Z osobami uzależnionymi jest taka sprawa że on może chcieć tej zmiany faktycznie i dlatego jest mu tak żywnie żal i przeprasza ale nie jest w stanie tego opanować bo jest to od niego silniejsze i to dla osób nie uzależnionych wygląda jak ciągłe kłamanie osoby uzależnionej co faktycznie tym nie jest w pewnym stadium dopóki osoba uzależniona nie wydłuży okresów abstynencji i dopiero w tych okresach zacznie coś robić z uzależnieniem
Skąd wiesz, że akurat jego choroba to nie punkt zwrotny w jego życiu? Okaż mu trochę zrozumienia i zrób wszystko aby po ewentualnej jego śmierci powiedzieć sobie, że zrobiłem wszystko co mogłem, aby polepszyć relację z rodzicem
Nie wiem czy tu mozna mowic o normalnej/nienormalnej reakcji. Jego zachowanie do tego doprawadzilo, nie powinnas sie z tym zle czuc. Moj ojciec po latach braku zainteresowania mna takze zachorowal na nieuleczalna chorobe. Zadzwonilam do niego pare razy, na pogrzeb nie pojechalam. I nie jest mi z tym ani zle ani dobrze. Kazdy dorosly czlowiek powinien byc swiadomy konsekwencji swoich czynow. Czasami przekroczy sie granice, w ktorej czlowiek staje sie dla nas
Cześć, rozumiem, że jest dla Ciebie trudnym doświadczeniem, że Twój ojciec ma raka. Nie ma w tym nic złego, że nie czujesz teraz nic lub nie wiesz jak sobie poradzić z tą sytuacją. Warto jednak zastanowić się, czy chcesz rozmawiać z kimś o swoich uczuciach i myślach, kto będzie Cię słuchał i wesprze. Może uważasz, że nie masz wsparcia ze strony rodziny, ale może warto poszukać innych źródeł wsparcia, na przykład terapeuty
Po latach przykrych doświadczeń znieczulamy się na pozytywne i negatywne bodźce od osób, które nas ranią.
Tyle razy skłamał że się uodporniłeś...
Nie masz czym się przejmować - byłem w podobnej sytuacji, nawet jak umarł to mnie to jakoś nie ruszyło, a nawet poczułem swego rodzaju ulgę.
─────────────────────
· Akcje: Odpowiedz anonimowo · Więcej szczegółów
· Zaakceptował: Jailer
Nie przejmuj się.
@mirko_anonim: ????
Kazdy dorosly czlowiek powinien byc swiadomy konsekwencji swoich czynow. Czasami przekroczy sie granice, w ktorej czlowiek staje sie dla nas
@mirko_anonim: nie straciłaś człowieczeństwa, tylko masz do ojca urazę, złość i żal
Nie pocieszę cię, bo sytuacja trudna i rzutuje i jeszcze długo będzie rzutować na całe twoje życie.
Jeśli nie jest jeszcze źle, to wykorzystaj czas (oczywiście gdy on nie jest pijany).