[W.....r]

2 829 - 1 = 2 828

Tytuł: Równi bogom
Autor: Isaac Asimov
Gatunek: fantastyka naukowa
★★★★★★★☆☆☆

Wydana w 1972r. Powieść została nagrodzona Nebulą w 1972, Hugo i Nagrodą Locusa w 1973 r.
Kilka książek z cyklu fundacja wydawało mi się nudnych i przeciągniętych. Prawdę mówiąc wiele się już po Asimovie nie spodziewałem. Takie retro, na które poznaje się z ciekawością i sentymentem, ale nie stawia się mu wymagań jak nowszym książkom.
Natomiast od samego początku, historia mnie wciągnęła i pozytywnie zaskoczyła. Całość podzielona na trzy części. W pierwszej naukowiec odkrywa (a raczej zostaje mu podsunięta) tajemniczą substancję, która nie ma prawa istnieć w naszym świecie. Daje to początek pompie elektronowej, działającej między naszym a paraświatem o innych prawach fizyki, zapewniającej ludzkości czystą darmową energię. Naukowiec zyskuję sławę i władzę, które wykorzystuje do zwalczania nieprzychylnych mu badaczy. Jeden z nich przewiduje, że wymiana energii między światami doprowadzi do rychłego wybuchu Słońca i stara się nawiązać kontakt z paraludźmi, by zdobyć dowody, lub przerwać proces. I gdyby tu nastąpiło zgrabne ciekawe zakończenie już książkę uznałbym za bardzo dobrą. Przypomina mi film "Arrival" czy "Głos Pana" Lema, gdzie naukowcy mierzą się z pozaziemską zagadką.
Druga część to punkt widzenia paraludzi. Zmniennokształtnych glutów w trzech rodzajach, żywiących się promieniami Słońca, oraz ich opiekunów "twardych". Opis życia paraludzi trochę się ciągnie, ale można to wybaczyć, bo był niezbędny by dać bardzo ciekawe zakończenie tej części. Trzecia część to punkt widzenia mieszkańców Księżyca, którzy mają swój udział w tej historii.
Uważam że to jedna z ciekawszych historii sf z lat '60, '70, które do tej pory przeczytałem.

#bookmeter

Wpis został dodany za pomocą skryptu do odejmowania
!Dzięki niemu unika się błędów w działaniach
!Pobierany jest zawsze ostatni wynik