zajmowanie się dzieciakiem to robota jak każda inna,
Jeśli pracujesz jako opiekunka, to tak. W przeciwnym razie to nie robota, a rodzicielstwo. Dwie zupełnie inne sprawy. I jeśli chcesz mi powiedzieć, że nie wiem o czym mówię, to źle trafiłeś: mam dwójkę dzieci, a z pierwszym synem to ja zostałem w domu w pierwszym roku życia 24/7 i nadal nie porównałbym tego do pracy zawodowej. To by było nawet obraźliwe
@Pabick I naprawdę porównujesz to do pracy? Dzieci do klientów? Jakbyś całą dobę poświęcił na hobby, też byś mówił, że jesteś w robocie? Bo dla mnie właśnie nie to, że coś robię determinuje czy to praca, ale raczej pobudki które mną kierują, żeby to robić.
Żaden kochający rodzic nie porównałby rodzicielstwa motywowanego miłością do pracy zawodowej.
@kiszczak miłość miłością, ale taki hajnid z zaburzeniami snu potrafi wykończyć. Po pracy wracasz do domu i idziesz spać, a tu się zaczyna 12h wstawania co pół godziny lub godzinę. Nie ma w ogóle odpoczynku i tak np. 2 lata.
@kiszczak: bezpłatna praca (opieka) to też praca - czy opieka nad chorym członkiem rodziny to nie praca, bo nie jest robiona za hajs? Czyli nie masz prawa być zmęczonym, wyczerpanym, bo opieka nad kimś to ma być coś z wyższych pobudek? Rodzicielstwo to nie jest hobby, bo hobby mozna rzucić w każdej chwili i nigdy do niego nie wrócić.
@WielkiNos: Dokładnie tak, do pracy szedłem od 7 do 15, a w ciągu tych 8 godzin trochę programowałem, trochę polatałem na meetingi z współpracownikami, trochę się pogadało i do domu, a w domu spój i cisza. Przy dzieciakach wstajesz w zasadzie jak do roboty bo o 6, ale robisz przy nich do 22 + nocki jeśli mają poniżej 2 lat. Taki dzieciak ciągle coś psuje, wszędzie włazi, czego potrzebuje, siku,
@kiszczak: zajmowanie się dzieciakiem to robota jak każda inna, zamiast siedzieć w biurze i obsługiwać klientów/współpracowników obsługujesz dzieciaki. Z tym że w pracy klienci/pracownicy wiszą ci na głowie pół dnia, a dzieciaki cały dzień + noce.
@kiszczak: z tym co wypisujesz. Opieka/wychowanie malych dzieci to niezwykle ciezka i wyczerpujaca fizycznie i psychicznie praca. Do tego nienormowane godziny, przynajmniej do czasu az pojdzie do zlobka, a i potem w weekendy cale dnie.
Praca to w sumie takie mocno neutrlane okreslenie. Takze delikatne jak na sytuacje jaka ma wielu rodzicow.
@kiszczak: ja nie mam dzieci, ale zgadzam się z Twoją narracją. Analogicznie można byłoby powiedzieć że wyjazd w góry to praca, bo musisz kupić/dobrać wyposażenie, pojechać tam specjalnie, chodzić po nich i męczyć się -> wykonujesz pracę. W tym nurcie nawet odpalenie netflixa jest pewną pracą, bardzo lekką, ale musisz wykonać pewne czynności. Oczywiście dzieci to nieporównywalnie większa do wykonania 'praca', ale semantyka działa tak samo.
@kiszczak: ludzie specjalnie robią dzieci, a potem zdziwienie, że dzieckiem trzeba się zajmować 24/7 przez pierwsze kilka lat jego życia ( ͡° ͜ʖ ͡°) Takim nie wytłumaczysz, ale próbować możesz.
@kiszczak: no coz, to sie zdecydowanie nie zgadzamy. Ja z kolei "praca" uwazm za wrecz zbyt delikatne okreslenie. I tak to jednak obserwuje w otoczeniu jest odbierane, jak sie szczerze rozmawia o malych dzieciach. Nie bez powodu tyle osob, z posrod chcacych miec dzieci, nigdy nie decyduje sie na drugie.
Jestem świeżym ojcem (5 miesięcy) i bywam styrany jak wół, no ale jednak szczęśliwy jak nigdy - na to się pisałem. Nie pomyślałbym, żeby wypisywać, że ja mam dziecko to jestem najbardziej zmęczony na świecie i macie mnie szanować i bić pokłony.
@Aster1981 Wyżej już pisałem, że być może czepiam się semantyki. Samo określenie "praca" jeszcze nie jest takie złe. Ale mówienie o rodzicielstwie praca, w kontekście pracy zarobkowej (czyli tak jak na zdjęciu OPa) to już wielkie nieporozumienie. Jeśli już to rodzicielstwo przyrównałbym do hobby.
Jeśli pracujesz jako opiekunka, to tak. W przeciwnym razie to nie robota, a rodzicielstwo. Dwie zupełnie inne sprawy.
I jeśli chcesz mi powiedzieć, że nie wiem o czym mówię, to źle trafiłeś: mam dwójkę dzieci, a z pierwszym synem to ja zostałem w domu w pierwszym roku życia 24/7 i nadal nie porównałbym tego do pracy zawodowej. To by było nawet obraźliwe
Bo dla mnie właśnie nie to, że coś robię determinuje czy to praca, ale raczej pobudki które mną kierują, żeby to robić.
@kiszczak miłość miłością, ale taki hajnid z zaburzeniami snu potrafi wykończyć. Po pracy wracasz do domu i idziesz spać, a tu się zaczyna 12h wstawania co pół godziny lub godzinę. Nie ma w ogóle odpoczynku i tak np. 2 lata.
Rodzicielstwo to nie jest hobby, bo hobby mozna rzucić w każdej chwili i nigdy do niego nie wrócić.
Przy dzieciakach wstajesz w zasadzie jak do roboty bo o 6, ale robisz przy nich do 22 + nocki jeśli mają poniżej 2 lat. Taki dzieciak ciągle coś psuje, wszędzie włazi, czego potrzebuje, siku,
Praca to w sumie takie mocno neutrlane okreslenie. Takze delikatne jak na sytuacje jaka ma wielu rodzicow.
Nie wszyscy. Tylko patologiczni rodzice. Jeśli w Twoim towarzystwie są tacy wszyscy, czym prędzej je zmień.
@kiszczak: To już zależy od dziecka, przy jednym odpoczniesz a drugie Cię sterroryzuje i będziesz miał dosyć.
Jak dla mnie absurd,
Jestem świeżym ojcem (5 miesięcy) i bywam styrany jak wół, no ale jednak szczęśliwy jak nigdy - na to się pisałem. Nie pomyślałbym, żeby wypisywać, że ja mam dziecko to jestem najbardziej zmęczony na świecie i macie mnie szanować i bić pokłony.
Każdy z rodziny powiedział to samo.
Że marzył o tym by wrócić do pracy z urlopu bo zajmowanie się małym dzieckiem 24/7 to jest katorga