniach napowietrznych wydzielony system teletransmisyjny.

    Słupy elektroenergetycznych linii napowietrznych możemy podzielić na dwie podstawowe grupy:
    - przelotowe – słupy charakteryzujące się lekką konstrukcją, wyposażone w przelotowe łańcuchy izolatorów, służące do podtrzymywania przewodów,
    - mocne – słupy charakteryzujące się mocniejszą konstrukcją, przejmujące siły naciągu, wyposażone w odciągowe łańcuchy izolatorów.

    Ze względu na budowę i materiały użyte na wykonanie słupy krajowych elektroenergetycznych linii napowietrznych możemy podzielić na:
    - słupy kratowe z kształtowników stalowych – linie 110 kV, 220 kV, 400 kV,
    - słupy rurowe stalowe – linie 110 kV, 220 kV, 400 kV,
    - słupy wirowane betonowe o przekroju kołowym – pojedyncze linie 110 kV.

    Z budowy linii napowietrzej to wszystko z najważniejszych spraw, a w kolejnej części omówię oddziaływania linii napowietrznej WN na środowisko.

    Zagadka na dziś:

    Oznaczenie AFL-8 525 oznacza przewód stalowo aluminiowy, a co oznacza cyfra "8" i "525" ? ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    #ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners
    pokaż całość

    źródło: linia wn.png

  •  

    Przesył i rozdział energii elektrycznej - część I

    System elektroenergetyczny jest to zespół obiektów i urządzeń służących do wytwarzania, przesyłu i rozdziału energii elektrycznej. Podstawowym zadaniem systemu elektroenergetycznego jest zapewnienie ciągłości i niezawodności dostawy energii elektrycznej. Zapewnienie ciągłości i niezawodności dostaw energii elektrycznej jest jednym z ważniejszych aspektów bezpieczeństwa energetycznego krajów wysokorozwiniętych. Warunkiem stabilnej i niezawodnej pracy systemu elektroenergetycznego jest dysponowanie rezerwami mocy zainstalowanej w elektrowniach oraz odpowiednio rozbudowaną siecią elektroenergetyczną. Czynnikiem umożliwiającym poprawę warunków pracy krajowego systemu elektroenergetycznego jest połączenie go z systemami innych państw. Polski system od 1995 r. połączony jest z zachodnioeuropejskim systemem elektroenergetycznym UCTE (Union for the Coordination of Transmission of Electricity).

    Linie napowietrzne stanowią jeden z podstawowych elementów sieci elektroenergetycznej. Są urządzeniami elektrycznymi służącymi do przesyłu energii elektrycznej. Krajowe linie napowietrzne wysokich i najwyższych napięć obejmują linie rozdzielcze 110 kV (wysokie napięcie) oraz linie przesyłowe 220 i 400 kV (najwyższe napięcie). Linie wysokich napięć 110 kV, służą do przesyłania energii na odległości do kilkudziesięciu kilometrów. Właścicielem i użytkownikiem tych linii są spółki dystrybucyjne mające swe siedziby w poszczególnych regionach kraju. Linie najwyższych napięć 220 i 400 kV, których właścicielem jest narodowy operator sieci przesyłowej PSE – Operator S.A., służą do przesyłania energii na odległości rzędu kilkudziesięciu, kilkuset kilometrów. Podstawowymi elementami linii napowietrznych są konstrukcje wsporcze, układ izolacyjny, przewody fazowe, przewody odgromowe oraz układ uziomowy.

