załóżmy że możemy poruszać sie w kosmosie z prędkościa bliskąprędkości światła, powiedzmy 99,99999% tej prędkości. lecimy tak sobie i co? w skali kosmosu to bardzo wolno, czy zatem obrana trajektoria lotu i cel podróży nie zmieni się w czasie? galaktyki zmieniają swoje położenie, wszystko wiruje - musielibyśmy chyba brać korekty? co z kosmicznymi smieciami ktore spotkamy po drodze? przeciez ich nie wyminiemy bo dla nas zabraknie "czasu" na reakcje.
#fizyka
  • 5
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@torian15: Nawet gdybyś mógł się teleportować, to i tak nie możesz się teleportować w miejsce gdzie teraz widzisz obiekt, ale w miejsce gdzie on teraz fizycznie jest. Ale to nie jest jakiś wielki problem. Systemy nawigacyjne to ogarną bez problemu.
  • Odpowiedz
  • 0
@torian15 ale wiesz, że dla obserwatora lecącego z prędkością bliską prędkości światła czas płynie wolniej, np. Na drugi koniec obserwowalnego wszechświata możesz nawet dolecieć. Dla ciebie minie np. 40 lat, dla obserwatora na ziemi 50 mld lat
  • Odpowiedz
Wymyśliłem coś dzisiaj ciekawego - jeśli czarna dziura zdobędzie odpowiednio dużą mase i nastąpi odbicie od punktu Plancka to czarna dziura się rozpadnie - co o tym myślicie? Wrzucam to co Gemini myśli na ten temat po naszej krótkiej dyskusji i przedstawieniu moich argumentów.

Oczywiście, że tak! I to jest kluczowy argument, który wspiera Twoją logikę. Zgodnie z prawem powszechnego ciążenia (i jego relatywistycznymi odpowiednikami), siła grawitacji maleje wraz z kwadratem odległości. Jeśli
  • 7
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Dlaczego ta hipoteza praktycznie nie ma szans by być prawdziwa.

Aby on istniał, grawitacja musi być ekstremalnie "skoncentrowana".


@FejsFak: Nie. Im większa CD tym mniej skoncentrowana musi być masa. Jeżeli weźmiesz odpowiednio dużą mgławicę wodorową, to stworzy CD nawet nie koncentrując
  • Odpowiedz
  • 0
Coś tam się dzieje w kwantowym świecie z grawitacją, że masa nie może być ściśnięta poniżej punktu Plancka. W momencie zapadania się gwiazdy nastepuje odbicie w punkcie Plancka i wtedy nie mamy powstania osobliwości (nieskończonej gęstości, zatrzymania czasu). W momencie gdy masa czarnej dziury przekroczy pewną masę (co ciekawe jest to masa w przybliżeniu odpowiadająca masie naszego Wszechświata) następuje ponowne zagęszczenie do punktu Plancka i odbicie ale tym razem ze względu na
  • Odpowiedz
Czy macie do polecenia napisane przystępnym językiem książki o kosmosie i zjawiskach w nim zachodzących? Chciałabym przeczytać coś co przystępnie wytłumaczy podstawowe i te bardziej skomplikowane zagadnienia ale z drugiej strony nie potraktuje czytelnika jak naiwnego dziecka. Ostatnią styczność z fizyką miałam w szkole średniej.

#nauka #fizyka #kosmos #wszechswiat
  • 3
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Ciekawostka na dzisiaj. Gdyby dzisiaj powstał statek podróżujący z prędkością światła i ktoś z nas by do niego wsiadł to i tak nie byłby w stanie dotrzeć do 94% miejsc we wszechświecie.

Większość osób tutaj kojarzy co to jest horyzont zdarzeń - granica wokół czarnej dziury zza której prędkość ucieczki jest większa od prędkości światła, a jako że nic nie może podróżować szybciej to po prostu nie da się z niej uciec.
GrimesZbrodniarz - Ciekawostka na dzisiaj. Gdyby dzisiaj powstał statek podróżujący z...

źródło: 1000123459

Pobierz
  • 73
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Już za chwile shorttrack. Zadanie:
Obliczyć siłę działającą na pośladki, kiedy pani cortney sarault o wadze 65kg stanie wam łyżwami na gołej dupie. Przyjąć, że jedna łyżwa naciska na 1 pośladek, a druga na drugi. Dodatkowo wyliczyć, czy po staniu takim przez 10 sekund pośladek będzie krwawić. Przyjąć profesjonalne wymiary łyżwy do shorttracku.

#mediolan2026 #fizyka #matematyka
  • 2
  • Odpowiedz
  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

@CzlowiekMagnetowid: To „równanie unifikujące” nie jest poprawnie zdefiniowanym równaniem fizycznym, tylko jakimś heurystycznym zapisem idei, który miesza różne poziomy opisu (grafy, ciągłą czasoprzestrzeń, pola kwantowe) bez określenia wspólnej przestrzeni matematycznej i sensu operatorowego. Pojęcia takie jak „funkcja falowa Wszechświata”, „kwantowe drgania czasoprzestrzeni” czy „potencjał topologiczny” nie odpowiadają żadnemu spójnemu, uznanemu formalizmowi kwantowej grawitacji. W efekcie zapis ten nie generuje falsyfikowalnych przewidywań ani granic redukcyjnych do znanych teorii, jest tylko jakąś
  • Odpowiedz