Tytuł: Kapitularz Diuną Autor: Frank Herbert Gatunek: SF Ocena: ★★★★★★★★★★
Ostatni z napisanych przez Franka Herberta tomów. Akcja toczy się niedługo po wydarzeniach z Heretyków Diuny, na Kapitularzu, planecie będącej główną kwaterą Zgromadzenia Żeńskiego.
W tym tomie dowiemy się więcej o Dostojnych Matronach i niewielką część wydarzeń będziemy obserwować właśnie z ich perspektywy. Przeważnie będziemy jednak obserwować wewnętrzne utarczki pomiędzy siostrami Bene Gesserit i trochę klaustrofobicznych klimatów w chwili, gdy akcja będzie się dziać na uziemionym na Kapitule statku pozaprzestrzennym, w którym ukrywają się Duncan Idaho, pojmana Dostojna Matrona Murbella i Theilaxański mistrz Scythale.
Trochę nowych postaci, oczywiście sporo poznanych wcześniej, przywracanie do życia Gholi i mieszanie w świecie, żeby nie było zbyt nudno.
Wiele osób mówi, że seria z każdym kolejnym tomem staje się coraz słabsza. Być może dlatego, że w pewnym momencie mamy mniej filozofii a więcej „przyziemnych” wątków. Czy jest to faktyczny zabieg autora, czy zmęczenie materiału, ciężko mi stwierdzić. Ja jak zawsze przy Diunie bawiłem się świetnie.
I to zakończenie. Niby zamknięte, ale jednak otwarte. Przez wiele lat w tym momencie Diuna się dla mnie kończyła, ale czułem mega niedosyt.
Tytuł: Kapitularz Diuną
Autor: Frank Herbert
Gatunek: SF
Ocena: ★★★★★★★★★★
Ostatni z napisanych przez Franka Herberta tomów. Akcja toczy się niedługo po wydarzeniach z Heretyków Diuny, na Kapitularzu, planecie będącej główną kwaterą Zgromadzenia Żeńskiego.
W tym tomie dowiemy się więcej o Dostojnych Matronach i niewielką część wydarzeń będziemy obserwować właśnie z ich perspektywy. Przeważnie będziemy jednak obserwować wewnętrzne utarczki pomiędzy siostrami Bene Gesserit i trochę klaustrofobicznych klimatów w chwili, gdy akcja będzie się dziać na uziemionym na Kapitule statku pozaprzestrzennym, w którym ukrywają się Duncan Idaho, pojmana Dostojna Matrona Murbella i Theilaxański mistrz Scythale.
Trochę nowych postaci, oczywiście sporo poznanych wcześniej, przywracanie do życia Gholi i mieszanie w świecie, żeby nie było zbyt nudno.
Wiele osób mówi, że seria z każdym kolejnym tomem staje się coraz słabsza. Być może dlatego, że w pewnym momencie mamy mniej filozofii a więcej „przyziemnych” wątków. Czy jest to faktyczny zabieg autora, czy zmęczenie materiału, ciężko mi stwierdzić. Ja jak zawsze przy Diunie bawiłem się świetnie.
I to zakończenie. Niby zamknięte, ale jednak otwarte. Przez wiele lat w tym momencie Diuna się dla mnie kończyła, ale czułem mega niedosyt.
#bookmeter
źródło: comment_1604044655alEIB6YbGxMrtKtvTVxRDn.jpg
Pobierz