    Przesył energii elektrycznej prądem stałym jest w niektórych przypadkach korzystnym rozwiązaniem w stosunku do prądu przemiennego, szczególnie w przypadku przesyłu dużych mocy na znaczne odległości liniami napowietrznymi oraz łączenia systemów elektroenergetycznych w celu ich wspólnej pracy. Decyzja o wyborze rodzaju prądu jest podejmowana przede wszystkim na podstawie analizy ekonomicznej. Ocenia się, że przesył prądem stałym staje się opłacalny w przypadku linii napowietrznych przekraczających długości 550÷800 km. Dokładne wartości zależą od warunków lokalnych, wymagań dotyczących wykonania linii i charakterystyki współpracującego systemu prądu przemiennego. Decydujące znaczenie ma tutaj koszt budowy stacji przekształtnikowych, w tym koszt falowników wysokonapięciowych. W związku ze zwiększającą się liczbą układów przesyłowych prądu stałego należy oczekiwać, że koszty falowników wysokonapięciowych i związanych z nimi urządzeń będą się sukcesywnie obniżać, co wpłynie na zmniejszenie się odległości, przy których jest opłacalne stosowanie linii prądu stałego.

    Linie napowietrzne narażone są na działanie wielu różnorodnych czynników, których znajomość oraz właściwe uwzględnienie podczas projektowania, budowy i eksploatacji linii ma podstawowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania całego układu. Każdy element linii napowietrznej podlega doborowi w procesie projektowania. Projektowanie i budowa krajowych linii napowietrznych prądu przemiennego realizowana jest w oparciu o obowiązujące przepisy i normy.

    Podnoszenie napięcia dla celów przesyłu, a następnie obniżania do poziomu, na którym możliwe jest stosowanie elektrycznych urządzeń powszechnego użytku zbudowanego na napięcie 230/400V, wymaga korzystania z systemowych stacji elektroenergetycznych najwyższych napięć, wielu stacji rozdzielczych wysokiego napięcia oraz rozlicznych stacji transformatorowych, zamieniających średnie napięcie (rozdzielcze) na powszechnie stosowane w instalacjach odbiorczych (230/400V). Wszystkie te obiekty - linie i stacje elektroenergetyczne - składają się na system elektroenergetyczny.
    Nie ma możliwości magazynowania energii elektrycznej, co oznacza że w każdym momencie ilości energii wytwarzanej w elektrowniach musi być równa energii zużywanej przez odbiorców. System elektroenergetyczny musi więc być zdolny do zmiany kierunków i ilości przesyłanej energii. Jest to możliwe dzięki licznym połączeniom pomiędzy elektrowniami, stacjami elektroenergetycznymi oraz grupami odbiorców energii. Połączenia takie zapewnia sieć linii elektroenergetycznych, które pracują na różnych poziomach napięć. Im sieć ta jest bardziej rozbudowana, a linie nowoczesne, tym większa szansa na niezawodną dostawę energii do każdego odbiorcy. Właścicielem i gospodarzem sieci przesyłowej najwyższych napięć jest w Polsce PSE Operator S.A.

    Powszechność dostępu i korzystanie z zalet energii elektrycznej wymaga sprawnego działania rozbudowanego układu urządzeń do jej wytwarzania, przesyłania i rozdziału. Energia elektryczna dostarczana do naszych domów wytwarzana jest w elektrowniach. W Polsce są to głównie elektrownie cieplne opalane węglem brunatnym lub kamiennym. Przesył energii z elektrowni do odbiorcy możliwy jest dzięki rozległej sieci linii i stacji elektroenergetycznych. Wiąże się on jednak ze stratami. Zasadniczy sposób zmniejszenia tych strat polega na podwyższaniu napięcia elektroenergetycznych linii przesyłowych.

    Aktualnie, na napięciu powyżej 110kV, polski system elektroenergetyczny posiada dwanaście połączeń transgranicznych z systemami ościennymi. Są to zarówno połączenia synchroniczne z pozostałą częścią UCTE (Czechy, Niemcy i Słowacja), jak i połączenia niesynchroniczne z systemem szwedzkim, ukraińskim ,białoruskim i litewskim. Jedynym właścicielem połączeń transgranicznych (poza kablem szwedzkim) jest PSE – Operator.
    Sumaryczne termiczne zdolności przesyłowe synchronicznych połączeń transgranicznych KSE wynoszą około 8600 MW, co stanowi ponad 30% krajowego zapotrzebowania szczytowego. Jednak do realizacji wymiany międzysystemowej może zostać wykorzystana jedynie część termicznych zdolności przesyłowych linii wymiany. Powodem tego jest sposób kształtowania się rozpływu mocy w połączonym systemie elektroenergetycznym, ale przede wszystkim ograniczenia sieciowe w sieci wewnętrznej KSE.

    Bezpieczeństwo i niezawodność zasilania w energię elektryczną są podstawowym zadaniem przy planowaniu i rozszerzaniu sieci elektroenergetycznej. Ochrona środowiska naturalnego zyskuje stale na znaczeniu, jest, więc rzeczą oczywistą, że zintegrowane podejście do energii odnawialnych jest częścią przyszłości. Takie podejście powoduje również wzrost wydajności konwencjonalnego wytwarzania energii, przesyłania i rozdziału, bez utraty bezpieczeństwa systemu.

    Przesył prądem stałym jest najlepszym rozwiązaniem, jeżeli chodzi o zmniejszenie strat, kiedy moc jest przesyłana na duże odległości, a technologia HVDC pozwala sterować przepływem obciążenia w optymalny sposób. Dlatego też niezależnie od systemu połączeń, układ, HVDC coraz częściej staje się staje się częścią sieci synchronizowanej – albo w postaci BtB dla kontroli przepływu i podtrzymania sieci, albo jako silna linia energetyczna prądu stałego odciążająca sieci prądu przemiennego.

    Zagadka na dziś:

    Od czego zależy zdolność przesyłowa linii napowietrznej wysokiego napięcia? (jest kilka parametrów)

    Na stronie PSE warto zobaczyć przepływy mocy międzynarodowe w czasie rzeczywistym.

    #ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners

    Zdj. linia przesyłowa dwutorowa 400kV.
    pokaż całość

    źródło: rdc.pl

  •  

    Turbina parowa jest to silnik (maszyna cieplna) wykorzystujący energię cieplną pary wodnej, wytworzonej zwykle w kotle parowym lub wytwornicy pary, do wytworzenia energii mechanicznej, odprowadzanej wałem do innej maszyny, np. generatora elektrycznego.

    Przepływ pary przez kolejne rzędy łopatek turbiny wiąże się ze spadkiem entalpii pary. Entalpia zamieniana jest na inną formę energii a mianowicie mechaniczną - odprowadzoną na wał: turbina==generator gdzie następuje przemiana energii mechanicznej w elektryczną.

    Na wirniku turbiny są zabudowane łopatki zwieńczone tzw. bandażem, w energetyce zawodowej wirnik turbiny posiada wiele rzędów łopatek - zwiększa to rozmiar turbiny i powoduje to, że konieczny staje się podział turbiny na kilka części połączonych ze sobą sprzęgłami. Wyróżnia się następujące części: wysokoprężna (WP), średnioprężna (SP) oraz niskoprężna (NP). W części niskoprężnej spadek entalpii w turbinie jest największy - czyli w tej części jest wykonywana największa praca pracy. Pomiędzy rzędami łopatek w turbinie znajdują się nieruchome elementy przymocowane do korpusu turbiny tzw. kierownicami.

    Para po "przejściu" przez wszystkie stopnie turbiny z części niskoprężnej odprowadzana jest do skraplacza w którym utrzymuje się warunki próżniowe i następuje jej całkowite skroplenie, kondensat ze skraplacza kierowany jest z powrotem do zbiorników zasilających a i obieg zamykamy poprzez powtórne wytworzenie pary z kotła (ale dziś nie o tym).

    Skraplacz jest to zbiornik w którym panuje próżnia, a przez jego wężownice przepływa woda chłodząca, która umożliwia skroplenie się pary w skraplaczu. Ważne jest utrzymywanie w skraplaczu wysokiej próżni która jest ściśle związana z pracą jaką wykonuje para przepływając przez turbinę - co rzutuje na sprawność całego turbozespołu. Ciepło odebrane przez wodę chłodzącą jest kierowane na chłodnie kominowe/wentylatorowe/zalewy i niestety jest tracone do otoczenia. Próżnia oczywiście ściśle zależy od temperatury wody chłodzącej i jest wytwazrana w skraplaczu za pomocą smoczków parowych/pomp próżniowych.

    Turbiny parowe dzieli się ze względu na wykorzystywanie pary odlotowej z turbiny i rozróżnia się:
    -turbiny kondensacyjne,
    -tutbiny upustowo-kondensacyjne,
    -turbiny przeciwprężne.

    W turbinie kondensacyjnej całe ciepło które jest w parze odlotowej jest tracone do otoczenia przez chłodnie kominowe, natomiast w turbinie upustowo-kondensacyjnej część pary o niższych parametrach niż para dolotowa jest używana do różnych celów (technologicznych, ogrzewania, etc.

    Wyjątkiem jest turbina przeciwprężna która nie posiada skraplacza a para odlotowa kierowana jest na wymienniki ciepła gdzie wytworzona jest np. ciepła woda użytkowa, woda grzewcza - moc turbozespołu ściśle zależy od poboru pary przez wymiennik na wylocie.

    W elektrowniach zawodowych wykorzystuje się turbiny upustowo-kondensacyjne, a w elektrociepłowniach dodatkowo turbiny przeciwprężne.

    Istnieje jeszcze jeden rodzaj turbiny z tzw. pogorszoną próżnią - zamiast wody chłodzącej na skraplacz jest kierowana woda grzewcza ze stacji ciepłowniczej - ciepła nie tracimy na chłodniach tylko wykorzystujemy je ponownie (elektrociepłownie).

    Zabezpieczenia turbiny realizują tzw. zawory szybko zamykające pary, zabezpieczenia turbiny są następujące:
    - przed nadmiernym wzrostem prędkości obrotowej,
    - przed nadmiernym spadkiem ciśnienia oleju smarującego łożyska,
    - przed wzrostem ciśnienia pary przy wylocie z turbiny i spadkiem próżni w skraplaczu,
    - przed zwrotnym przepływem pary upustowej do turbiny - w razie awaryjnego obciążenia turbiny,
    - przed przedostaniem się wody z podgrzewaczy regeneracyjnych do turbiny

    Na poniższym zdjęciu widzimy turbinę z Elektrowni Opole. Jak widać jest to ogromny silnik cieplny który, skala przedsięwięcia robi wrażenie. ( ͡° ͜ʖ ͡°) (byłem w Kozienicach i jest jeszcze większe wrażenie)

    W komentarzu schemat obiegu cieplnego Rankine'a dla niezorientowanych ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    Zagadka na dziś:
    Dlaczego ciepło odbierane w skraplaczu w elektrowniach jest tracone do otoczenia (w chłodniach) a nie wykorzystane do jakichś celów?

    #ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners
    pokaż całość

    źródło: tp.JPG

    •  

      @Gitaroszewc: To była właśnie zagadka stulecia, dlaczego nie było stamtąd ciepła. Co więcej, osiedla na którym stała ciepłownia też z jej ciepła nie korzystało - wszyscy mieli gaz. Ale elektrownia ogrzewała za to szklarnie w Ryczywole. No i wodę w Wiśle. Na tzw. kanale łapało się ryby i były tam wyjątkowo dorodne okazy (sum 100 kg to nie robił sensacji). One jednak potrafiły tak czasem zalatywać ropą, że były niejadalne.

    •  

      @SunnO: w większości przypadków większe turbiny w Polsce (50Hz) osiągają 3000RPM.
      Prędkość wirnika jest zależna od częstotliwości sieci.

    • więcej komentarzy (140)

  •  

    Wprowadzenie - Generatory część I

    Witam. Dziś kilka słów na temat generatorów.

    Prądnica synchroniczna jest maszyną prądu przemiennego, której wirnik w stanie ustalonym obraca się z taką samą prędkością, z jaką wiruje pole magnetyczne. Rozwiązania konstrukcyjne prądnic synchronicznych zależą od ich prędkości obrotowej oraz mocy i związanego z nią systemu chłodzenia. Zamienia energię mechaniczną w elektryczną (media == turbina == generator == sieć)

    Rozróżnić w energetyce można:
    -Turbogenerator - jest to generator przystosowany do pracy z turbiną parową/gazową, charakteryzuje się wysokimi prędkościami obrotowymi (1500obr/min i 3000 obr/min). Wirniki turbogeneratorów są długie i niewielkiej średnicy (1,5m) niż hydrogeneratorów (do kilkunastu metrów) ze względu na wysokie prędkości obwodowe. Wraz z turbiną parową i instalacjami pomocniczymi (układ olejowy, chłodzenia, regulacji) nazywamy Turbozespołem.

    - Hydrogenerator - generator przystosowany do pracy z tubiną wodną, charakteryzuje się niską prędkością obrotową i można go rozpoznać poprzez dużą średnicę wirnika i stojana. Duże jednostki pracują "w pionie" zesprzęglone z turbiną wodną. Wraz z turbiną wodną taki zestaw nazywa się Hydrozespołem.

    Generator może pracować jako silnik, jednak w przypadku turbozespołu jest to stan awaryjny i jest on zabezpieczony od pracy silnikowej, natomiast hydrozespoły jeśli są wyposażone w turbiny wodne odwracalne i taka praca jest niezbędna (elektrownia szczytowo-pompowa).

    Jak działa turbogenerator/hydrogenerator?

    Rozpędźmy sobie wirnik turbozespołu do prędkości obrotowej 3000obr/min i jego uzwojenia zasilmy prądem stałym (uzyskujemy wirujące pole magnetyczne o częstotliwości 50Hz) to w uzwojeniach fazowych stojana wyindukuje się siła elektromotoryczna (napięcie) proporcjonalna do prądu wirnika (wzbudzenia). Po osiągnięciu odpowiednich obrotów (czyli 3000obr/min) i odpowiednim wzbudzeniu generatora mamy na zaciskach generatora napięcie o danej częstotliwości - która powinna mieć bardzo zbliżone parametry do parametrów sieci do jakiej generator przyłączymy. Po zsynchronizowaniu z siecią otwierąc dopływ pary do turbiny generator nie będzie dalej się rozpędzał (tak jak np. silnik w samochodzie po dodaniu gazu) tylko będzie wirował z częstotliwością sieci i wytworzy obciążenie względem turbiny czyli PRĄD ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    Ważna część turbo/hydro-zespołu a mianowicie wzbudnica. W poprzednim akapicie napisałem że uzwojenia wirnika generatora zasilamy prądem stałym - a skąd go wziąć? Wzbudnica jest to maszyna prądu stałego (samowzbudna) i jest zesprzęglona z wałem turbo/hydrozespołu (turbina==generator==wzbudnica), wytwarza prąd stały który jest potrzebny do wzbudzenia generatora. Istnieją rozwiązania zasilania uzwojeń wirnika generatora z prostowników, baterii akumulatorów, układu tyrystorowego umieszczonego w wale generatora (odpada jedno sprzęgło) ale w klasycznych turbo/hydro-zespołach jest to wzbudnica jako osobna maszyna elektryczna.

    Już wiemy, że częstotliwość w systemie elektroenergetycznym w normalnym układzie pracy wynosi 50Hz i wszystkie wirniki turbogeneratorów pracujące ze sobą synchronicznie, wirują z prędkością obrotową 3000obr/min w zachodniej europie UCTE.

    Zagadka na dziś:

    W jaki sposób hydrogenerator wytwarza prąd o częstotliwości 50Hz skoro jego prędkości obrotowe są o wiele niższe niż turbogeneratorów?

    A podpowiedź w komentarzu ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    pokaż spoiler ci co mieli maszyny el. na studiach i w technikum siedzą cicho ( ͡° ͜ʖ ͡°)


    #elektrowniawodna <= jeśli jesteś zainteresowany takimi ciekawostkami obserwuj ten tag ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    #ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners
    pokaż całość

    źródło: metropoliadzieci.pl

    •  

      @DywergencjaRotacji: Dziękuję ;) Już myślałem, że nikt się nie interesuje tą gałęzią wiedzy a tu miłe zaskoczenie. Czekam na dalsze wpisy, zawsze dobrze dowiedzieć się czegoś nowego ;)

      Z uwag:
      - Bez wchodzenia w szczegóły, elektrownie atomowe pracują przy 1500 obr/min właśnie ze względu na parametry pary które rzutują na geometrię turbin. Tak jak napisałeś, chodzi o średnicę wirnika turbiny.
      - Elektrownie gazowe pracują na 3000.. ale dlatego, że miedzy turbiną a generatorem jest przekładnia obniżająca prędkość obrotową. Nie ma sensu redukować tej prędkości do 1500.
      - Konstrukcja uzwojeń raczej nie ma tu nic do rzeczy, bo one nie są samonośne. Chodzi głównie o kołpaki oraz zęby wirnika.
      pokaż całość

    •  

      @norweski_drwal: Dzięki, jutro po nocce spróbuję napisać kolejną część ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    • więcej komentarzy (23)

  •  

    Wprowadzenie

    Elektrownia szczytowo-pompowa – zakład przemysłowy, którego zadaniem jest przemiana energii elektrycznej w energię grawitacyjną wody pompowanej do górnego zbiornika oraz proces odwrotny.

    W elektrowni szczytowo-pompowej zamienia się energię elektryczną na energię potencjalną grawitacji poprzez wpompowanie wody ze zbiornika dolnego do górnego w okresie nadwyżki produkcji nad zapotrzebowaniem na energię elektryczną (np. w nocy), a następnie, w godzinach szczytu, następuje odwrócenie procesu.

    Taka elektrownia nie produkuje energii w sposób ciągły (bo zalałoby tereny dolne ( ͡° ͜ʖ ͡°) ) jest akumulatorem energii o ogromnej pojemności. Istotną jej zaletą jest możliwość względnie szybkiego uruchomienia w nagłym przypadku, pełną moc osiąga ona w ciągu kilku minut (np. w Elektrowni Porąbka-Żar rozruch i przyłączenie do sieci hydrozespołów trwa 180 sekund).

    Elektrownie szczytowo-pompowe w Polsce:

    Elektrownia Żarnowiec – 716 MW
    *Elektrownia Porąbka-Żar – 500 MW
    *Zespół Elektrowni Wodnych Solina-Myczkowce – moc 200 MW po modernizacji
    Elektrownia Żydowo – moc 167 MW po modernizacji zakończonej w 2013 r. (pierwsza w Polsce)
    *Elektrownia Czorsztyn-Niedzica-Sromowce Wyżne – 94,6 MW
    Elektrownia Dychów – o mocy 90 MW (do września 2005 – 79,3 MW)

    pokaż spoiler elektrownie z gwiazdką sobie razem zwiedzimy na mirko ( ͡° ͜ʖ ͡°)


    Dlaczego elektrownie szczytowo-pompowe mają taki charakter pracy?
    Odpowiedzią będzie również zdjęcie w komentarzu, które pokazuje dobowe zapotrzebowanie energetyczne kraju.

    #elektrowniawodna <= jeśli jesteś zainteresowany takimi ciekawostkami obserwuj ten tag ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    #ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners
    pokaż całość

    źródło: fotowojcik.pl

  •  

    Elektrownia Wodna Leśna – elektrownia wodna na rzece Kwisa, w województwie dolnośląskim w miejscowości Leśna.

    To najstarsza a zarazem pierwsza zawodowa elektrownia wodna Polski. Stopień wodny Leśna - dzieło techniki - awansował współcześnie do rangi dobra kultury, fascynując niepowtarzalnością krajobrazu, maszyny w świecie przyrody.

    Budowę pierwszego zbiornika wodnego zrealizowano w ramach programu ochrony powodziowej Dolnego Śląska, opracowanego jeszcze w latach 90. XIX wieku przez profesora Ottona Intzego (https://de.wikipedia.org/wiki/Otto_Intze), a rozwiniętego przez kierującego inwestycją dr inż. Curta Bachmanna, podjęto w 1901 roku. Wstępny projekt poszerzono w 1905 roku i rozpoczęto budowę elektrowni wodnej. Pierwsze trzy hydrozespoły oddano do eksploatacji w 1907 roku, kolejne dwa w 1908.

    Zużyto do jej wzniesienia przeszło 6oo wagonów cementu, 20 tys. m3 piasku, 2,4 tys. m3 wapna, 460 ton stali zbrojeniowej oraz miejscowych skał pochodzących z wykopów i pobliskich kamieniołomów. Masę betonową przygotowywano wg specjalnej receptury z dodatkiem tufu wulkanicznego sprowadzanego z Nadrenii. Dzięki zaporze powstał zbiornik o powierzchni 140 ha, pojemności 15 mln m3, w tym rezerwa powodziowa 8 mln m3. Jezioro zaporowe ma około 7 km długości, do 1 km szerokości z urozmaiconą linią brzegową.

    W elektrowni zainstalowane jest pięć jednakowych turbozespołów o mocy 515 kW z turbinami Francis’a w układzie poziomym. Generatory synchroniczne firmy SSW o napięciu 10 kV, obcowzbudne, na wspólnym wale z turbiną. Turbiny firmy J.M. Voith.
    Trzy turbozespoły z roku 1907 i dwa z roku 1908. Szósty mały turbozespół wzbudniczy o mocy 35 kW. Obecnie generatory są wyposażone w tyrystorowe układy wzbudzenia.
    Do dzisiaj utrzymano oryginalne wyposażenie maszynowni i unikatowe rozwiązania hydrotechniczne zbiornika wodnego i urządzeń zrzutowych.

    Jest najstarszą czynną elektrownią w Polsce. Woda na turbiny przepływa dwoma przepustami dennymi pod zaporą, na której znajdują się dwie śluzy. Dodatkowe śluzy na wypadek awarii zainstalowano w małych granitowych domkach u stóp zapory. Całkowita wysokość zapory wynosi 45 m, w tym nad poziomem gruntu 36 m . W stopie ma 38 m szerokości, a w koronie z ozdobnymi balustradami 8 m . Korona zapory znajduje się na wysokości 282 m n.p.m. Kubatura zapory wynosi 62 tys. m3.

    Jezioro Leśniańskie pełni dzisiaj trzy funkcje: energetyczną, retencyjną i rekreacyjną.

    #elektrowniawodna <= jeśli jesteś zainteresowany takimi ciekawostkami obserwuj ten tag ( ͡° ͜ʖ ͡°)

    pokaż spoiler Ukryty tekst...#ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners
    pokaż całość

    źródło: lesna zapora.jpg

  •  

    [ Wyburzanie chłodni kominowej w elektrowni Łagisza ]

    Widok z różnych ujęć na wyburzanie.

    #wyburzanie #tauron #elektrownie #elektrowania #lagisza #eksplozja #bedzin

    źródło: youtube.com

  •  

    [ Historia pewnego komina ]

    Animacja opisuje historię komina wrocławskiej elektrociepłowni należącej do Zespołu Elektrociepłowni Wrocławskich KOGENERACJA, od początku jego budowy, czyli od 1971 r., do momentu podjęcia decyzji o jego rozbiórce w 2017 r. Komin elektrociepłowni usytuowanej w sercu miasta był elementem jego panoramy oraz świadkiem wielu ważnych wydarzeń.

    #wroclaw #komin #elektrownia #elektrownie #prad #energetyka
    pokaż całość

    źródło: youtube.com

  •  

    Enea właśnie udostępniła dwa filmiki z okazji oddania dzisiaj do użytku nowego bloku energetycznego B11 o mocy 1075 MW w Elektrowni Kozienice

    Grupa Enea oddała do użytku ważną dla krajowego systemu elektroenergetycznego inwestycję – blok energetyczny na parametry nadkrytyczne o mocy 1075 MW brutto w Elektrowni Kozienice. Zobacz, jak w latach 2012-2017 powstawał najnowocześniejszy i największy w Polsce blok energetyczny.

    Blok został zaprojektowany tak, by spełniać restrykcyjne normy środowiskowe wprowadzane w Unii Europejskiej. Najnowocześniejsza jednostka wytwórcza w kraju wzmacnia bezpieczeństwo energetyczne Polski.

    #mikroreklama #prad #enea #energia #kozienice #technologia #ciekawostki #elektrownie #energetyka
    pokaż całość

    źródło: wykop.pl

  •  

    "Budowa elektrowni (1976) [20:13]" - Reportaż z placów budów kilku polskich elektrowni węglowych (m. in. Bełchatów i Kozienice). #mikroreklama

    #elektrownia #elektrownie #energetyka #belchatow

    źródło: youtube.com

    +: dambur, s.....r +7 innych
  •  

    Planowane, projektowane i powstałe instalacje wychwytywania (sekwestracji) i składowania dwutlenku węgla CCS na podstawie danych Departamentu Energii Stanów Zjednoczonych.

    link do mapy

    #energetyka #technologia #elektrownie #co2

    źródło: dd.jpg

    +: f....r, Oleksy1 +4 innych
    •  

      źródło: ptpiree.pl

    •  

      @kotym: Smutne te dane, zwłaszcza struktura nośników energii pierwotnej - ponad 81% energii mamy z węgla. Zamiast inwestować to zakłady energetyczne (państwowe) na polecenie Ministra Energii wrzucają gigantyczne pieniądze w ratowanie kopalń... Patrz np. to co planują z KHW, albo jak Tauron przejmował niebagatelnie zadłużone kopalnie za złotówkę, żeby państwo mogło kupować spokój społeczny i górnicze związki zawodowe pieniędzmi, które w założeniach miały iść na nowe inwestycje. pokaż całość

      +: MysGG, Xianist
    • więcej komentarzy (1)

  •  

    Japonia podnosi się ze zgliszczy po wybuchu w Fukushimie. I uruchamia nowy reaktor

    W elektrowni atomowej Takahama w zachodniej Japonii ponownie uruchomiono w piątek reaktor na paliwo MOX (plutonowo-uranowe), po raz pierwszy od katastrofy w Fukushimie z 2011 roku, po której wprowadzono rygorystyczne zasady bezpieczeństwa nuklearnego.

    http://tvn24bis.pl/ze-swiata,75/ponownie-uruchomiono-reaktor-jadrowy-na-paliwo-mox,614857.html
    #japonia #elektrownie #gospodarka
    pokaż całość

    +: ziri88, s.......y +7 innych
  •  
    s............a via iOS

    +6

    Mirki, wie ktoś po co są te kule na liniach wysokiego napięcia? #wykopjointclub #pytanie #elektryka #elektrownie

    źródło: embed.jpg

  •  
    k...m

    +49

    #elektrownie #energetyka #zdjecie #industrialporn

    Fabryka chmurek w Bełchatowie:

    źródło: Bełchatów.jpg

    +: J.............n, Bartek404 +47 innych
Ładuję kolejną stronę...

Archiwum tagów